Posts tonen met het label David. Alle posts tonen
Posts tonen met het label David. Alle posts tonen

zondag 25 december 2016

[Flickr] wants to say merry Xmas + add you to a photo

ik hoop dat je de kosten
voor deze tuin...wilt...

aa ckaayy // een gevlekte goudvink -
dupport supporrh

 a study in Ca? 

aantekingen van een schrijver

Hartenkamp - kasteeltje
achterzijde met serre
 ganzentaal: op aan het luister'n valt er aan de hand
van het werk,
we zuhb jet dioof
Flickr is a photoservice:
Using a feature called People in Photos, Flickr member has suggested that you might be in a Flickr photo.
If you're not a member of Flickr, you won't be added to the photo unless you first create a Flickr account. It's free and easy with your Yahoo! ID. If you're already a Flickr member, you can log in to confirm that you appear in the photo.


Either way, follow this link to get started:
Regards,
The Flickreenos
P.S. If you're not interested in this, you don't have to do anything. You won't be added to the photo.

MERRY X HOLYDAYS GREETINGS FROM BURANUMA - CFF: SLIDES


zaterdag 24 december 2016

la rose |+| de roos + haar verhaal in onze dagen


Surprising Holland Art - an edit of impressing quality

proverb: the more words one speaks the less he is seeing

inderdaad kan het zien van Art Nouveau een thuisgevoel in gang zetten.
________________________________________________

de hiernaast gepubliceerde beeldplaat van de roos maakte ik in het webatelier op basis van een foto gemaakt door Gilbert Meyers van een witte octoberroos. Hoe ik nu zo'n omvorming van gewone foto naar een kunstwerk kan volbrengen, daar begrijp ik natuurlijk zelf weinig meer van dan dat ik in het heetst van de strijd om het scheppen van iets dat er daarvoor nog niet was precies weet welke handelingen ik op de computer moet uitvoeren om mijn fantasie de kans te geven een kunstwerk te vervaardigen op basis van een foto of fotoreproductie. Als ik zou moeten navertellen wat er dan met mij gebeurt dan zou ik niet weten wat ik daarop moest antwoorden.

Bij het zien van het resultaat van deze ambitie moest ik denken aan het typisch Europese begrip van de mystieke roos - één der namen van de heilige maagd Maria, de vierde persoon God's , die staat voor het vrouwelijk element in het godsdienstig leven, de maagd Maria, zoals zij voor het dagelijks woordgebruik in de katholieke kerken wordt genoemd.

zondag 11 december 2016

Screenshot - omdat de actie is geslaagd ontbrak Sid Medd Ya'al

…en dan te bedenken dat ik al zoveel werk heb verzet  en dat de app nog steeds hapert. In de bijlage ziet de lezer hopelijk wat eraan schort. Ik moet wel constateren dat gebrek aan duidelijke melding dat de actie die ik had beoogd ook inderdaad ten uitvoer werd gebracht ontbrak. Maar dat is een kwaal van het internet waar ik op gelijke wijze als toen wij met het hele verhaal van de interactieve communicatie begonnen alleen in de realiteit een vorm voor kan ontdekken waaraan kan worden ontleend een oplossing.

Mogelijke oorzaak is te zien op een grafstèle van Athene –
'A woman and her maid mourning'
4th century BC – hellenistic style – penthelic marble
Source: wga/Texas

Dat het mijn indruk is dat er sprake is van een tegengesteld krachtenveld, om het wezen van de oorzaak van het dramatische verloop van alle ten goede bedoelde pogingen mij op andere gedachten te brengen mild onder woorden te brengen, niemand kan ontkennen dat de indruk juist is, maar dat de enige oplossing om uit het probleem te komen een zaak van regelrechte diefstal zou worden, dat is er de reden voor waarom mijn impliciete oordeel wel eens hard kan zijn/.


