en tenslotte is de verbeelding niet meer aan de macht

Bij het schrijven van deze blog ben ik uitgegaan van alle bijkomstigheden die er komen kijken of aan het licht komen wanneer het erom gaat het verhaal te doen van de mens die ik, Clemens, ben, ben geweest of mag zijn, om niet te zeggen dat ik aan de hand van de overwegingen die de inhoud van de diverse posts uitmaken ben terecht gekomen bij waar ik nu ben geraakt: het gewone besef van mijzelf als de mens in zijn beleving van die hij is, en minder interessant zal het zijn telkens zoiets te formuleren als 'die ik ben'. Eerder is het geboden op deze plaats in de ontwikkeling van mijn denken te refereren aan de heilige Mozes, die geroepen werd in de woestijn en naar het land Egypte werd gezonden, moest terugkeren om zijn volk te bevrijden uit de slavernij, en aan wie werd gezegd dat wanneer hem gevraagd zou worden wie hem had gezonden te antwoorden dat 'Ik ben' hem had gezonden, de God die niemand daarvoor had gekend in zijn aspect van de Eeuwige, degene die altijd met ons is en zal zijn en is geweest.

Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.

De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis  die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens  een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.

[Flickr] celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shares: some see in, some see out

	Hi clemedicit! celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shared a Flickr photo with you. natuurlijk perspectief Uploaded by celt's Clem on September 28, 2016 © All rights reserved naar het geheim van dit natuurlijk perspectief was ik reeds lang op zoek. Just follow this link to see and comment on this photo: »  https://www.flickr.com/x/t/0099009/photos/celticlem/31089042846/ You received this email because a Flickr member wanted to share something with you. To report abuse, click here. Flickr is a global photosharing community. Learn more. Map by Nokia

Franciscus en de bisschop van Assisi - Fra Angelico

Toen  de heilige Franciscus was begonnen met zijn werk in de streek rondom de stad Assisi had hij, zo oordeelde de bisschop, een onderkomen nodig als vaste verblijfplaats. Franciscus vond dat waarschijnlijk zelf helemaal niet zo nodig, hij was gewend met enkele volgelingen slechts gekleed in een jute zak waarin gaten voor de armen waren geknipt en dat met een touw om het middel opgebonden was, lopend op blote voeten langs de wegen rondom het welvarende stadje in het mooie landschap van Umbrië te gaan al biddend en zingend en op hun weg genezing en verzorging brengend aan de melaatsen waarvan er velen waren. Maar na zijn verblijf in de grot in de heuvels boven het Assisi, waar Franciscus zijn visioenen had gekregen en zich bewust was geworden van zijn  roeping onder de armen, waarvan de bisschop had gehoord had het voor Franciscus na verloop van tijd anders bestemd en gaf daarvan bericht uit. Men kan bedenken dat de commotie omtrent wat er met Franciscus was gebeurd, een jonge man van goede familie die in welstand leefde vanwege de goede zaken die door de vader werden gedaan in de lakenhandel - de lakenindustrie en de handel daarmee verbonden vormden de kern en de levensader van de economische bedrijvigheid in de gehele streek, en Assisi nam een sterke en belangrijke plaats in onder de steden van midden-Italië, waar ook de handel die werd gedreven met de Levant een rol bij speelde, dat deze onrust in het stadje nog niet was gedoofd. Er waren reeds stemmen opgegaan om de heilige man zijn arbeid en optreden te verbieden, iets waar de bisschop in zijn wijsheid natuurlijk een oordeel over had want de bisschop was de autoriteit die zo'n verbod mocht uitvaardigen, en Franciscus was voor het stadsbestuur nog altijd de held van de strijd tegen Peruggia, reden waarom de vroedschap niets voelde voor zo'n verbod want dan kwam de hele jongelingschap in opstand, en zo kwam het dat Franciscus op een goede dag aan de bisschop kwam te vragen waar hij zich kon vestigen nu hij in staat was gebleken de melaatsheid te bedwingen. De bisschop, die hem eerder toen de heilige zijn klederen had afgelegd ten teken dat hij afzag van zijn erfrecht, zijn eigen mantel had gegeven om zijn naaktheid mee te bedekken voor de ogen van het toegestroomde volk en om de schande voor de familie niet nog groter te maken,  het gebeuren speelde zich af op het marktplein, waar het Franciscus werd verboden om uit de opbrengsten van de handel in de noden van de armen te voorzien, Franciscus wilde natuurlijk de oorzaken van de melaatsheid te lijf gaan, dat kan iedereen begrijpen.

