en tenslotte is de verbeelding niet meer aan de macht

Bij het schrijven van deze blog ben ik uitgegaan van alle bijkomstigheden die er komen kijken of aan het licht komen wanneer het erom gaat het verhaal te doen van de mens die ik, Clemens, ben, ben geweest of mag zijn, om niet te zeggen dat ik aan de hand van de overwegingen die de inhoud van de diverse posts uitmaken ben terecht gekomen bij waar ik nu ben geraakt: het gewone besef van mijzelf als de mens in zijn beleving van die hij is, en minder interessant zal het zijn telkens zoiets te formuleren als 'die ik ben'. Eerder is het geboden op deze plaats in de ontwikkeling van mijn denken te refereren aan de heilige Mozes, die geroepen werd in de woestijn en naar het land Egypte werd gezonden, moest terugkeren om zijn volk te bevrijden uit de slavernij, en aan wie werd gezegd dat wanneer hem gevraagd zou worden wie hem had gezonden te antwoorden dat 'Ik ben' hem had gezonden, de God die niemand daarvoor had gekend in zijn aspect van de Eeuwige, degene die altijd met ons is en zal zijn en is geweest.

Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.

De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis  die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens  een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.

la rose |+| de roos + haar verhaal in onze dagen

Surprising Holland Art - an edit of impressing quality

proverb: the more words one speaks the less he is seeing

inderdaad kan het zien van Art Nouveau een thuisgevoel in gang zetten.
________________________________________________

de hiernaast gepubliceerde beeldplaat van de roos maakte ik in het webatelier op basis van een foto gemaakt door Gilbert Meyers van een witte octoberroos. Hoe ik nu zo'n omvorming van gewone foto naar een kunstwerk kan volbrengen, daar begrijp ik natuurlijk zelf weinig meer van dan dat ik in het heetst van de strijd om het scheppen van iets dat er daarvoor nog niet was precies weet welke handelingen ik op de computer moet uitvoeren om mijn fantasie de kans te geven een kunstwerk te vervaardigen op basis van een foto of fotoreproductie. Als ik zou moeten navertellen wat er dan met mij gebeurt dan zou ik niet weten wat ik daarop moest antwoorden.

Bij het zien van het resultaat van deze ambitie moest ik denken aan het typisch Europese begrip van de mystieke roos - één der namen van de heilige maagd Maria, de vierde persoon God's , die staat voor het vrouwelijk element in het godsdienstig leven, de maagd Maria, zoals zij voor het dagelijks woordgebruik in de katholieke kerken wordt genoemd.

over een wat wereldvreemd aandoend positivisme

Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.

gezicht over de Bodensee
vanaf het bloemneeiland Mainau

Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.

Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.

In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.

Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.

over Jacob van Lennep en de Nederlanden, het Koninkrijk Holland in vertegenwoordiging gebracht

foto beeld: landschap aan het meer van Konstanz, een streek waarvandaan de batavieren kwamen die de Rijn zijn afgezakt, een zeer oud en respectabel cultuurgebied, waar ook de kelten zo hun vestigingen bepaalden, inderdaad heeft men daar het gevoel in het hart van Europa te zijn afgedaald, het is niet anders dan zeer humorisch op te vatten dat dit hart van Europa betreft een open waterbekken, via de delta van de Rijn in verbinding gebracht met de zee. Geologisch gezien is het gebied natuurlijk nog ouder.

in de Nederlanden zijn de mensen natuurlijk
zeer vertrouwd met alles wat met water en de beheersing
van het milieu inclusief de waterhuishouding te maken heeft.
Het project IJzeren Rijn slaagde evenwel nooit volledig.
Mogelijk betreffen de onderwerpen hier vermeld
puunten van aandacht voor de democratie.
In de foto hierboven
een gezicht over de Bodensee tot aan de wolken. 

Clemente Buer has shared Google Drive files with you. To view them, click the links below. over Vergilix in Holland de politieke rede about beauty de kerkgang - Lijndiagram 2

Zowaar vond ik na lang zoeken een schrijver met wiens werken de specialisten zich kunnen vergenoegen, spijts mijn inzet ontbreekt mij daartoe de tijd. Te vinden is deze met de link dan wel de brouillon voor de schrijver Jacob van Lennep: Lennep's Werken, hopelijk niet te uitgebreid voor de eenvoudige lezer of lezeres maar daarvoor zijn deskundigen aan het werk gezet.

