en tenslotte is de verbeelding niet meer aan de macht

Bij het schrijven van deze blog ben ik uitgegaan van alle bijkomstigheden die er komen kijken of aan het licht komen wanneer het erom gaat het verhaal te doen van de mens die ik, Clemens, ben, ben geweest of mag zijn, om niet te zeggen dat ik aan de hand van de overwegingen die de inhoud van de diverse posts uitmaken ben terecht gekomen bij waar ik nu ben geraakt: het gewone besef van mijzelf als de mens in zijn beleving van die hij is, en minder interessant zal het zijn telkens zoiets te formuleren als 'die ik ben'. Eerder is het geboden op deze plaats in de ontwikkeling van mijn denken te refereren aan de heilige Mozes, die geroepen werd in de woestijn en naar het land Egypte werd gezonden, moest terugkeren om zijn volk te bevrijden uit de slavernij, en aan wie werd gezegd dat wanneer hem gevraagd zou worden wie hem had gezonden te antwoorden dat 'Ik ben' hem had gezonden, de God die niemand daarvoor had gekend in zijn aspect van de Eeuwige, degene die altijd met ons is en zal zijn en is geweest.

Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.

De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis  die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens  een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.

Dankgeversdag - verklaring - Skipton's Randon

straatgezicht met
gothisch gebouw

Wat blijkt op Dankgeversdag 2016? 
Dat ik voor een tijd zo druk bezig ben geweest, nee, zo hard heb gewerkt in het kader van mijn deelname in spirituele zin aan
de leergangen sociale werkvoorziening  afd. beeld en geluid dat ik nog nooit de kans mij heb genomen eens om te zien naar het werk dat al verzet is, naar het werk dat reeds als voltooid kan worden beschouwd, in de redenering dat wat ik zelf heb gemaakt natuurlijk al 'voor gezien' als label kan krijgen opgeplakt en dat ik dat werk zelf niet opnieuw zo intensief hoef te bekijken als ik die eer betoon aan het werk van anderen of de foto's die ik als bij toeval tegenkom. Mij eens afvragen met welk doel ik dan zo druk bezig was aan deze studies is er ook al niet bij tot nu toe, natuurlijk besef ik wel dat ik veel heb moeten leren en studeren maar in de wetenschap dat niks doen ook weer niet je dát is had ik feitelijk voor lange tijd mijn motief daarin geformuleerd dat ik dacht: dit is toch beter dan niks doen.

titel: 'Vrouw en kind met boek' - clem5

Dat ik de hemel dank voor de arbeid die mij is verschaft, en voor het lesprogramma dat ik heb gevolgd waarvan ik mij wel bewust was, hoe dat laat zich moeilijk beschrijven op de wijze zoals dit leren mijn directe ervaringsleven betrof, het is zo gegaan zoals het was gegaan altijd, ik zelf liet nauwelijks een woord horen over het wat en hoe of de inhoud van de kennisbestanden waarover ik wel eens zijdelings dan sprak en die ik heb geraadpleegd. Het is inmiddels maar goed geweest dat de vrienden- en bekendensfeer tamelijk beperkt gebleven is, dus daarover geen klachten, en wat het de consumpties betreft, ook in die sector van het studieuze leven was het beessie zich behoorlijk en in verhouding tot het belang gaan matigen.

zomaar een beeld dat mij wel wat doet

3 raaien waarom ik die zwarte kant naast de foto van het boerenland tegelijkertijd ook wel kan waarderen, dat voegt een extra dimensie toe naast de foto van het eindeloos mooie boerenland ergens in ons land. Het is min of meer ontmoedigend voor mijn liteaire ambities dat juist die dingen waar ik nog eens wat beeldend over zou willen schrijven nu nèt door de wereld van de fotograaf zijn bekendgemaakt, en derhalve ook aan mij bekend zijn geworden, zodat ik besluit maar weer even te wachten met mij terug te trekken achter mijn bureau en daarvan uit het directe geheugen die bijzonderheden uit de studietijd van dhr. jhr. Clement Michèle op te schrijven en er een leuk verhaal van te maken, die de moderne lezer zullen boeien.