De bisschop dan had vernomen van de inhoud van de visioenen en de roeping van de heilige want een dergelijke gebeurtenis speelt zich voor de kerken nooit op zichzelf af, dat er altijd maar gedurende de Middeleeuwen één kerk zou zijn geweest dat wil o.a. Franciscus ons afnemen als illusie. En zo gaf de bisschop die de heilige zo langzamerhand beter had leren begrijpen en naar wie Franciscus wel luisterde, de nog zo jonge man, die in het begrip van de bisschop voor het monnikschap bestemd was, het kleine kerkje van San Damiano om in te verblijven, dat in de velden rondom Assisi stond te verkommeren en dat een zorg was voor het bisdom waar de bisschop zich geen raad mee wist, het oude bouwseltje was te vinden op een gewijde plek, wellicht nog een oud tempeltje terwijl de jaartelling toen al de 11e eeuw aangaf, dus was de bisschop in gebreke gebleven met zijn tijd mee te gaan, en het gebouwtje van steen en jhoert, dat wel, was toegewijd aan de kerk om de heilige Damianus daar te vereren, een heilige die wordt aangeroepen bij ziektes van mens en vee, en voor wiens kerkje niemand anders wilde zorgen. En de bisschop kwam met Franciscus, die er op had aangedrongen dat hij een vergoeding zou geven voor het gebruiken van het kerkje omdat zijn onderkomen hem anders verplichten zou aan het bestuur van de bisschop, overeen dat deze de bisschop jaarlijks één mandje vis zou geven bestemd voor diens tafel, waartoe de bisschop, die aan de linkerzijde van de heilige op het paneel is afgebeeld, jaarlijks het kerkje van San Damiano bezocht waarvan Franciscus inmiddels het ingestorte dak had hersteld en de scheuren in de muren had gedicht, en gezorgd had dat tenminste er een deur was waarmee je binnenkwam en die geopend en gesloten kon worden van binnen en van buiten.  

In het schilderij is door Fra Angelico om het hoofd van beide mannen een aureool geschilderd ten teken dat zij beiden in naam van de Heilige Geest handelden en dachten. De bisschop heft zegenend zijn rechterhand en houdt in zijn linkerhand de gouden bisschopsstaf, hij kijkt met krachtige blik voor zich uit de toekomst in, Franciscus draagt de kruiswonden aan handen en voeten waarvan gouden stralen uitgaan en wijst deemoedig met de rechterhand op de wond in zijn zijde waarvan ook gouden stralen uitgaan en houdt in de linkerhand het gouden kruis van de mysticus, waarmee ook alle goud in het paneel gerelativeerd wordt, de heilige gaat gekleed in zijn pij met het touw om zijn middel en zijn blote voeten wijzen uit elkaar naar links en rechts alsof hij wandelt, terwijl de bisschop de rode koorkap met goudborduursel over zijn linnen superplie draagt, de mijter als een teken van zijn waardigheid op het hoofd, en met één voet in een rood schoeisel voorzichtig naar voren schuivelt alsof hij in een andere werkelijkheid staat dan de mysticus ter rechterzijde. De bisschop heeft de redenen van de riten als zijn taak en doel, de heilige heeft de zuiverheid van zijn ziel op het oog.

Men kan bedenken dat uiterlijke attributen zoals kleding en schoeisel, het kruis en de bisschopsstaf en de mijter, alsmede het verschil tussen de baarden en het feit dat de heilige een tonsuur heeft, in de late gotiek door de gelovigen als richtlijn bij hun begrijpen van hun werkelijkheid belangrijk was. Voor het begrijpen van hun wereld waren de gelovigen aangewezen op dit soort schilderijen en ook op de fresco kunst, aan de hand van dit paneel dat o.a. weergeeft hoe het instituut van de kerk zich verhoudt tot de diepere zin van de geloofsbeleving, waren de gelovigen aangewezen op de mystiek die elke afbeelding als kenmerk met zich dragen kan voor wie daar oog voor heeft, evenzeer als wij dat kennen van onszelf in onze tijd deden de mensen zo in de Late Middeleeuwen. In die tijd was het de geloofsinhoud, waarvan de kerk als de behoeder en het voorbeeld voor het maatschappelijk leven de verkondiging bezat en zo het welzijn van de mensen als vertegenwoordigend verzorgde, en stabiliserend oprtrad ten aanzien van de problemen van de welvaart. 