🌙

Het werk van Jacob van Lennep is zeker voor het belang in literair opzicht niet te onderschatten aangezien van Lennep de zegsman in de literatuur is voor Willem van Hoogendorp, met wij hij samen een voetreis maakte door de noordelijke Nederlanden in 1823 in een tijd dat het Koninkrijk der Nederlanden zich nog moest bewijzen. Het verslag van deze voettocht, van Lennep was een zeer gezien wandelaar in deNederlanden, waarvan hij in de brieven de aantekeningen opstuurde naar zijn  vrouw, heeft hij omgezet naar een dagboekvorm, in zijn opvattingen diende een shcrijver vooral naturalistisch, wij zouden zeggen realistisch, te zijn  wat het betreft zijn literair werk, zodat het in zijn dagboek is alsof de lezer bij de wandeling toeziet. De meeste mensen in zijn tijd waren niet in de gelegenheid tot veel reizen, maar het boek is wellicht ook niet bedoeld voor zijn tijdgenoten, maar eerder bedoeld om de herinnering aan die bijzondere wandeling levendig te houden en deze als vaststaand voor het nageslacht te bewaren. Een heruitgave en bewerking  van deze dagboekroman verscheen in 1941 en werd gepubliceerd met de bedoeling terug te keren tot de oude gewoonten van vroeger tijd, die door deze typische vaderlandse nostalgie werden ingegeven dan wel verondersteld. Maar wat is het beeld van ons land dat de literatuur in onze tijd ons geeft, waarin bestaat die literatuur, wat behoort niet of niet meer tot onze belevingswereld? Misschien vormen zulke vragen ook alweer een nieuw onderwerp van de democratie in Nederland. Het kan niet op lijkt het wel.

beeld van de dag: 'hoppen' (Fotor - clemens) -
de zeer geleerde Antonius van Padua hopte ook
in zijn tijd, van Thomas van Acquino is
deze vorm van levitatie niet zo bekend.

Indien het erom gaat ons land te doen herontdekken, waaraan ook menig buitenlands ingezetene behoefte heeft, de mensen willen weten waar zij wonen, dan kan men zich eenvoudigweg op grond van deze heruitgave uit 1941 een oriëntatie verschaffen. Dat de heruitgave naar het verhaal uit 1823  ook vanwege de televisie aandacht heeft gekregen doet weinig terzake, maar indien het erom gaat uit te maken wat nu het beste ons te doen zou staan dan lette men op het tijdsbeeld van de jaren '40 in de vorige eeuw gedurende welke zich net als in deze tijdsperiode van 2016/2017 misschien niet langer durende dan enkele maanden, een vorm van subjectieve vervreemding voordoet, die verschijnt alsof je in het buitenland bent in je eigen land, een fenomeen dat zich vaak als 'bekende gevoelens' onder de Nederlandse bevolking heeft voorgedaan. Het gaat dan om zich in te stellen op, af te stemmen aan de hand van de diverse relaties met wat wij als ons buitenland ervaren, hetgeen in de Nederlanden nog maar een betrekkelijk relatieve zaak geacht kan worden. Dit heroriënteren in die  jaren na 1941 gebeurde terwijl ook in die tijd vanuit het buitenland velen hun definitieve vestiging hadden gevonden in ons land.

'ontmoeting der culturen'

Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn  persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde.  Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb  ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.

het jade gordijn

De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan  het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.

for office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com | proces verbaal | beeldbank

office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com met tekst hopelijk bijgegeven/

Het Stadspaleis van
Johan Maurits van Nassau Siegen
thans Museum het Mauritshuis

the Queen Elisabeth Hall in Sidney - in edition

three tulips - John Constable

Voor sommige mensen geld het woord:
'Nederland is een klein land',
maar ik verklaar:

