gedachten spreken tot herinneringen zo houden de mensen hun denken levendig en persoonlijk - de geest is gezond in een gezond lichaam - maar wat is gezond?
Posts tonen met het label demand. Alle posts tonen
Posts tonen met het label demand. Alle posts tonen
woensdag 11 januari 2017
zomaar een mooi 'iets' via Instagram gemaakt door een meisje in Vietnam
maandag 2 januari 2017
en tenslotte is de verbeelding niet meer aan de macht
Bij het schrijven van deze blog ben ik uitgegaan van alle bijkomstigheden die er komen kijken of aan het licht komen wanneer het erom gaat het verhaal te doen van de mens die ik, Clemens, ben, ben geweest of mag zijn, om niet te zeggen dat ik aan de hand van de overwegingen die de inhoud van de diverse posts uitmaken ben terecht gekomen bij waar ik nu ben geraakt: het gewone besef van mijzelf als de mens in zijn beleving van die hij is, en minder interessant zal het zijn telkens zoiets te formuleren als 'die ik ben'. Eerder is het geboden op deze plaats in de ontwikkeling van mijn denken te refereren aan de heilige Mozes, die geroepen werd in de woestijn en naar het land Egypte werd gezonden, moest terugkeren om zijn volk te bevrijden uit de slavernij, en aan wie werd gezegd dat wanneer hem gevraagd zou worden wie hem had gezonden te antwoorden dat 'Ik ben' hem had gezonden, de God die niemand daarvoor had gekend in zijn aspect van de Eeuwige, degene die altijd met ons is en zal zijn en is geweest.
Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.
De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.
Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.
De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.
Labels:
demand,
democratie,
droomuitleg,
Egypte,
evaluatie,
existentie,
formatief,
individuatie,
kennis,
openbaar leven,
religie,
samenleving,
schepping,
sociaal,
socialiseren
maandag 26 december 2016
album 4Ur pleasure doleat Skipton
het album 4Ur pleasure - in het album zitten zulke mooie verhalende schilderijtjes dat je er maar even zuinig mee moet omgaan om deze onder vrienden en bekenden te verspreiden |**| atelier Cl7* |+| - in LEEDS-v
Het zal niet zo zijn geweest dat Lady Ann Clifford in de 17e eeuw daadwerkelijk aan mijn persoon heeft gedacht, wél hoorde het volgens haar zo te zijn dat op een goede dag Skipton Castle zijn functie voor the Crown zou hernemen door toedoen van iemand van buiten de familie Clifford en zelfs van buiten Engeland, en zij liet deze voorzegging vanuit een droom onstaan ook zorgvuldig optekenen in een document waar het publiek natuurlijk geen toegang toe heeft.
Wat het de realiteit van de voorzegging betreft staan mij ook wat het mijn rol in dit gebeuren verder moge zijn geworden geen bronnen van buiten mijn eigen beperkte wereld ter beschikking dan de gegevens die ik zelf in het internet kan vinden en de dromen die ik sinds de afgelopen vrijdag in de nacht kreeg waaraan natuurlijk voorafging al mijn belangstelling voor het wel en wee van het landgoed, het Huis, George Clifford, Carl Linnaeus, Johan Burman en anderen met de Hartenkamp in de historie meegaanden.
Skipton Castle was derhalve bewoond geweest en ik geloof zelfs gebouwd door mensen die de familienaam Clifford hadden. Het is dezelfde naam die wij tegenkomen als de familienaam van oom George, die de opdracht gaf op de plaats van de boerenhoeve van het landgoed de Hartekamp te Heemtede een bijna tot paleis te verheffen elegant jachtkasteel te bouwen zodat George, die eigenlijk bankier was van zijn beroep, zich volledig kon richten op de tuin en het kweken van bijzondere planten.
'Wat ik als welkomstgeschenk voor allen betrokken bij deze herziening van de verdelingen van de Clifford boekhouding ten gevolge van de verhuizing van George Clifford aan het einde van de 17e eeuw naar Nederland vanuit Londen, nog even heb aangehouden om naar buiten toe vanuit dat binnenzaal gebeuren naar Engeland aan de afspraken die ik toch duidelijk heb gemaakt maar eromheen in rfehstreeks veret scukdin ggrtre...
![]() |
| Skipton Castle - the walls and towers outer side |
Het zal niet zo zijn geweest dat Lady Ann Clifford in de 17e eeuw daadwerkelijk aan mijn persoon heeft gedacht, wél hoorde het volgens haar zo te zijn dat op een goede dag Skipton Castle zijn functie voor the Crown zou hernemen door toedoen van iemand van buiten de familie Clifford en zelfs van buiten Engeland, en zij liet deze voorzegging vanuit een droom onstaan ook zorgvuldig optekenen in een document waar het publiek natuurlijk geen toegang toe heeft.
Wat het de realiteit van de voorzegging betreft staan mij ook wat het mijn rol in dit gebeuren verder moge zijn geworden geen bronnen van buiten mijn eigen beperkte wereld ter beschikking dan de gegevens die ik zelf in het internet kan vinden en de dromen die ik sinds de afgelopen vrijdag in de nacht kreeg waaraan natuurlijk voorafging al mijn belangstelling voor het wel en wee van het landgoed, het Huis, George Clifford, Carl Linnaeus, Johan Burman en anderen met de Hartenkamp in de historie meegaanden.