De beide gestalten van enerzijds de heilige bisschop en anderszijds de mysticus laten de ontegenzeggelijk innerlijk tegenstrijdige belevingswereld die in elke tijd opnieuw het thema van het gesprek is voor de burgers, goed zien. Wij willen ons dat tegenstrijdige in de samenleving liever voorstellen bij voorbeeld nà het jaar 1439, wat mogelijk is want het werk is gedateerd in de eerste helft van de 15e eeuw en zal zo ongeveer in die tijdsperiode gereed gekomen zijn. Fra Angelico werkte wel hard en gestaag, maar dat deed hij niet alleen en in één jaar alles afkrijgen bij een zo grote investering als een dergelijk paneel was voor zijn kloosterregel zelfs verboden en vormde uiteraard voor de opdrachtgevers niet zo'n voor de hand liggende eis.   En dan moet men nog bedenken hoe moeilijk het de gelovigen werd gemaakt door aan de linkerzijde van het paneel waarop de hier wat meer begrijpelijk gemaakte voorstelling is geschilderd een paneel te hechten waarop de heilige Dominicus, een woestijnvader, en Sint Johannes de Doper, de man die het openbaar optreden van de Christus voorbereidde en zijn  achterneef, staan afgebeeld. Voor  een bespreking van die voorsteling zijn talenten vereist die ik op deze mooie vrijdagmorgen waarin het heeft opgehouden te regenen, niet in huis heb, en ik moet daarom naar elders verwijzen, er zijn  wellicht zelfs bronnen te vinden die het gehele tweeluik in een totale samenhang verklaren, zo'n wonder hoeft ook niet altijd met veel woorden te gebeuren. 

n.b. In 1982 werd de schilder Fra Angelico door Paus Joannes Paulus II heilig verklaard, een eerbied welke ik deze schilder nu ook moet toegeven.

Europa en de apis

gedachten rondom het document Perspectivity gedeeld in OneDrive

Regensburg - Donau oever - skyline - avondrood - mogelijk is dit bijgevoegde document in OneDrive in deze vorm als niet voltooid te beschouwen en vormt de weergegeven tekst slechts een fragment, of verdient het document een uitleg waarvan de schrijver zich niet heel wel bewust kan zijn, het is en blijft iets waaraan is gewerkt, dus energie in is gestoken// welaan, wanneer er dat 'iets' wordt opgemerkt dat U niet zint, weerhoude dat U niet om U uitgenodigd te voelen de inhoud die bij U werd geïnitiëerd en geïntroduceerd eens ter hand te nemen, bedenkt U zich maar niet té snel dat U zo'n actie niet zou kunnen volbrengen, want in deze luidt het Woord: 'eenvoud is je ware' / Hoewel niet zo duidelijk bedoeld met het hierbij gevoegde document bleek er voor mij geen andere oplossing voor het geven van een opening naar een verder weg gelegen betekenisstructuur dan het bekende de stap in het onbekende die ik hierin maak met het verwoorden van een gedeeltelijk dromerige inhoud, zoals een kunstbeschouwing die ook altijd bevat. nota bene: de overdracht van kennis door middel van of met behulp van foto's en schermreproducties is vooral leuk, en de zekerheid of de bedoeling wel overkomt ligt daar waar zo'n bedoeling die je met je keuze voor juist die beeldplaat om in een album, bericht of waar dan ook te plaatsen en te publiceren hebt voor jezelf duidelijk overkomt in jouw waarneming, want als je er zelf nu ook nog wijzer van wordt is dat mooi meegenomen, wat een ander ervan vindt dat moet hij in eerste instantie zelf weten. Bij het zintuig van het gezichtsvermogen is het zo gesteld met de mens dat niemand kan bepalen wat de ander ziet of hoe hij de dingen wil inzien, vandaar o.a. dat ik dit middel van kennisoverdracht gaarne gebruik- Beeldtaal bevat geen commando's, een beeld kun je beschouwen als de samenvatting van een heel verhaal. In het zichtbaar stellen van een gedachte of denkwijze zijn de waarden van de democratische vrijheden eerder gewaarborgd dan bij het uitbrengen van documenten in geschreven woord.

over een wat wereldvreemd aandoend positivisme

Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.

gezicht over de Bodensee
vanaf het bloemneeiland Mainau

Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.

Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.

In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.

Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.

verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht

de Porta Romana van Orange

Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.

Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.



Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.

Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.

bij een koning hoort een troon

Het is wellicht wat merkwaardig of bemerkenswaardig te heten maar reeds
sedert vele jaren hadden wij als Nederland - het Koninkrijk van de
toekomst - de troon voor die tijd van de betere toekomst allang in huis.