waar wij te klein voor zijn
dat geven wij aan het buitenland,
als een daad van goodwill en vanuit ons nationaal vakmanschap dat is bewezen voor de principes van het welbegrepen eigenbelang, het particulier initiatief en het vrije ondernemerschap, alle deel uitmakende van het denken over de werkelijkheid waar onze wereld om zit te springen zodat dit moderne praktische inzicht gezuiverd wordt van misverstand tussen de volkeren en verkeerde interpretaties van de zijde van onze leiders en de onmacht tot een bestemd evenwicht in deze dingen te geraken voor de kiezer tot het verleden zal gaan behoren voordat de stembus een antwoord geeft waarmee wij op de reeds bekende paden terecht zouden komen. Want de realiteit van de aanloop tot de verkiezingen heeft bij alle partijen bewezen dat wij het er feitelijk wel over eens zijn geworden en begrepen hebben dat uiteindelijk de bekende weg waarnaar wij vragen in een onbewustheid van de toekomst zal eindigen. Op te gaan in de algemeenheid van de beschouwingen ten behoeve van een keuze voor de middelen heeft de partijen voor ons belang in onwetendheid gelaten over hoe wij wel met recht en reden erin kunnen slagen om dat plan om ons te wijden aan die nieuwe wereld en die nieuwe aarde die ons allen zijn beloofd, ten uitvoer te brengen zodanig dat daar iedereen achter staat en zich erin vinden kan. - q.e.d.

verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht

de Porta Romana van Orange

Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.

Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.



Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.

Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.

Europa = eure opa - en het bekende concerteren op de Prinsengacht

Dit is een beeld van de planeet die bekend staat als Europa en een
maan van de planeet Jupiter is - de weergave is evenwel in een
contrast gegeven maar ik troost mij met de gedachte dat er in de
ruimte geen echte kleuren bestaan - ik heb voor even gekeken naar het
verhaal over Europa uit de mythologie van de oudheid, beginnende
met de Phoenicische prinses, dochter van de koning van Tyrus, die Europa
was geheten en die later naar Kreta emigreerde maar ik geloof niet dat
er bij deze idee over de nymph, die zij in de mythologie is,
veel aan voordelen voor ons land te
behalen vallen - hoe hebben wij ons zo bij de neus kunnen laten nemen
op grond van een mythologisch beeld ons land politiek te laten ontsporen?
Ditverschijnen van die mythologie in de politieke sfeer moet zijn aanvang
hebben gevonde in de ijd van de Kolen- en Staalgemeenschap, toen DSM
in Zuid-Limburg nog de kompels de steenkool naar boven liet bengen.

een blad uit he Egyptische
dodenboek
met het ankh teken en de
zonneschijf

Oorspronkelijk in de geschiedenis van ons land vormde men zich bij de
gedachte aan Europa als begrip voor het continent van Europa

draft shift craft

Deze zogeheten Vladimir Madonna en kind  icoon is al weer sinds jaren in mijn bezit, ik kocht hem toen ik op een dag rijk was in de winkel van de Abdij van Egmond waarmee mijn familie zulke nauwe banden altijd heeft onderhouden. Eigenlijk kun je een icoon niet kopen, je kunt je het bezit van de icoon verwerven en er een gift tegenover stellen, een kennis die in ons land niet zeer tot bekendheid is geraakt.

Het gaat hier om een gecertificeerd duplicaat, door monniken in een klooster in Duitsland vervaardigd in de wijze van de ikoonkunst en dus is de voorstelling wel 50 keer opnieuw overgeschilderd, en is de ondergrond van metaal. In Rusland wordt deze vorm van de oorsponkelijke icoon dan als 'echt' aangezien.

Uit mijn huis is de icoon één maal naar buiten gedragen, en wel op initiatief van mijn oorspronkelijk uit Polen afkomstige vriend, Rafal Marek Adam, en ik ervaarde dat als een grote eer en als een belangrijke gebeurtenis voor mijn huis. Waar de icoon werd rondgedragen is mij nooit bekend geworden maar ik heb geen moment gedacht dat dit een poging was de icoon te ontvreemden.

In Rusland is het de gewoonte bij belangrijke feesten, of wanneer er eens grote nood dreigt, de iconen uit de kerken naar buiten te dragen en deze, meestal rond de kerk of op het plein vóór het kerkgebouw, ook wel in de stad of het dorp, aan de verzamelde menigte te tonen.