Ik voeg nog wat toe:

nieuwe tijden - nieuwe dingen

n.a.v. een schilderstuk van het Teylersmuseum: 'Arcadië is een landstreek waar veel boeren wonen'

interieur van een boerenhoeve - het middagmaal
beeldreproductie van het Teylers Museum Haarlem
locatie en datering: virtueel & ca. 1850

In dit schilderstuk, dat gerekend wordt tot het zg. genre, zijn realiteit en symboliek door elkaar heen aanwezig als de componenten van de voorstelling die nu juist het schilderij zo kostbaar maakten dat wij het maar in een museumcollectie hebben bewaard voor nu en voor de komende generaties.

Alle elementen die in die tijd in een boerenbedrijf verondersteld werden tot de werkelijkheid ervan te behoren zijn in de voorstelling aanwezig: hoornvee, de boer en zijn gezin, de huisindustrie van het spinnenwiel, een hond die erop toeziet hoe een knecht het paard de stal inleidt, het kind in zijn handzaam wagentje een rammelaar in de hand, het keuken en het wasgerei, andere huizen van het dorp zijn zichtbaar door de staldeur, er is een bedstee met daarnaast de waskom en een handdoek, boven is een plaats voor het hooi, beneden is er de schouw, er ligt een melkersjuk, er staat een grote kruik voor bier, en er ligt naast een mand. Zoals het werk is uitgevoerd komt het licht van boven links over en in het tafereel.
Aan al deze aspecten die het tafereel bevat kan een betekenis worden toegeschreven die in de realiteit de wereld van het boerenbedrijf uitmaakte, maar ook heeft elk object en elk tafereel een symbolishce betekenis die in de 18e eeuw tot de verbeelding van de mensen toen sprak en waarmee zij hun waarden en overtuigingen beleefden en met elkaar deelden in een en dezelfde tijd.  Vooral de hang naar de oude tijd van rust, ordelijkheid en gezelligheid die in de 19e eeuw nogal sterk tot de verbeelding sprak wordt met dit tafereel naar voren gebracht.

's avonds als de zon wat lager aan
de hemel staat

In onze tijd, die nog maar nauwelijks is begonnen en waarin het vooral mankeert aan objectieve rationaliteit m.b.t. onze behoefte aan de terugkeer van een gezonde waardenbeleving, waarin wij delen en waarvan schrijver dezes een der vertegenwoordigers is, zijn wij ons er ternauwernood van bewust dat ook wij nog altijd in een wereld leven vol met symboliek, een wereld die wel de onze is, maar niet altijd zo als van ons wordt eraren, en dat de waarde die wij aan onze voorwerpen en taferelen toekennen alleszins te maken heeft met datgene waarnaar ons verlangen het sterkst uitgaat: de eenheid in onze eigen kleine wereld te herstellen en het verband met die grotere wereld waarin de wereld van mensen telkens wordt gerelativeerd door een internationale wereld waarvan niemand de relationele kenmerken kan overzien. Zo is ons wereldbeeld tot in de eeuwigheid geworteld en geordend en wordt zijn zin daaraan ontleend. 

[Flickr] clembur (Clem B'r Eli) shared a Flickr photo with you

	Hi clemedicit clembur (Clem B'r Eli) shared a Flickr photo with you. Wapenschild voor Jimmy - 'Samir's joy' Uploaded by clembur on June 22, 2015 © All rights reserved Beste Jimmy, Je zult begrijpen dat het voor een bankier prettig is te weten dat de klant van de bank met het geleende geld een goede zakelijke start heeft kunnen maken. Hierbij ter bevestiging van de overeenkomst gisterenavond in de thuisbank aangegaan een zegel voor de bankpost van jouw kant, te verbinden met het huis in Nador - de bank zal het overige werk wel doen, ga jij nu maar je rustig voelen in het Haarlemse land dat is beter voor het land dat mijn land van herkomst is. Clef weet zulk soort dingen als waar de mensen nu een keer mee kunnen zitten wel en heeft ppk zo hart voor de zaak gehad, maar tekent wel aan dat veel mensen doorgaans in de Nederlanden niet zo bekend zijn met deze bank-gewoonten die wij thans delen. Het gaat natuurlijk niet over de munt die à la Maroque courant gerekend wordt, de dinhar geloof ik, dit valutum wordt in ons land niet als courant betaalmiddel beschouwd, daarin willen we liever geen veranderingen brengen maar we zitten nu wel met de gebakken peren dat we niet met dinhars kunnen rekenen - zoals jij dat al inzag gaat het erom, dat de conférence peren heden op de keukentafel liggen en zij zullen over enkele dagen rijp zijn. Vertel maar aan de politieke commentatoren dat le Clef in verband met het gesignaleerde machtsvacuüm ten aanzien van de Marokkaanse Nederlanders, onder andere dan, daarom zo te werk is gegaan, dat de Clem zijn profielfoto in Facebook heeft veranderd van het idioom voor 'landschap van herkomst' naar het eeuwige teken voor het land van bestemming in Nederland.