Ik heb hem ontdekt toen ik eens wat beter kennis nam van de ontwerpen
van Gerrit Rietveld en het model bekeek dat 'de Rietveld-stoel'
genoemd wordt. Helaas zag ik het met die kleuren en zo en de
oorlogsjaren waardoorheen Gerrit zijn stoel gesjouwd heeft, niet zo
zitten met die stoel op dat moment. Gerrit wist heel goed hoe het met
die bedoelingen gesteld zou zijn die toen hij zijn ontwerp maakte
in zijn wereld leefden, en in die toekomst welke voor een meubelmaker
en een architect nauwelijks leed aan gebek aan voorstelbaarheid - voor zulke
handvaardige ontwerpers vormt onvoorstelbaarheid een begrip dat hen
maar weeinig zegt - die toekomst dus die voor zo velen
in zijn tijd onvoorstelbaar leek was Gerrit niet onbekend, dat het allemaal wat langer zou
duren voordat de Nieuwe Tijd zou aantreden wist Gerrit eveneens heel wel.
En daarom beseft hij dat in die nieuwe tijd er een stoel van node zou zijn die
doorheen de moeilijke jaren die zouden volgen behouden zou blijven  in het geheugen. En vanuit dat denken en omdat hij geloofde in zichzelf en zijn waarden, die van de Stijl kan men gevoegelijk achten typisch voor de Nederlanden te zijn, ontwierp hij zij stoel.

het Frankische verdrag

het vorstelijk onderhoud

Album bestemd voor mijn vriend Frank en bedoeld als een verjaardagscadeau - 5 mei van elk jaar is het bij de Rietveld-Cohen familie een feest omdat Frank die sedert reeds 30 jaren alweer de enige is met wie de Clem de sponde wel eens sociaal beleeft, het vejaardagfeest dat hij deelt met de bevrijdingsdag datum - dit gegeven moge de boeren, burgers en buitenlui een hart onder de riem steken en nog eens nieuwe moed in te boezemen - wat het Gay-love themes betreft, wij, d.w.z. Franky En Clemy,  weten er alles van maar beter is het niet daarvan zo openljk te spreken omdat de damesafdeling at niet erg lief vindt terwijl ook moeders haar bezwaren niet ons deden onthouden zullen - 'zie, Ik maak alle dingen nieuw' - en de ontdekking werd gedaan he ware beter zijn grenzen te hervinden en dermass te behouden dan te denken aan de Baantjer & de Cock serie als thematiek van het gesproken boek als een voorstelling van het geschenk voor Berry Buerelli - Clem moetnu gaan douchen hoor, daar is he de hele week niet van gekomen (geef mij mijn doucghe terug, draeckie)reeds vroegtijdig zij wij aangemeld bij het bekende medische tijdschrift in de Engelse taal, the Lancet, en wij hebben daarmee wat overmoedig willen uitzien naar een toen nog verre toekomst - een inzet in gezond vertand wordt door beide partners in de zaak van het wertherse weird patroon van het droomachtig gedachtenleven zeer op prijs gesteld maar pottekijkers worden niet geduld - eruit geluld/

Michael's bezoek

++ om nu te zeggen dat Amenhotep VI zo benieuwd zou zijn naar de openbaring van zijn bedgeheim dat vinden wij, Frak en ik, wat overdreven zich voorgesteld over het onderwerp der historie vorsching, dat doen wij af als vaag en wroetgedrag, xxx66xx69/71/.I.

Samaria en de vrouw

geen mens kan zichzelf ontdoen van wie hij feitelijk voorstelt

- land in zicht voor Michael -

Ik ben in mijn toch altijd weer als jeugdig uitkomende bestaan vrij lang bezig geweest met de bijbelse boeken der evangeliën van de hristus en met de bijkomende literatuur der apostelen. Het internet heeft het mij mogelijk gemaakt daaraan toe te voegen enkele inzichten over de kerkgeschiedenis, de inhpoud van het werk van schrijvers en dichters op dit gebied van menselijk denken en handelen zijnde vanuit religieuze motieven je bewogen voelen aanleiding te zijn tot de goede zaken die de samenleving altijd weer van node zal hebben als om  een tegenwicht te vormen  tegen de vele kwalen welke voortkomen uit de onvolmaaktheid van het aardse bestaan en ook om telkens opnieuw op de fundamenten die het verleden van deze religieuze motivatie ons liet verder te bouwen aan de toekomst aan de hand van die goede geest die de Christus wordt genoemd en vanwege welke geest die in waarheid en gerechtigheid aan ons heeft gedaan de belofte met ons te zijn tot het einde der tijden zoals dat staat opgetekend, in die gedurige voortgang der tijden naar die toekomst welke is verborgen in de palm van mijn hand ook al weer telkenmale zich te zetten aan nieuwe projecten op grond van die reeds werden begonnen, en aldus bezie ik het wezen van mijn arbeidend bestaan dat lange tijd in het verborgen is onderricht en zich kennis vergaarde als opgenomen in hetzelfde ritme waarmee de zaak  van de Eeuwige al doorheen die vele eeuwen vóór ons is gedaan en naar de toekomstige tijden na ons wij in eenzelfde heden als van alle tijden is hiermee bezig zijn dat die zaak ook de mogelijkheden vint om inderdaad zo voort te gan, wij gaan soms als de zaaier en soms als de maaier over het veld waaraan voorafging die de ploeg voert en waarna komt die de oogst binnen haalt in de schuren.