Skipton Castle was derhalve bewoond geweest en ik geloof zelfs gebouwd door mensen die de familienaam Clifford hadden. Het is dezelfde naam die wij tegenkomen als de familienaam van oom George, die de opdracht gaf op de plaats van de boerenhoeve van het landgoed de Hartekamp te Heemtede een bijna tot paleis te verheffen elegant jachtkasteel te bouwen zodat George, die eigenlijk bankier was van zijn beroep, zich volledig kon richten op de tuin en het kweken van bijzondere planten.
'Wat ik als welkomstgeschenk voor allen betrokken bij deze herziening van de verdelingen van de Clifford boekhouding ten gevolge van de verhuizing van George Clifford aan het einde van de 17e eeuw naar Nederland vanuit Londen, nog even heb aangehouden om naar buiten toe vanuit dat binnenzaal gebeuren naar Engeland aan de afspraken die ik toch duidelijk heb gemaakt maar eromheen in rfehstreeks veret scukdin ggrtre...
Labels:
Arti et Amicitiae,
artisanat,
cyclisch,
demand,
droomuitleg,
Europa,
formatief,
kleur,
kunst
Locatie:
North Yorkshire, Verenigd Koninkrijk
een bijzondere afbeelding van een muntwaarde
++ hierbij een aardige goudmunt - op dit moment in ontwikkeling als
recyclement object en virtueel in waarde - ter vergoeding van de
gemaakte kosten en geïnvesteerde energie. Ik bied deze antieke
munteenheid als edit Cl5/2nd** aan ter overweging dat er ook
waardering bestaat voor vooralsnog niet duidelijke honoraria, mede als
belofte bevattende een boodschap over een uitzicht op een voorspoedige
toekomst voor ons land binnen niet al te lange tijd bereikbaar. In de afbeelding gaat het om de zg. Triens van Keizer Anastasius, dat betekende één derde van een eenheidswaarde; de beeldenaar toont de keizer, de munt de godin Victoria
Anastasius was een keizer van het
Oost-Romeinse Rijk, die nogal behoedzaam maar ook behendig was met zijn economische en financiele politiek, oftewel hij was een Byzantijns politiek bestuurskundig heer in zijn eertijds opereratieve,
vermaarde hoofdplaats van vestiging, de grootste en
belangrijkste stad ter wereld welke toendertijd beschouwd werd als het
middelpunt van de wereld.
n.b. We zullen tenslotte tóch wat aan moeten met alle machts- en
waardebeleving in het zo vriendelijke dorpje Heemstede tussen Spaarne
en de duinrand.
P.S. Hoe die lui aan het hof van Constantinopel aan economie deden en
af en toe een nieuwe munt het daglicht lieten zien kan inderdaad
opmerkelijk genoemd worden. Een munt krijgt pas betekenis en waarde
indien hij wordt erkend door diegenen die hem ontvangen en weten te
gebruiken.
recyclement object en virtueel in waarde - ter vergoeding van de
gemaakte kosten en geïnvesteerde energie. Ik bied deze antieke
munteenheid als edit Cl5/2nd** aan ter overweging dat er ook
waardering bestaat voor vooralsnog niet duidelijke honoraria, mede als
belofte bevattende een boodschap over een uitzicht op een voorspoedige
toekomst voor ons land binnen niet al te lange tijd bereikbaar. In de afbeelding gaat het om de zg. Triens van Keizer Anastasius, dat betekende één derde van een eenheidswaarde; de beeldenaar toont de keizer, de munt de godin Victoria
Anastasius was een keizer van het
Oost-Romeinse Rijk, die nogal behoedzaam maar ook behendig was met zijn economische en financiele politiek, oftewel hij was een Byzantijns politiek bestuurskundig heer in zijn eertijds opereratieve,
vermaarde hoofdplaats van vestiging, de grootste en
belangrijkste stad ter wereld welke toendertijd beschouwd werd als het
middelpunt van de wereld.
n.b. We zullen tenslotte tóch wat aan moeten met alle machts- en
waardebeleving in het zo vriendelijke dorpje Heemstede tussen Spaarne
en de duinrand.
P.S. Hoe die lui aan het hof van Constantinopel aan economie deden en
af en toe een nieuwe munt het daglicht lieten zien kan inderdaad
opmerkelijk genoemd worden. Een munt krijgt pas betekenis en waarde
indien hij wordt erkend door diegenen die hem ontvangen en weten te
gebruiken.
Labels:
demand,
droomuitleg,
Europa,
formatief,
history,
individuatie,
kennis,
kunst,
policy,
praktijk,
restaureren,
socialiseren,
value,
vereveningsbijdrage,
Wikipedia
Locatie:
virtus de 21000 Dijon, Frankrijk
woensdag 23 november 2016
Dankgeversdag - verklaring - Skipton's Randon
![]() |
| straatgezicht met gothisch gebouw |
Dat ik voor een tijd zo druk bezig ben geweest, nee, zo hard heb gewerkt in het kader van mijn deelname in spirituele zin aan
de leergangen sociale werkvoorziening afd. beeld en geluid dat ik nog nooit de kans mij heb genomen eens om te zien naar het werk dat al verzet is, naar het werk dat reeds als voltooid kan worden beschouwd, in de redenering dat wat ik zelf heb gemaakt natuurlijk al 'voor gezien' als label kan krijgen opgeplakt en dat ik dat werk zelf niet opnieuw zo intensief hoef te bekijken als ik die eer betoon aan het werk van anderen of de foto's die ik als bij toeval tegenkom. Mij eens afvragen met welk doel ik dan zo druk bezig was aan deze studies is er ook al niet bij tot nu toe, natuurlijk besef ik wel dat ik veel heb moeten leren en studeren maar in de wetenschap dat niks doen ook weer niet je dát is had ik feitelijk voor lange tijd mijn motief daarin geformuleerd dat ik dacht: dit is toch beter dan niks doen.