over een wat wereldvreemd aandoend positivisme

Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.

gezicht over de Bodensee
vanaf het bloemneeiland Mainau

Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.

Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.

In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.

Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.

over Jacob van Lennep en de Nederlanden, het Koninkrijk Holland in vertegenwoordiging gebracht

foto beeld: landschap aan het meer van Konstanz, een streek waarvandaan de batavieren kwamen die de Rijn zijn afgezakt, een zeer oud en respectabel cultuurgebied, waar ook de kelten zo hun vestigingen bepaalden, inderdaad heeft men daar het gevoel in het hart van Europa te zijn afgedaald, het is niet anders dan zeer humorisch op te vatten dat dit hart van Europa betreft een open waterbekken, via de delta van de Rijn in verbinding gebracht met de zee. Geologisch gezien is het gebied natuurlijk nog ouder.

in de Nederlanden zijn de mensen natuurlijk
zeer vertrouwd met alles wat met water en de beheersing
van het milieu inclusief de waterhuishouding te maken heeft.
Het project IJzeren Rijn slaagde evenwel nooit volledig.
Mogelijk betreffen de onderwerpen hier vermeld
puunten van aandacht voor de democratie.
In de foto hierboven
een gezicht over de Bodensee tot aan de wolken. 

Clemente Buer has shared Google Drive files with you. To view them, click the links below. over Vergilix in Holland de politieke rede about beauty de kerkgang - Lijndiagram 2

Zowaar vond ik na lang zoeken een schrijver met wiens werken de specialisten zich kunnen vergenoegen, spijts mijn inzet ontbreekt mij daartoe de tijd. Te vinden is deze met de link dan wel de brouillon voor de schrijver Jacob van Lennep: Lennep's Werken, hopelijk niet te uitgebreid voor de eenvoudige lezer of lezeres maar daarvoor zijn deskundigen aan het werk gezet.

🌙

Het werk van Jacob van Lennep is zeker voor het belang in literair opzicht niet te onderschatten aangezien van Lennep de zegsman in de literatuur is voor Willem van Hoogendorp, met wij hij samen een voetreis maakte door de noordelijke Nederlanden in 1823 in een tijd dat het Koninkrijk der Nederlanden zich nog moest bewijzen. Het verslag van deze voettocht, van Lennep was een zeer gezien wandelaar in deNederlanden, waarvan hij in de brieven de aantekeningen opstuurde naar zijn  vrouw, heeft hij omgezet naar een dagboekvorm, in zijn opvattingen diende een shcrijver vooral naturalistisch, wij zouden zeggen realistisch, te zijn  wat het betreft zijn literair werk, zodat het in zijn dagboek is alsof de lezer bij de wandeling toeziet. De meeste mensen in zijn tijd waren niet in de gelegenheid tot veel reizen, maar het boek is wellicht ook niet bedoeld voor zijn tijdgenoten, maar eerder bedoeld om de herinnering aan die bijzondere wandeling levendig te houden en deze als vaststaand voor het nageslacht te bewaren. Een heruitgave en bewerking  van deze dagboekroman verscheen in 1941 en werd gepubliceerd met de bedoeling terug te keren tot de oude gewoonten van vroeger tijd, die door deze typische vaderlandse nostalgie werden ingegeven dan wel verondersteld. Maar wat is het beeld van ons land dat de literatuur in onze tijd ons geeft, waarin bestaat die literatuur, wat behoort niet of niet meer tot onze belevingswereld? Misschien vormen zulke vragen ook alweer een nieuw onderwerp van de democratie in Nederland. Het kan niet op lijkt het wel.

beeld van de dag: 'hoppen' (Fotor - clemens) -
de zeer geleerde Antonius van Padua hopte ook
in zijn tijd, van Thomas van Acquino is
deze vorm van levitatie niet zo bekend.