een vlinder op een blad - veelvoudig droombeleven

Dit is een tekening in sepia, die ik van een vlinder met de naam 'zwart ruitertje' en die in de originele foto is gesnapt zittende op een plantenblad, maakte op atelier Cl*.
Er zijn vele soorten vlinders maar de ruitertjes
zijn het snelst.

+ de tekst is geïnspirireerd in referentie met de gedachtenis van een secondante vorm
van mijn naam als Clem - de metternicht maakte daarvan al in 2008:
+ 'du bist also Herr Chips'

+ naar aanleiding van de eerste ontmoeting virtualiter in het gegeven wat deze er nu wel van had gevonden dat er ergens in Nederland zo'n wonderlijk beleven ophield, werd ik mij bewust van mijn 'affectionate attachment talents' aan personen die ik in mijn persoonlijk leven van waarde en betekenis voor mij taak en functie ben gaan achten in degebruikelijke geestelijke zin, er al een keer moeten komen in ons welbevingen maar 'who cares?' - eens te meer komt er een antwoord indien ik stel de vraag, van mijzelf houden? Niet altijd zozeer. Met een gewoon gesprek in geleide van Herr  Klemens von Metternich, der Prinz, machen wir uns keine sorgen nach dem gegenwart oder 'have seen to future featured retreatments of threat' - also dieser geistlichen angelicon displaying himself sameway for my feelings as during his lifetime past, this man you can smell nearbye though such is not unpleasant, I seldom have thought about his foretelling silence Clement has unersood later on he couldn't escape this Wienerburg Theater grip - a fine man somehow, this Klemens, and a carrier for the post he'll not makes fear him do/

++ for any refined issue explainig this has to be considered like the superior guidance for the morning hours of good saints in the pattern fields around Vienna - soon that one redemptorist priest Clemens Maria Hofbauer to whose name I have received my baptize name, called me at first sight saying he presumes a Clemens feels moreover for the task to represent this duties, the occupations were the giving in of content preaching as a matter of fact this was out-reached from the Palace of Metternich in Vienna, which I have not refused to live in - the tiroler-blockhouse this saint priest like I have later-on concealed Hofbauer had thinks pin hiring order for of the Prinz - he hired for one day on to the receivement of this 'me-Clem' he might have thought, to meet the Metternich Clemens could each day without delay as been called on by the valet naughty but in this villain voice of the man he spoke with in reply softly 'yes me's coming over'- anyway this is true in the wonderfull rearrangement of authority following the three Clements a  pathway on the Tirol slope of the Alp - the book Traumdeutung is true stuff making to sleep me well/

een droom raakt tot voltooing: czar Clemens verklaart zijn droom

link voor encyclopedia / czar / czarevitch:

TSAR, or CZAR

de triomfboog van Orange - multicolor editie

Wij komen er tóch nabij ons beter en opener op te stellen met betrekking tot de innerlijke geheime droom die ik nu alweer sinds omstreeks 1980 met mij mee heb gedragen.

Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.

Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking  enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang  dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.

De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.

a 'what-about' for a stranger in paradise

'multifocussian'

'No relation between people will ever last but if there are some other people involved.'

(quote of uncle Ronald)

bepaaldelijke overwegingen niet voor kinderen bedoeld

'pro nomen'

Zoals het spreekwoord luidt zal trouw eerst moeten blijken. 

Dat betekent dat de trouw die je je voorgenomen had te hechten aan principes die andere mensen niet zo één, twee, drie van je te weten zijn gekomen, dat die trouw die feitelijk overeenkomstig is met wat de Kerk noemt de gelovige zin, de pistis in het Grieks, en niet alleen de psyche, dat die trouw aan het gegeven innerlijk besluit aan het licht moet komen dat geen mens ter wereld bij vol bewustzijn van zichzelf kent in het hoe en waarom hij daarvoor kiest waartoe hij is verkozen. Hij kan zijn zaak daarmee namelijk alleen maar gelovig tegemoet treden, zoals aan de zaak van zijn gegeven woord alleen maar het krediet gegeven worden kan indien in duidelijke