![]() |
| titel: 'Vrouw en kind met boek' - clem5 |
Dat ik de hemel dank voor de arbeid die mij is verschaft, en voor het lesprogramma dat ik heb gevolgd waarvan ik mij wel bewust was, hoe dat laat zich moeilijk beschrijven op de wijze zoals dit leren mijn directe ervaringsleven betrof, het is zo gegaan zoals het was gegaan altijd, ik zelf liet nauwelijks een woord horen over het wat en hoe of de inhoud van de kennisbestanden waarover ik wel eens zijdelings dan sprak en die ik heb geraadpleegd. Het is inmiddels maar goed geweest dat de vrienden- en bekendensfeer tamelijk beperkt gebleven is, dus daarover geen klachten, en wat het de consumpties betreft, ook in die sector van het studieuze leven was het beessie zich behoorlijk en in verhouding tot het belang gaan matigen.
Labels:
bouwen,
buren,
demand,
evaluatie,
kleur,
kunst,
openbaar leven,
polite,
praktijk,
samenleving,
schepping,
value
Locatie:
Skipton BD23, Verenigd Koninkrijk
zondag 20 november 2016
Russisch Kunstobject wordt tentoongesteld bij Walters

- deze foto is afkomstig uit the Collection of the Walters Art Museum |* 1 ovalen olieverf - het thema van de foto is het ei waaruit zoals het sprookje luidt de tsaren van Rusland worden geboren.
- De inhoud van de mythische vertellingen over het ei is voor de moderne mens vrijwel onbegrijpelijk, maar dit heeft er mee te maken dat wij in onze tijd het moeilijk vinden om de verhalen van vroeger zo te vertalen dat hun strekking weer actueel wordt. Dat komt er natuurlijk mede door omdat dit ei, toen het in opdracht misschien van een rijk huisvader door een bekwaam handwerksman gemaakt is, terecht kwam in een huis waar men wel wist waar dat ei naar verwees. Misschien stond het wel zomaar ergens in een groot huis, als de snuisterij van een jonge vrouw, eigenlijk nog een kind, en dan lag zo'n ei misschien in op een nachtkastje of op een tafeltje en werd het af en toe eens aangeraakt en opgepakt - het bezit en het aanraken van zo'n ei werden geacht geluk te brengen. Maar tegenwoordig noemen wij deze tastbare herinnering aan een tijd dat de mensen nog niet hun onschuld hadden verloren aan de materialiteit van de maatschappij van gelijken een kunstobject en zetten het achter glas omdat dat zo hoort met voorwerpen die opvallen omdat zij uniek zijn en mooi. Maar feitelijk doen wij dat vanwege de waarde welke wij toeschrijven aan de nalatenschap van onze voorouders, en dikwijls wordt daar dan ook een waarde in geld mee verbonden.
![]() |
| Ashif Houssein - streetview in India - zo ongeveer moet men zich de wereld voorstellen waarvandaan de kern van de collectie van het Walters Art museum afkomstig is |
- een slideshow over dit onderwerp treft U hieronderaan.
Labels:
artisanat,
buren,
cyclisch,
David,
demand,
droomuitleg,
Europa,
individuatie,
mandatory,
polite,
Rusland,
slide show,
sociaal,
value,
Walters Art Museum
vrijdag 18 november 2016
Franciscus en de bisschop van Assisi - Fra Angelico
Toen de heilige Franciscus was begonnen met zijn werk in de streek rondom de stad Assisi had hij, zo oordeelde de bisschop, een onderkomen nodig als vaste verblijfplaats. Franciscus vond dat waarschijnlijk zelf helemaal niet zo nodig, hij was gewend met enkele volgelingen slechts gekleed in een jute zak waarin gaten voor de armen waren geknipt en dat met een touw om het middel opgebonden was, lopend op blote voeten langs de wegen rondom het welvarende stadje in het mooie landschap van Umbrië te gaan al biddend en zingend en op hun weg genezing en verzorging brengend aan de melaatsen waarvan er velen waren. Maar na zijn verblijf in de grot in de heuvels boven het Assisi, waar Franciscus zijn visioenen had gekregen en zich bewust was geworden van zijn roeping onder de armen, waarvan de bisschop had gehoord had het voor Franciscus na verloop van tijd anders bestemd en gaf daarvan bericht uit. Men kan bedenken dat de commotie omtrent wat er met Franciscus was gebeurd, een jonge man van goede familie die in welstand leefde vanwege de goede zaken die door de vader werden gedaan in de lakenhandel - de lakenindustrie en de handel daarmee verbonden vormden de kern en de levensader van de economische bedrijvigheid in de gehele streek, en Assisi nam een sterke en belangrijke plaats in onder de steden van midden-Italië, waar ook de handel die werd gedreven met de Levant een rol bij speelde, dat deze onrust in het stadje nog niet was gedoofd. Er waren reeds stemmen opgegaan om de heilige man zijn arbeid en optreden te verbieden, iets waar de bisschop in zijn wijsheid natuurlijk een oordeel over had want de bisschop was de autoriteit die zo'n verbod mocht uitvaardigen, en Franciscus was voor het stadsbestuur nog altijd de held van de strijd tegen Peruggia, reden waarom de vroedschap niets voelde voor zo'n verbod want dan kwam de hele jongelingschap in opstand, en zo kwam het dat Franciscus op een goede dag aan de bisschop kwam te vragen waar hij zich kon vestigen nu hij in staat was gebleken de melaatsheid te bedwingen. De bisschop, die hem eerder toen de heilige zijn klederen had afgelegd ten teken dat hij afzag van zijn erfrecht, zijn eigen mantel had gegeven om zijn naaktheid mee te bedekken voor de ogen van het toegestroomde volk en om de schande voor de familie niet nog groter te maken, het gebeuren speelde zich af op het marktplein, waar het Franciscus werd verboden om uit de opbrengsten van de handel in de noden van de armen te voorzien, Franciscus wilde natuurlijk de oorzaken van de melaatsheid te lijf gaan, dat kan iedereen begrijpen.