Indien het erom gaat ons land te doen herontdekken, waaraan ook menig buitenlands ingezetene behoefte heeft, de mensen willen weten waar zij wonen, dan kan men zich eenvoudigweg op grond van deze heruitgave uit 1941 een oriëntatie verschaffen. Dat de heruitgave naar het verhaal uit 1823  ook vanwege de televisie aandacht heeft gekregen doet weinig terzake, maar indien het erom gaat uit te maken wat nu het beste ons te doen zou staan dan lette men op het tijdsbeeld van de jaren '40 in de vorige eeuw gedurende welke zich net als in deze tijdsperiode van 2016/2017 misschien niet langer durende dan enkele maanden, een vorm van subjectieve vervreemding voordoet, die verschijnt alsof je in het buitenland bent in je eigen land, een fenomeen dat zich vaak als 'bekende gevoelens' onder de Nederlandse bevolking heeft voorgedaan. Het gaat dan om zich in te stellen op, af te stemmen aan de hand van de diverse relaties met wat wij als ons buitenland ervaren, hetgeen in de Nederlanden nog maar een betrekkelijk relatieve zaak geacht kan worden. Dit heroriënteren in die  jaren na 1941 gebeurde terwijl ook in die tijd vanuit het buitenland velen hun definitieve vestiging hadden gevonden in ons land.

'ontmoeting der culturen'

Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn  persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde.  Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb  ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.

het jade gordijn

De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan  het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.

for office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com | proces verbaal | beeldbank

office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com met tekst hopelijk bijgegeven/

Het Stadspaleis van
Johan Maurits van Nassau Siegen
thans Museum het Mauritshuis

the Queen Elisabeth Hall in Sidney - in edition

three tulips - John Constable

Voor sommige mensen geld het woord:
'Nederland is een klein land',
maar ik verklaar:

waar wij te klein voor zijn
dat geven wij aan het buitenland,
als een daad van goodwill en vanuit ons nationaal vakmanschap dat is bewezen voor de principes van het welbegrepen eigenbelang, het particulier initiatief en het vrije ondernemerschap, alle deel uitmakende van het denken over de werkelijkheid waar onze wereld om zit te springen zodat dit moderne praktische inzicht gezuiverd wordt van misverstand tussen de volkeren en verkeerde interpretaties van de zijde van onze leiders en de onmacht tot een bestemd evenwicht in deze dingen te geraken voor de kiezer tot het verleden zal gaan behoren voordat de stembus een antwoord geeft waarmee wij op de reeds bekende paden terecht zouden komen. Want de realiteit van de aanloop tot de verkiezingen heeft bij alle partijen bewezen dat wij het er feitelijk wel over eens zijn geworden en begrepen hebben dat uiteindelijk de bekende weg waarnaar wij vragen in een onbewustheid van de toekomst zal eindigen. Op te gaan in de algemeenheid van de beschouwingen ten behoeve van een keuze voor de middelen heeft de partijen voor ons belang in onwetendheid gelaten over hoe wij wel met recht en reden erin kunnen slagen om dat plan om ons te wijden aan die nieuwe wereld en die nieuwe aarde die ons allen zijn beloofd, ten uitvoer te brengen zodanig dat daar iedereen achter staat en zich erin vinden kan. - q.e.d.