Ik heb, dit voor alle duidelijkheid, bij gelegenheid van dit tonen van de icoon in de diciturmentis blog, natuurlijk betreft het hier een tóch voor mijn doen wel kostbare replica van het origineel, de beroemde Vladimir icoon, de foto die ik gisteren maakte van deze replica en voor ons nu als oorspronkelijk geldende icoon, die bij mij aan de wand hangt in de kleine bibliothèque, zonder duidelijke redenering of reden daarvoor te hebben dan dat ik mij bewust werd van mijn droom, maakte ik de foto me de bedoeling te bezien of ik enkele edities kon verkrijgen in een voor mijn gevoel passende weergave, wellicht wat koel en zakelijk van kleurstellingenis deze blauwe editie. Ik hoop dat de beeldplaat wél zichtbaar maakt dat het hier niet gaat om een antiek schilderijtje maar om een ook voor onze dagen belangrijk gegeven erfgoed.

bij het opnieuw inrichten van een Staat komt men uiteraard spanningen tegen van uitzonderlijke aard

Vooropgesteld dat mensen niet bezig zijn zich over te geven aan fantasieën met betrekking tot revolutie of een machtsovergave verklaar ik mij bereid nader in te gaan op enkele aspecten van mijn zienswijze op de situatie waarin wij met zijn allen als volk, land en staat in verkeren, mede daarom ook omdat ik tot deze zienswijze ben geraakt dat het geven van een nieuw élan en tevens een perpectief op morgen aan de medelandgenoten welke wij allen mogen vertegenwoordigen indien deszulks tot mijn mogelijkheden behoort vanuit de menselijke overweging dat mijn land mijn hulp en leiding behoeft en vraagt een gerechtvaardigde zaak van eer en plicht in één mij blijkt, en daarom heb ik in deze dingen wat spelenderwijs mijn verantwoordelijkheid opgevat dat het een edeler motief is te heten de lasten te verlichten dan deze nog eens zo zwaar te maken meer dan nodig is en wenselijk. Het zou mij spijten indien ik de indruk heb gewekt van negativiteit, opstandigheid van karakter en gevoelens van extreme haat voor mensen die er weinig aan kunnen doen dat zij in een hoge positie veel wind opvangen, aanvoerende mij tot mijn verdediging dat waar het schier onmogelijke lijkt verlangd te worden het de wegen van God zijn om als onnaspeurlijk te worden beschouwd tenzij in andere zin geopenbaard aan die dat waardig wordt geacht. Het kan er nu een keer naar het mijn ervaring leerde  in mijn belevingswerelden wel eens hard aan toegaan maar van den Hoge mocht ik het begrijpen dat de lasten worden toevertrouwed aan die deze te dragen wordt geacht naar hij de kracht daartoe en de bekwaamheid blijkt te bezitten.

Evewel, wat het aangaat de macht daarin wordt het principe van die macht die van het wijs beginsel is deze aan het teken van de onvolkomenheid der mensen toegevoegd, waarvan de woorden luiden in onze zaak zoals mij reeds van voor die vele jaren her bekend is gemaakt, dat in perssonlijke zin aan Clemens' denken is vastgelegd de boot van Michael die hem de sprake heeft toegevoegd hij had verkregen - 'Je  le soit' - in zijn recht. Daar hoort dan ook een schild bij, rood en zilver, links en rechs, naar keuze en voor tijdsmoment te kiezen, daarboven is toegevoegd de Hertogelijke kroon, ambities tot nog grotere exploratie ken ik mijzelf niet toe.

en wat indien ik debiteer dat ik heel wel veranwoordlijkheid wil nemen?

Het zou de mild aandoende herfst kunnen worden gekweten dat ik zo langzamerhand mij bewust werd van de zware druk die op mijn schouders rust involge de last die mij werd toevertrouwd - en het kan ook de gewenning zijn geweest die mij besluiten deed mij niet te willen uitlaten omtrent de verwachtingen die onderling door de mensen worden gedeeld en welke hun harten heeft verdeeld eenieder naar zijn maat - Echter hoe schuchterook steel ik vast, dat het valt nu mij zwaar te erkennen dat de macht der wijsheid welke mij is toevertrouwd thans ingeeft en beweegt om toe te geven aan alle verwachtingsvol beleven in den volke bemerkt, waarvan ik heel wel weet heb en waartoe ik de ordeningsprincipia gedurende vele jaren gedurig heb geleerd te aanvaarden en te incorporeren tot de inzichtelijkheid naar besluit daarbij kwam, nu is dan de tijd gekomen dat ik heb beleefd dat van mij wordt gevraagd de gelederen vóór te gaan omdat geen andere weg daartoe aanvaardbaar het gegeven bevat waarnaar reeds lang is op zoek gegaan - ik moet verhalen dat ik heb slechts willen wachten met op het aandringen der massa's in te gaan vanwege de wens en het inzicht dat de mensen toch altijd liever willen behouden  hetgeen van hun is als eigenheid.