De bisschop dan had vernomen van de inhoud van de visioenen en de roeping van de heilige want een dergelijke gebeurtenis speelt zich voor de kerken nooit op zichzelf af, dat er altijd maar gedurende de Middeleeuwen één kerk zou zijn geweest dat wil o.a. Franciscus ons afnemen als illusie. En zo gaf de bisschop die de heilige zo langzamerhand beter had leren begrijpen en naar wie Franciscus wel luisterde, de nog zo jonge man, die in het begrip van de bisschop voor het monnikschap bestemd was, het kleine kerkje van San Damiano om in te verblijven, dat in de velden rondom Assisi stond te verkommeren en dat een zorg was voor het bisdom waar de bisschop zich geen raad mee wist, het oude bouwseltje was te vinden op een gewijde plek, wellicht nog een oud tempeltje terwijl de jaartelling toen al de 11e eeuw aangaf, dus was de bisschop in gebreke gebleven met zijn tijd mee te gaan, en het gebouwtje van steen en jhoert, dat wel, was toegewijd aan de kerk om de heilige Damianus daar te vereren, een heilige die wordt aangeroepen bij ziektes van mens en vee, en voor wiens kerkje niemand anders wilde zorgen. En de bisschop kwam met Franciscus, die er op had aangedrongen dat hij een vergoeding zou geven voor het gebruiken van het kerkje omdat zijn onderkomen hem anders verplichten zou aan het bestuur van de bisschop, overeen dat deze de bisschop jaarlijks één mandje vis zou geven bestemd voor diens tafel, waartoe de bisschop, die aan de linkerzijde van de heilige op het paneel is afgebeeld, jaarlijks het kerkje van San Damiano bezocht waarvan Franciscus inmiddels het ingestorte dak had hersteld en de scheuren in de muren had gedicht, en gezorgd had dat tenminste er een deur was waarmee je binnenkwam en die geopend en gesloten kon worden van binnen en van buiten.
In het schilderij is door Fra Angelico om het hoofd van beide mannen een aureool geschilderd ten teken dat zij beiden in naam van de Heilige Geest handelden en dachten. De bisschop heft zegenend zijn rechterhand en houdt in zijn linkerhand de gouden bisschopsstaf, hij kijkt met krachtige blik voor zich uit de toekomst in, Franciscus draagt de kruiswonden aan handen en voeten waarvan gouden stralen uitgaan en wijst deemoedig met de rechterhand op de wond in zijn zijde waarvan ook gouden stralen uitgaan en houdt in de linkerhand het gouden kruis van de mysticus, waarmee ook alle goud in het paneel gerelativeerd wordt, de heilige gaat gekleed in zijn pij met het touw om zijn middel en zijn blote voeten wijzen uit elkaar naar links en rechts alsof hij wandelt, terwijl de bisschop de rode koorkap met goudborduursel over zijn linnen superplie draagt, de mijter als een teken van zijn waardigheid op het hoofd, en met één voet in een rood schoeisel voorzichtig naar voren schuivelt alsof hij in een andere werkelijkheid staat dan de mysticus ter rechterzijde. De bisschop heeft de redenen van de riten als zijn taak en doel, de heilige heeft de zuiverheid van zijn ziel op het oog.
Men kan bedenken dat uiterlijke attributen zoals kleding en schoeisel, het kruis en de bisschopsstaf en de mijter, alsmede het verschil tussen de baarden en het feit dat de heilige een tonsuur heeft, in de late gotiek door de gelovigen als richtlijn bij hun begrijpen van hun werkelijkheid belangrijk was. Voor het begrijpen van hun wereld waren de gelovigen aangewezen op dit soort schilderijen en ook op de fresco kunst, aan de hand van dit paneel dat o.a. weergeeft hoe het instituut van de kerk zich verhoudt tot de diepere zin van de geloofsbeleving, waren de gelovigen aangewezen op de mystiek die elke afbeelding als kenmerk met zich dragen kan voor wie daar oog voor heeft, evenzeer als wij dat kennen van onszelf in onze tijd deden de mensen zo in de Late Middeleeuwen. In die tijd was het de geloofsinhoud, waarvan de kerk als de behoeder en het voorbeeld voor het maatschappelijk leven de verkondiging bezat en zo het welzijn van de mensen als vertegenwoordigend verzorgde, en stabiliserend oprtrad ten aanzien van de problemen van de welvaart.