over romantiek in de morgen

Opvallend in de romantiek is dat er vaak, vrijwel altijd, sprake dient
te zijn van een bouwwerk van eerdere datum dan de tijd waarin het
beeld van het bestaan ontstond. In de afbeelding een stadsgezicht, en
de herkomst daarvan ken ik niet. Dat je de herkomst van het beeld niet
(her-)kent vormt ook zo'n kenmerk van de romantiek, en dat je niet
weet waar de scene heeft plaatsgevonden schenkt aan de voorstelling de
dynamiek van de droom. Meestal wordt het ontwerp of de ontwerpen
worden met fototoestel of een tekening gemaakt en vervolgens mee naar
het atelier genomen om daar verder te worden uitgewerkt. Met de
verfkast is het gemakkelijk af en toe een object in de voorstelling op
te nemen dat in werkelijkheid zich niet op de oorspronkelijke plaats
van handeling bevindt. Dat nieuwee element wordt dan in de voorstelling ter relativering  opgenomen en wordt geïntegreerd naar lichtval, grootte, vorm en kleur naar gelang daarin tevens de vaardigheid en de bekwaamheid, het vakmanschap derhalve, van de kunstenaar in bestaat.

verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht

de Porta Romana van Orange

Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.

Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.



Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.

Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.

bij een koning hoort een troon

Het is wellicht wat merkwaardig of bemerkenswaardig te heten maar reeds
sedert vele jaren hadden wij als Nederland - het Koninkrijk van de
toekomst - de troon voor die tijd van de betere toekomst allang in huis.

Ik heb hem ontdekt toen ik eens wat beter kennis nam van de ontwerpen
van Gerrit Rietveld en het model bekeek dat 'de Rietveld-stoel'
genoemd wordt. Helaas zag ik het met die kleuren en zo en de
oorlogsjaren waardoorheen Gerrit zijn stoel gesjouwd heeft, niet zo
zitten met die stoel op dat moment. Gerrit wist heel goed hoe het met
die bedoelingen gesteld zou zijn die toen hij zijn ontwerp maakte
in zijn wereld leefden, en in die toekomst welke voor een meubelmaker
en een architect nauwelijks leed aan gebek aan voorstelbaarheid - voor zulke
handvaardige ontwerpers vormt onvoorstelbaarheid een begrip dat hen
maar weeinig zegt - die toekomst dus die voor zo velen
in zijn tijd onvoorstelbaar leek was Gerrit niet onbekend, dat het allemaal wat langer zou
duren voordat de Nieuwe Tijd zou aantreden wist Gerrit eveneens heel wel.
En daarom beseft hij dat in die nieuwe tijd er een stoel van node zou zijn die
doorheen de moeilijke jaren die zouden volgen behouden zou blijven  in het geheugen. En vanuit dat denken en omdat hij geloofde in zichzelf en zijn waarden, die van de Stijl kan men gevoegelijk achten typisch voor de Nederlanden te zijn, ontwierp hij zij stoel.

soms kom je zomaar eens iets tegen van vroeger dat weer actueel is

Europa en de stier

Plinius - Historiae naturalis - een boek dat begint met een vleiende opdracht aan de keizer van Rome die natuurlijk wel met elke intellectueel graag bevriend wilde zijn. Verder behelst de inhoud via de link te vinden een beschrijving van de landbouw in de vroege keizertijd. Al eeuwen lang halen vele schrijvers gaarne Plinius aan en vinden een leidraad in zijn werk. Maar in onze tijd lijkt het wel of iedereen liever zelf het wiel uitvinden wil, en boeken uit de oudheid lijken mij nog maar weinig gelezen te worden - overigens deed ik dat vroeger wel veel, boeken lezen, maar al evenmin als anderen lees ik veel in materiële boeken nu. Toch kunnen wij ons nu en in dit heden zonder geschiedenis niet permitteren de band met de geschiedenis los te  laten. 

Het lijkt soms het beste als er veel problemen zijn van ogenschijnlijk onnodige aard, en dat wil menigeen zo beoordelen over deze tijd waarin de wind van de sociale onrust is gaan liggen, eens 'helemaal opnieuw te beginnen'.  Beter is het evenwel van de gelegenheid gebruik te maken zo niet de kans uit te buiten, de oorzaken van die onrust en het nakomende gevoel van de koude douche omdat men oog in oog met de feiten komt te staan, op te sporen en er daadwerkelijk iets aan te doen dat hout snijdt. Onopgelost problematiek blijft aan onze colbertjespanden trekken en om aandacht vragen, de situatie wordt verergerd wanneer er op het pandjestrekkken een hug uit populariteit volgt waartegen men zich moelijk kan verzetten. 