clembur (Clem B'r Eli) shared a photo image + text with you

	Hi clemediciter cleia, a streetview picture from years ago the France we never see to know well enough to go / porpit clembur (Clem B'r Eli) shared a Flickr photo with you. Uploaded by Photos-Change-The-World on October 3, 2016 © All rights reserved Ik weet niet wat ik hiervan denken moet maar voor onze begrippen behoort deze foto te worden teruggezet op de boekenplank van het verleden. Toen konden de mensen nog niet hun foto's zo mooi maken als ze maar wilden, en konden de foto's ook niet gedeeld worden. Dat was maar het privilege van de enkeling die was verkozen tot fotograaf voor een tijdschrift of courant. Ja, ja, fotografie heeft ook zo zijn geschiedenis. En ik hoop dat het Vaticaan zich niet ertegen gaat verzetten, dat ik vast wil stellen, dat in die aparte vorm van beeldkunst die fotografie is genoemd, waarmee de hele kunstwereld in één moeite door werd gedemocratiseerd, de geschiedenis liet de meeste mensen niet veel meer zien dan een beeld van hun natuurlijke omgeving tot die tijd, het licht der wereld op wonderlijke en onnaspeurlijke wijze in de geschienis van ons bewuste leven verschijnt. En dit Licht der wereld, dan wel licht voor de wereld, zo stelt de Christus over zichzelf vast in woorden tegenover de leerlingen uitgesproken in het evangelie, dat is zijn eigen representatieve reflectie. En uiteindelijk heeft het deze ontwikkeling van het beeldend kunnen en de verspreiding van deze mogelijkheden ertoe geleid dat dit licht dat aan allen die er bekend mee zijn in het beeldscherm als eveneens onszelf verschijnt, tot een nieuw verlicht wereldbeeld der aarde en van hun plaats in die wereld daarmee zijn verlicht geworden, de aarde is een planetair voortbrengsel der schepping in het heelal van natuurlijke oorsprong, de wereld vormt een gegeven van die wonderlijke cultuur waarvan de mensen niet goed beseffen dat zij daarin niet alleen dfe dragers maar ook de medevormgevers zijn. Deze beide zienswijzen, hoe te benoemen de aarde, hoe deze wereld daarop, waren in elkaar verward en voor ons gezonde denkvermogen zoek geraakt. Deze nieuwe wereld heeft de Heer in eenheid met Zijn Zoon ons nu toekomend en naar recht gebracht, dit is voor ons allen tóch naar mijn raad een mooie overweging waard.

een droom raakt tot voltooing: czar Clemens verklaart zijn droom

link voor encyclopedia / czar / czarevitch:

TSAR, or CZAR

de triomfboog van Orange - multicolor editie

Wij komen er tóch nabij ons beter en opener op te stellen met betrekking tot de innerlijke geheime droom die ik nu alweer sinds omstreeks 1980 met mij mee heb gedragen.

Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.

Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking  enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang  dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.

De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.

bepaaldelijke overwegingen niet voor kinderen bedoeld

'pro nomen'

Zoals het spreekwoord luidt zal trouw eerst moeten blijken. 

Dat betekent dat de trouw die je je voorgenomen had te hechten aan principes die andere mensen niet zo één, twee, drie van je te weten zijn gekomen, dat die trouw die feitelijk overeenkomstig is met wat de Kerk noemt de gelovige zin, de pistis in het Grieks, en niet alleen de psyche, dat die trouw aan het gegeven innerlijk besluit aan het licht moet komen dat geen mens ter wereld bij vol bewustzijn van zichzelf kent in het hoe en waarom hij daarvoor kiest waartoe hij is verkozen. Hij kan zijn zaak daarmee namelijk alleen maar gelovig tegemoet treden, zoals aan de zaak van zijn gegeven woord alleen maar het krediet gegeven worden kan indien in duidelijke