De beide gestalten van enerzijds de heilige bisschop en anderszijds de mysticus laten de ontegenzeggelijk innerlijk tegenstrijdige belevingswereld die in elke tijd opnieuw het thema van het gesprek is voor de burgers, goed zien. Wij willen ons dat tegenstrijdige in de samenleving liever voorstellen bij voorbeeld nà het jaar 1439, wat mogelijk is want het werk is gedateerd in de eerste helft van de 15e eeuw en zal zo ongeveer in die tijdsperiode gereed gekomen zijn. Fra Angelico werkte wel hard en gestaag, maar dat deed hij niet alleen en in één jaar alles afkrijgen bij een zo grote investering als een dergelijk paneel was voor zijn kloosterregel zelfs verboden en vormde uiteraard voor de opdrachtgevers niet zo'n voor de hand liggende eis. En dan moet men nog bedenken hoe moeilijk het de gelovigen werd gemaakt door aan de linkerzijde van het paneel waarop de hier wat meer begrijpelijk gemaakte voorstelling is geschilderd een paneel te hechten waarop de heilige Dominicus, een woestijnvader, en Sint Johannes de Doper, de man die het openbaar optreden van de Christus voorbereidde en zijn achterneef, staan afgebeeld. Voor een bespreking van die voorsteling zijn talenten vereist die ik op deze mooie vrijdagmorgen waarin het heeft opgehouden te regenen, niet in huis heb, en ik moet daarom naar elders verwijzen, er zijn wellicht zelfs bronnen te vinden die het gehele tweeluik in een totale samenhang verklaren, zo'n wonder hoeft ook niet altijd met veel woorden te gebeuren.
n.b. In 1982 werd de schilder Fra Angelico door Paus Joannes Paulus II heilig verklaard, een eerbied welke ik deze schilder nu ook moet toegeven.
![]() |
| Europa en de apis |
Labels:
admonishment,
Arti et Amicitiae,
beaux arts,
buren,
color,
cyclisch,
demand,
droomuitleg,
Europa,
existentie,
kleur,
kunst
[Flickr] clembur (Clem B'r Eli) shared a Flickr photo with you
|
Labels:
beaux arts,
bouwen,
buren,
demand,
droomuitleg,
evaluatie,
human,
kunst,
ontmoeting,
praktijk,
samenleving,
socialiseren,
vereveningsbijdrage,
vormen
Locatie:
Tanger, Marokko
zondag 13 november 2016
over Jacob van Lennep en de Nederlanden, het Koninkrijk Holland in vertegenwoordiging gebracht
foto beeld: landschap aan het meer van Konstanz, een streek waarvandaan de batavieren kwamen die de Rijn zijn afgezakt, een zeer oud en respectabel cultuurgebied, waar ook de kelten zo hun vestigingen bepaalden, inderdaad heeft men daar het gevoel in het hart van Europa te zijn afgedaald, het is niet anders dan zeer humorisch op te vatten dat dit hart van Europa betreft een open waterbekken, via de delta van de Rijn in verbinding gebracht met de zee. Geologisch gezien is het gebied natuurlijk nog ouder.
Zowaar vond ik na lang zoeken een schrijver met wiens werken de specialisten zich kunnen vergenoegen, spijts mijn inzet ontbreekt mij daartoe de tijd. Te vinden is deze met de link dan wel de brouillon voor de schrijver Jacob van Lennep: Lennep's Werken, hopelijk niet te uitgebreid voor de eenvoudige lezer of lezeres maar daarvoor zijn deskundigen aan het werk gezet.
🌙
Het werk van Jacob van Lennep is zeker voor het belang in literair opzicht niet te onderschatten aangezien van Lennep de zegsman in de literatuur is voor Willem van Hoogendorp, met wij hij samen een voetreis maakte door de noordelijke Nederlanden in 1823 in een tijd dat het Koninkrijk der Nederlanden zich nog moest bewijzen. Het verslag van deze voettocht, van Lennep was een zeer gezien wandelaar in deNederlanden, waarvan hij in de brieven de aantekeningen opstuurde naar zijn vrouw, heeft hij omgezet naar een dagboekvorm, in zijn opvattingen diende een shcrijver vooral naturalistisch, wij zouden zeggen realistisch, te zijn wat het betreft zijn literair werk, zodat het in zijn dagboek is alsof de lezer bij de wandeling toeziet. De meeste mensen in zijn tijd waren niet in de gelegenheid tot veel reizen, maar het boek is wellicht ook niet bedoeld voor zijn tijdgenoten, maar eerder bedoeld om de herinnering aan die bijzondere wandeling levendig te houden en deze als vaststaand voor het nageslacht te bewaren. Een heruitgave en bewerking van deze dagboekroman verscheen in 1941 en werd gepubliceerd met de bedoeling terug te keren tot de oude gewoonten van vroeger tijd, die door deze typische vaderlandse nostalgie werden ingegeven dan wel verondersteld. Maar wat is het beeld van ons land dat de literatuur in onze tijd ons geeft, waarin bestaat die literatuur, wat behoort niet of niet meer tot onze belevingswereld? Misschien vormen zulke vragen ook alweer een nieuw onderwerp van de democratie in Nederland. Het kan niet op lijkt het wel.
![]() |
| beeld van de dag: 'hoppen' (Fotor - clemens) - de zeer geleerde Antonius van Padua hopte ook in zijn tijd, van Thomas van Acquino is deze vorm van levitatie niet zo bekend. |
Indien het erom gaat ons land te doen herontdekken, waaraan ook menig buitenlands ingezetene behoefte heeft, de mensen willen weten waar zij wonen, dan kan men zich eenvoudigweg op grond van deze heruitgave uit 1941 een oriëntatie verschaffen. Dat de heruitgave naar het verhaal uit 1823 ook vanwege de televisie aandacht heeft gekregen doet weinig terzake, maar indien het erom gaat uit te maken wat nu het beste ons te doen zou staan dan lette men op het tijdsbeeld van de jaren '40 in de vorige eeuw gedurende welke zich net als in deze tijdsperiode van 2016/2017 misschien niet langer durende dan enkele maanden, een vorm van subjectieve vervreemding voordoet, die verschijnt alsof je in het buitenland bent in je eigen land, een fenomeen dat zich vaak als 'bekende gevoelens' onder de Nederlandse bevolking heeft voorgedaan. Het gaat dan om zich in te stellen op, af te stemmen aan de hand van de diverse relaties met wat wij als ons buitenland ervaren, hetgeen in de Nederlanden nog maar een betrekkelijk relatieve zaak geacht kan worden. Dit heroriënteren in die jaren na 1941 gebeurde terwijl ook in die tijd vanuit het buitenland velen hun definitieve vestiging hadden gevonden in ons land.
Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde. Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.
De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.
Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde. Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.
![]() |
| het jade gordijn |
De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.
Labels:
buren,
demand,
democratie,
filosofie,
history,
ontmoeting,
openbaar leven,
praktijk,
religie,
samenleving,
sociaal,
studio 3,
verhaal,
vormen
Locatie:
Herenweg, Heemstede, Nederland
for office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com | proces verbaal | beeldbank
office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com met tekst hopelijk bijgegeven/
Voor sommige mensen geld het woord:
'Nederland is een klein land',
maar ik verklaar:
waar wij te klein voor zijn
dat geven wij aan het buitenland,
als een daad van goodwill en vanuit ons nationaal vakmanschap dat is bewezen voor de principes van het welbegrepen eigenbelang, het particulier initiatief en het vrije ondernemerschap, alle deel uitmakende van het denken over de werkelijkheid waar onze wereld om zit te springen zodat dit moderne praktische inzicht gezuiverd wordt van misverstand tussen de volkeren en verkeerde interpretaties van de zijde van onze leiders en de onmacht tot een bestemd evenwicht in deze dingen te geraken voor de kiezer tot het verleden zal gaan behoren voordat de stembus een antwoord geeft waarmee wij op de reeds bekende paden terecht zouden komen. Want de realiteit van de aanloop tot de verkiezingen heeft bij alle partijen bewezen dat wij het er feitelijk wel over eens zijn geworden en begrepen hebben dat uiteindelijk de bekende weg waarnaar wij vragen in een onbewustheid van de toekomst zal eindigen. Op te gaan in de algemeenheid van de beschouwingen ten behoeve van een keuze voor de middelen heeft de partijen voor ons belang in onwetendheid gelaten over hoe wij wel met recht en reden erin kunnen slagen om dat plan om ons te wijden aan die nieuwe wereld en die nieuwe aarde die ons allen zijn beloofd, ten uitvoer te brengen zodanig dat daar iedereen achter staat en zich erin vinden kan. - q.e.d.
![]() |
| Het Stadspaleis van Johan Maurits van Nassau Siegen thans Museum het Mauritshuis |
| the Queen Elisabeth Hall in Sidney - in edition |
![]() |
| three tulips - John Constable |
Voor sommige mensen geld het woord:
'Nederland is een klein land',
maar ik verklaar:
waar wij te klein voor zijn
dat geven wij aan het buitenland,
als een daad van goodwill en vanuit ons nationaal vakmanschap dat is bewezen voor de principes van het welbegrepen eigenbelang, het particulier initiatief en het vrije ondernemerschap, alle deel uitmakende van het denken over de werkelijkheid waar onze wereld om zit te springen zodat dit moderne praktische inzicht gezuiverd wordt van misverstand tussen de volkeren en verkeerde interpretaties van de zijde van onze leiders en de onmacht tot een bestemd evenwicht in deze dingen te geraken voor de kiezer tot het verleden zal gaan behoren voordat de stembus een antwoord geeft waarmee wij op de reeds bekende paden terecht zouden komen. Want de realiteit van de aanloop tot de verkiezingen heeft bij alle partijen bewezen dat wij het er feitelijk wel over eens zijn geworden en begrepen hebben dat uiteindelijk de bekende weg waarnaar wij vragen in een onbewustheid van de toekomst zal eindigen. Op te gaan in de algemeenheid van de beschouwingen ten behoeve van een keuze voor de middelen heeft de partijen voor ons belang in onwetendheid gelaten over hoe wij wel met recht en reden erin kunnen slagen om dat plan om ons te wijden aan die nieuwe wereld en die nieuwe aarde die ons allen zijn beloofd, ten uitvoer te brengen zodanig dat daar iedereen achter staat en zich erin vinden kan. - q.e.d.
Labels:
admonishment,
Arti et Amicitiae,
bouwen,
buren,
demand,
democratie,
droomuitleg,
filosofie,
formatief,
history,
human,
openbaar leven,
policy,
praktijk,
samenleving,
sociaal,
studio 3,
vereveningsbijdrage
Locatie:
Bierkade, 2512 Den Haag, Nederland
maandag 7 november 2016
verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht
![]() |
| de Porta Romana van Orange |
Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.
Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.
Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.
Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.