Tyrus (Lebanon) - puinenveld met de
heilige straatweg van de oude stad -
van deze stad was de koningsdochter
Europa afkomstig

Daarom wijs ik op het werk over de landbouw van Plinius de jongere zijn hand, dat een arcadisch karakter draagt in een tijdsbeleving van stijl die grenst aan de het levensgevoel van eeuwigheid die heerste aan het Romeinse Keizerlijke hof, in een tijd die pre-romantisch genoemd kan worden. De geïnteresseerden uit de politiek kunnen volstaan met de opdracht aan de keizer.

ik kreeg het gevoel dat de zaken van deze blog met deze post wel zijn gedaan

de pronkkast van het Schuttersgilde -
om in te bewaren documenten en de kas /
begin 16e eeuw - Renaissance

Het dient te worden uitgeschreven en verteld en uitgelegd waarom je plotseling op het hoogtepunt van het feest de zaal verlaat en het zou wellicht als een goede en achtenswaardige zaak worden beschouwd indien ik dit zo deed.
De titel van deze blog heeft ermee te maken dat er van mijn persoon meer wordt verteld dan goed te keuren is, en dat ik zelden in de gelegenheid werd gesteld zelf eens aan te geven waarom het bij mijn weten en geweten gaat. Bevonden te worden als een mens die niet het goede staat te doen vind ik een misselijke zaak ervan afkomstig dat mijn woorden worden omgedraaid en dat verteld wordt dat ik dingen heb gezegd wat niet het geval is, en dat ik het niet erg vind om gebruikt te worden onder de formulering dat je met die man toch dát mag doen, ik weet niet eens waarop dát slaat. Ik weet alleen dat zekere dame, laat ons zeggen het is een draeck,  haar merkwaardige vermogen in de feodaliteit der verhoudingen in ons land aangrijpt om haar invloed op mij telkens te gebruiken in een wijze naar haar dit goeddunkt. En van die mensen waarmee zij zich verbonden heeft versta ik dat zij zich baseren op wat zij 'hadden gedacht', zo'n gedachteninhoud vormt voor hen het bewijs dat zij daarin gelijk hebben.

indien het om de schrijver gaat betreft het blog een tragicus

melkkan met chinoiserie - 1772
Frankenthal porcelein

Er was een tijd dat er in Europa niet zoveel over problemen werd nagedacht dan in onze tijd, althans voor de heersende problemen zochten de mensen oplossingen die  zij vonden vanuit de traditie en door veranderingen aan te bengen in de stijl van expressie van hun tijd lijkt het ons toe dat de zwaarmoedigheid van tegenwoordig eerder plaats maakte voor de vreugden van alle tijden door de vormen daarvan in een  modieuze wijze van beleven voor een omgevingsfactorij van materiële aard te integreren en zo de betekenis waarmee men zich omringde in het dagelijks leven aan te passen aan de tijdsgeest. En in tegenstelling tot hetgeen vanuit het gereformeerd socialistisch denken aan zwaarmoedige tegenwerpingen voor deze mijn zienswijze naar voren wordt gebracht als kritiek, schrijf ik dat deze wijze van omaan met zichzelf en zijn cultuuromgeving gold voor alle lagen van de beolking, waarbij natuurlijk wel de sterkste schouders de zwaarste lasten  te dragen kregen. Dat is niet alleen in de 18e eeuw zo toegegaan waarvoor ik als beeld de melkkan met chinoiserieën hierboven invoerde, er zijn telkens weer periodes geweest dat een dergelijke opleving zich liet gelden als de winnende kaart in het grote spel van de samenleving om de geneugten die de cultuur te bieden heeft in de dynamiek de maatschappelijke krachten op te nemen en te laten winnen van het leed dat met de natuurlijke gesteltenis der mensen medegaat.