Labels:
Academie Francaise,
demand,
democratie,
droomuitleg,
existentie,
formatief,
history,
kermis,
kleur,
mandatory,
openbaar leven,
policy,
praktijk,
religie,
samenleving,
sociaal,
studio 3,
verhaal
Locatie:
Raadhuisplein, Heemstede, Nederland
zaterdag 5 november 2016
soms kom je zomaar eens iets tegen van vroeger dat weer actueel is
![]() |
| Europa en de stier |
Plinius - Historiae naturalis - een boek dat begint met een vleiende opdracht aan de keizer van Rome die natuurlijk wel met elke intellectueel graag bevriend wilde zijn. Verder behelst de inhoud via de link te vinden een beschrijving van de landbouw in de vroege keizertijd. Al eeuwen lang halen vele schrijvers gaarne Plinius aan en vinden een leidraad in zijn werk. Maar in onze tijd lijkt het wel of iedereen liever zelf het wiel uitvinden wil, en boeken uit de oudheid lijken mij nog maar weinig gelezen te worden - overigens deed ik dat vroeger wel veel, boeken lezen, maar al evenmin als anderen lees ik veel in materiële boeken nu. Toch kunnen wij ons nu en in dit heden zonder geschiedenis niet permitteren de band met de geschiedenis los te laten.
Het lijkt soms het beste als er veel problemen zijn van ogenschijnlijk onnodige aard, en dat wil menigeen zo beoordelen over deze tijd waarin de wind van de sociale onrust is gaan liggen, eens 'helemaal opnieuw te beginnen'. Beter is het evenwel van de gelegenheid gebruik te maken zo niet de kans uit te buiten, de oorzaken van die onrust en het nakomende gevoel van de koude douche omdat men oog in oog met de feiten komt te staan, op te sporen en er daadwerkelijk iets aan te doen dat hout snijdt. Onopgelost problematiek blijft aan onze colbertjespanden trekken en om aandacht vragen, de situatie wordt verergerd wanneer er op het pandjestrekkken een hug uit populariteit volgt waartegen men zich moelijk kan verzetten.
![]() |
| Tyrus (Lebanon) - puinenveld met de heilige straatweg van de oude stad - van deze stad was de koningsdochter Europa afkomstig |
Daarom wijs ik op het werk over de landbouw van Plinius de jongere zijn hand, dat een arcadisch karakter draagt in een tijdsbeleving van stijl die grenst aan de het levensgevoel van eeuwigheid die heerste aan het Romeinse Keizerlijke hof, in een tijd die pre-romantisch genoemd kan worden. De geïnteresseerden uit de politiek kunnen volstaan met de opdracht aan de keizer.
vrijdag 4 november 2016
heden heb ik mijn besluit ingezien en ermee ingestemd
![]() |
| Bonn - Koblenzer Tot mit Waffen des Prinz-Bischoff Clemens Augustus |
Zodanig uitgegroeid is dit fenomenaal geschieden dat ik mij heden mag verstaan als ene die zijn eigen erfgenaam is geworden, gezien de omstandigheid te zijn betrokken in het vernieuwende denken over deze zakelijke dingen die ons land blijven behelzen naar traditie en naar historische verantwoordelijkheid is zo een analogie als dit erfrechterlijk begrijpen als een voordelige situatie te beschouwen, waarmee ik stelde hedenavond vast dat het nu mij op die plaats van oorverdovende centraliteit geworden is tot een situationeel begrijpen dat onszelf te verdienen aan onszelf het open staat op dit ontstane machtsvacuüm van buienlands karakter in te gaan. De humor van het geval wil dat he thans in Europees verband als devies luidt: hoe dient men zich de Spiegelzaal van het Chateau de Versailles voor te stellen indien niet het oog doch het oor die vrede van de natiën verdient waartoe geen enkele concertzaal toegang biedt bij mijn voorkennis?
...en voel ik mij geroepen in mijn wezen in die zo concentrisch gebleken circulatuur van mijn belevingen waaruit ik telkens mijn conclusies trek en te noteren vermag dat het mijn plicht geworden is de vrijheid te handhaven in juist die persoonlijke vertegenwoordiging die mij wezen uitmaakt, een beleven waarnaar ik nu juist met allen om mij heen zovele jaren heb verlangd. Als methode van aandacht en techiek van handelen wil ik aangeven en betekenen dat ik die vrijheid die mij is geschonken wil implementeren in een impertief naar het persoonlijk verleden, dit stel ik logisch vast een gewoonte te zijn binnen de psychologie om het individu te bevrijden van zijn problematisch denken, voelen en sociaal bewegen,. De wereld moest ook eens temeer beseffen voor hoevelen en in welke omvang de Joseph-problatiek van het cynisme in het Rode Leger heeft postgevat.
Labels:
bouwen,
demand,
droomuitleg,
Europa,
evaluatie,
formatief,
human,
love,
openbaar leven,
persconferentie,
praktijk,
samenleving
Locatie:
Berlijn, Duitsland
een vlinder op een blad - veelvoudig droombeleven
Dit is een tekening in sepia, die ik van een vlinder met de naam 'zwart ruitertje' en die in de originele foto is gesnapt zittende op een plantenblad, maakte op atelier Cl*.
Er zijn vele soorten vlinders maar de ruitertjes
zijn het snelst.
+ de tekst is geïnspirireerd in referentie met de gedachtenis van een secondante vorm
van mijn naam als Clem - de metternicht maakte daarvan al in 2008:
+ 'du bist also Herr Chips'
+ naar aanleiding van de eerste ontmoeting virtualiter in het gegeven wat deze er nu wel van had gevonden dat er ergens in Nederland zo'n wonderlijk beleven ophield, werd ik mij bewust van mijn 'affectionate attachment talents' aan personen die ik in mijn persoonlijk leven van waarde en betekenis voor mij taak en functie ben gaan achten in degebruikelijke geestelijke zin, er al een keer moeten komen in ons welbevingen maar 'who cares?' - eens te meer komt er een antwoord indien ik stel de vraag, van mijzelf houden? Niet altijd zozeer. Met een gewoon gesprek in geleide van Herr Klemens von Metternich, der Prinz, machen wir uns keine sorgen nach dem gegenwart oder 'have seen to future featured retreatments of threat' - also dieser geistlichen angelicon displaying himself sameway for my feelings as during his lifetime past, this man you can smell nearbye though such is not unpleasant, I seldom have thought about his foretelling silence Clement has unersood later on he couldn't escape this Wienerburg Theater grip - a fine man somehow, this Klemens, and a carrier for the post he'll not makes fear him do/
++ for any refined issue explainig this has to be considered like the superior guidance for the morning hours of good saints in the pattern fields around Vienna - soon that one redemptorist priest Clemens Maria Hofbauer to whose name I have received my baptize name, called me at first sight saying he presumes a Clemens feels moreover for the task to represent this duties, the occupations were the giving in of content preaching as a matter of fact this was out-reached from the Palace of Metternich in Vienna, which I have not refused to live in - the tiroler-blockhouse this saint priest like I have later-on concealed Hofbauer had thinks pin hiring order for of the Prinz - he hired for one day on to the receivement of this 'me-Clem' he might have thought, to meet the Metternich Clemens could each day without delay as been called on by the valet naughty but in this villain voice of the man he spoke with in reply softly 'yes me's coming over'- anyway this is true in the wonderfull rearrangement of authority following the three Clements a pathway on the Tirol slope of the Alp - the book Traumdeutung is true stuff making to sleep me well/
Er zijn vele soorten vlinders maar de ruitertjes
zijn het snelst.
+ de tekst is geïnspirireerd in referentie met de gedachtenis van een secondante vorm
van mijn naam als Clem - de metternicht maakte daarvan al in 2008:
+ 'du bist also Herr Chips'
+ naar aanleiding van de eerste ontmoeting virtualiter in het gegeven wat deze er nu wel van had gevonden dat er ergens in Nederland zo'n wonderlijk beleven ophield, werd ik mij bewust van mijn 'affectionate attachment talents' aan personen die ik in mijn persoonlijk leven van waarde en betekenis voor mij taak en functie ben gaan achten in degebruikelijke geestelijke zin, er al een keer moeten komen in ons welbevingen maar 'who cares?' - eens te meer komt er een antwoord indien ik stel de vraag, van mijzelf houden? Niet altijd zozeer. Met een gewoon gesprek in geleide van Herr Klemens von Metternich, der Prinz, machen wir uns keine sorgen nach dem gegenwart oder 'have seen to future featured retreatments of threat' - also dieser geistlichen angelicon displaying himself sameway for my feelings as during his lifetime past, this man you can smell nearbye though such is not unpleasant, I seldom have thought about his foretelling silence Clement has unersood later on he couldn't escape this Wienerburg Theater grip - a fine man somehow, this Klemens, and a carrier for the post he'll not makes fear him do/
++ for any refined issue explainig this has to be considered like the superior guidance for the morning hours of good saints in the pattern fields around Vienna - soon that one redemptorist priest Clemens Maria Hofbauer to whose name I have received my baptize name, called me at first sight saying he presumes a Clemens feels moreover for the task to represent this duties, the occupations were the giving in of content preaching as a matter of fact this was out-reached from the Palace of Metternich in Vienna, which I have not refused to live in - the tiroler-blockhouse this saint priest like I have later-on concealed Hofbauer had thinks pin hiring order for of the Prinz - he hired for one day on to the receivement of this 'me-Clem' he might have thought, to meet the Metternich Clemens could each day without delay as been called on by the valet naughty but in this villain voice of the man he spoke with in reply softly 'yes me's coming over'- anyway this is true in the wonderfull rearrangement of authority following the three Clements a pathway on the Tirol slope of the Alp - the book Traumdeutung is true stuff making to sleep me well/
Labels:
demand,
droomuitleg,
existentie,
openbaar leven,
religie,
sociaal,
uittreding,
verhaal,
vrienden
Locatie:
Wenen, Oostenrijk
zondag 2 oktober 2016
Zoho Show invitation: 'stay calm in your heart'
Hi clemedicit
Seanclen ltd. invites you to view the presentation
init union anno ion.
For more details about Zoho Show, visit us at https://www.zoho.com/docs/show.html. Send us an e-mail at support@zohoshow.com if you have any queries.
Regards, - Geacht Zoho Show Team,
will people ever understand they
can't hide what they do for the Lord Allmighty? As for that your Team is requested
to let them know Lord Clement understands what they do and did to him and with him is in the line of expectations
h'll not explain them in immediate real-time accounting in accordance with their way of wiki-reasoning.
If he did so nothing would have been gained by all of us, and the new world we all expect to arrive at in the end of this period would again stay away for us and everybody would complain how little justice there is in this world.
To fear something or somebody means you did something you feel guilty about, writes the apostel Paul.
Such fear is not considered to be accounted for in the line of this mindful compassion policy his Lordship developed menwhile to provide for reasonbility in relations and to induce values for social and economical behavior without caring about his own interests in the material side of life.
Instead of acting that way the Clement Lord Randon cared for serving values certainly chosen to
belong to a better set-up in these things and aims, the good is better than the bad, and Clement points out with an eye on planning in real-time projection for what is still to be expected in the way we don't know, about the how and when but His Lordship knows.
Labels:
admonishment,
demand,
Europa,
human,
mandatory,
openbaar leven,
policy,
polite,
praktijk,
sociaal
Abonneren op:
Posts (Atom)
