heden heb ik mijn besluit ingezien en ermee ingestemd

Bonn - Koblenzer Tot mit Waffen des
Prinz-Bischoff Clemens  Augustus

Het is mij gebleken dat vanwege de ontdekking van de plaats welke mijn persoon innam voorheen binnen het  oorverdovend Nederlands bestel het thans eveneens mij in persoonlijke verantwoordelijkheid blijkt naar vermogen doch in goede gezinte die plaats waard te zijn die zich als resultante van het sociale proces voordoet als de juiste betekenis verkrijgende. Het komt mij derhalve voor dat het mijn recht daartoe reeds is toegeken eveneens voordat ik het zocht, in de wet op de vrijheid van meningsuiting en in de wet op de vrijheid van drukpers wens ik mijn rechtmatige bezigheden te verstaan als een 'niets mis mee'  en vanuit deze vrijheden de taak te begrijpen idie ik op mij nam en heb gesteld eveneens binnen het kader van de situationele veranderingen die thans zich voltrekken binnen de samenleving, waarin ik tot nu toe werd geacht en daarmee ik mij leerde mij daaraan te houden die centrale plaats van aandacht te dienen welke tot die van een omvang en belangstelling uitgroeide die ik nimmer mij had verwacht of daarnaar te streven herkende als mijn levensmotief.

Zodanig uitgegroeid is dit fenomenaal geschieden dat ik mij heden mag verstaan als ene die zijn eigen erfgenaam is geworden, gezien de omstandigheid te zijn betrokken in het vernieuwende denken over deze zakelijke dingen die ons land blijven behelzen naar traditie en naar historische verantwoordelijkheid is zo een analogie als dit erfrechterlijk begrijpen als een voordelige situatie te beschouwen, waarmee ik stelde hedenavond vast dat het nu mij op die plaats van oorverdovende centraliteit geworden is tot een situationeel begrijpen dat onszelf te verdienen aan onszelf het open staat op dit ontstane machtsvacuüm van buienlands karakter in te gaan. De humor van het geval wil dat he thans in Europees verband als devies luidt: hoe dient men zich de Spiegelzaal van het Chateau de Versailles voor te stellen indien niet het oog doch het oor die vrede van de natiën verdient waartoe geen enkele concertzaal toegang biedt bij mijn voorkennis?

...en voel ik mij geroepen in mijn wezen in die zo concentrisch gebleken circulatuur van mijn belevingen waaruit ik telkens mijn conclusies trek en te noteren vermag dat het mijn plicht geworden is de vrijheid te handhaven in juist die persoonlijke vertegenwoordiging die mij wezen uitmaakt, een beleven waarnaar ik nu juist met allen om mij heen zovele jaren heb verlangd. Als methode van aandacht en techiek van handelen wil ik aangeven en betekenen dat ik die vrijheid die mij is geschonken wil implementeren in een impertief naar het persoonlijk verleden, dit stel ik logisch vast een gewoonte te zijn binnen de psychologie om het individu te bevrijden van zijn problematisch denken, voelen en sociaal bewegen,. De wereld moest ook eens temeer beseffen voor hoevelen en in welke omvang de Joseph-problatiek van het cynisme in het Rode Leger heeft postgevat.

bij het opnieuw inrichten van een Staat komt men uiteraard spanningen tegen van uitzonderlijke aard

Vooropgesteld dat mensen niet bezig zijn zich over te geven aan fantasieën met betrekking tot revolutie of een machtsovergave verklaar ik mij bereid nader in te gaan op enkele aspecten van mijn zienswijze op de situatie waarin wij met zijn allen als volk, land en staat in verkeren, mede daarom ook omdat ik tot deze zienswijze ben geraakt dat het geven van een nieuw élan en tevens een perpectief op morgen aan de medelandgenoten welke wij allen mogen vertegenwoordigen indien deszulks tot mijn mogelijkheden behoort vanuit de menselijke overweging dat mijn land mijn hulp en leiding behoeft en vraagt een gerechtvaardigde zaak van eer en plicht in één mij blijkt, en daarom heb ik in deze dingen wat spelenderwijs mijn verantwoordelijkheid opgevat dat het een edeler motief is te heten de lasten te verlichten dan deze nog eens zo zwaar te maken meer dan nodig is en wenselijk. Het zou mij spijten indien ik de indruk heb gewekt van negativiteit, opstandigheid van karakter en gevoelens van extreme haat voor mensen die er weinig aan kunnen doen dat zij in een hoge positie veel wind opvangen, aanvoerende mij tot mijn verdediging dat waar het schier onmogelijke lijkt verlangd te worden het de wegen van God zijn om als onnaspeurlijk te worden beschouwd tenzij in andere zin geopenbaard aan die dat waardig wordt geacht. Het kan er nu een keer naar het mijn ervaring leerde  in mijn belevingswerelden wel eens hard aan toegaan maar van den Hoge mocht ik het begrijpen dat de lasten worden toevertrouwed aan die deze te dragen wordt geacht naar hij de kracht daartoe en de bekwaamheid blijkt te bezitten.

Evewel, wat het aangaat de macht daarin wordt het principe van die macht die van het wijs beginsel is deze aan het teken van de onvolkomenheid der mensen toegevoegd, waarvan de woorden luiden in onze zaak zoals mij reeds van voor die vele jaren her bekend is gemaakt, dat in perssonlijke zin aan Clemens' denken is vastgelegd de boot van Michael die hem de sprake heeft toegevoegd hij had verkregen - 'Je  le soit' - in zijn recht. Daar hoort dan ook een schild bij, rood en zilver, links en rechs, naar keuze en voor tijdsmoment te kiezen, daarboven is toegevoegd de Hertogelijke kroon, ambities tot nog grotere exploratie ken ik mijzelf niet toe.

en wat indien ik debiteer dat ik heel wel veranwoordlijkheid wil nemen?

Het zou de mild aandoende herfst kunnen worden gekweten dat ik zo langzamerhand mij bewust werd van de zware druk die op mijn schouders rust involge de last die mij werd toevertrouwd - en het kan ook de gewenning zijn geweest die mij besluiten deed mij niet te willen uitlaten omtrent de verwachtingen die onderling door de mensen worden gedeeld en welke hun harten heeft verdeeld eenieder naar zijn maat - Echter hoe schuchterook steel ik vast, dat het valt nu mij zwaar te erkennen dat de macht der wijsheid welke mij is toevertrouwd thans ingeeft en beweegt om toe te geven aan alle verwachtingsvol beleven in den volke bemerkt, waarvan ik heel wel weet heb en waartoe ik de ordeningsprincipia gedurende vele jaren gedurig heb geleerd te aanvaarden en te incorporeren tot de inzichtelijkheid naar besluit daarbij kwam, nu is dan de tijd gekomen dat ik heb beleefd dat van mij wordt gevraagd de gelederen vóór te gaan omdat geen andere weg daartoe aanvaardbaar het gegeven bevat waarnaar reeds lang is op zoek gegaan - ik moet verhalen dat ik heb slechts willen wachten met op het aandringen der massa's in te gaan vanwege de wens en het inzicht dat de mensen toch altijd liever willen behouden  hetgeen van hun is als eigenheid.

Een ander vaderland is tóch meer gepast: from California with love

Alsof er een wereld opnieuw zich voor me opent. Groots en inspirerend. Misschien is het vaderland ook anders te bezien. Daartoe geef ik er een video bij hieronder van de Eagles: Hotel California.

a 'what-about' for a stranger in paradise

'multifocussian'

'No relation between people will ever last but if there are some other people involved.'

(quote of uncle Ronald)

bepaaldelijke overwegingen niet voor kinderen bedoeld

'pro nomen'

Zoals het spreekwoord luidt zal trouw eerst moeten blijken. 

Dat betekent dat de trouw die je je voorgenomen had te hechten aan principes die andere mensen niet zo één, twee, drie van je te weten zijn gekomen, dat die trouw die feitelijk overeenkomstig is met wat de Kerk noemt de gelovige zin, de pistis in het Grieks, en niet alleen de psyche, dat die trouw aan het gegeven innerlijk besluit aan het licht moet komen dat geen mens ter wereld bij vol bewustzijn van zichzelf kent in het hoe en waarom hij daarvoor kiest waartoe hij is verkozen. Hij kan zijn zaak daarmee namelijk alleen maar gelovig tegemoet treden, zoals aan de zaak van zijn gegeven woord alleen maar het krediet gegeven worden kan indien in duidelijke