Hieronder: een uitbeelding van de godheid Horus
Een tempelmuur te Edfu – Egypte – let op de dubbele kroon

Het moge overigens duidelijk zijn of alsnog worden dat het tot de verantwoordelijkheid en de verplichtingen van een vorst behoort zich boven partijen uitgaande in zijn denken op te stellen als de enige die neutraal kan blijven in een conflict zonder zijn oordeel achterwege te hoeven laten.

c. yamdex/clembur - streetview
Foto hieronder gegeven:
een gazon van een parkaanleg te Nijmegen –
het Universiteitsterrein geniet in politieke zin een vorm van onaantastbaarheid maar deze werd nog nimmer zo beproefd als heden  een's mensen diplomatieke onschendbaarheid voorkomt.

En tenslotte: Nicolas Poussin – the roman road – 17th century paris/Versailles -
Het Franse hof moest wel vaker worden bijgehouden indien er redenen
Aanwezig waren te vrezen voor een achterlopen op de feiten. Thans in het Louvre.

Verzonden vanuit Mail voor Windows 10

zondag 20 november 2016

Russisch Kunstobject wordt tentoongesteld bij Walters


- deze foto is afkomstig uit the Collection of the Walters Art Museum |* 1 ovalen olieverf - het thema van de foto is het ei waaruit zoals het sprookje luidt de tsaren van Rusland worden geboren.
- De inhoud van de mythische vertellingen over het ei is voor de moderne mens vrijwel onbegrijpelijk, maar dit heeft er mee te maken dat wij  in onze tijd het moeilijk vinden om de verhalen van vroeger zo te vertalen dat hun strekking weer actueel wordt. Dat komt er natuurlijk mede door omdat dit ei, toen het in opdracht misschien van een rijk huisvader door een bekwaam handwerksman gemaakt is, terecht kwam in een huis waar men wel wist waar dat ei naar verwees. Misschien stond het wel zomaar ergens in een groot huis, als de snuisterij van een jonge vrouw, eigenlijk nog een kind, en dan lag zo'n ei misschien in op een nachtkastje of op een tafeltje en werd het af en toe eens aangeraakt en opgepakt - het bezit en het aanraken van zo'n ei werden geacht geluk te brengen. Maar tegenwoordig noemen wij deze tastbare herinnering aan een tijd dat de mensen nog niet hun onschuld hadden verloren aan de materialiteit van de maatschappij van gelijken een kunstobject en zetten het achter glas omdat dat zo hoort met voorwerpen die opvallen omdat zij uniek zijn en mooi. Maar feitelijk doen wij dat vanwege de waarde welke wij toeschrijven aan de nalatenschap van onze voorouders, en dikwijls wordt daar dan ook een waarde in geld mee verbonden.
Ashif Houssein - streetview in India -
zo ongeveer moet men zich de wereld voorstellen
waarvandaan de kern van de collectie van het
Walters Art museum afkomstig is
En, zo vraag ik recht op de man af, hoeveel is de waarde van een ei?
- een slideshow over dit onderwerp treft U hieronderaan.



zaterdag 19 november 2016

een sociaal beeld in socialiserende symboliek: gay voorlichting

Zo dikwijls vragen mensen mij, vooral jonge mensen, hoe het dan toch
met die menselijke sexuele geaardheid van mij is gesteld en hoe ik
dat verbind met het respect dat zij mij willen geven. Ik wil daar
best op antwoorden, maar heb gewacht totdat zich bij toeval een mooi
moment voordeed om twee vliegen in één klap te slaan: leren en leren
begrijpen, en kennis verwerven van hoe het allemaal werkt die blijft
hangen.

Het mooiste vindt hij het tóch en blijft dat doen wanneer mensen uit
zichzelf een antwoord vinden op al die vragen die eruit voortkomen dat
wat zij meestal 'dachten' niet in overeenstemming is met de realiteit
van hetgeen zij 'beleven' als de waarheid. Dat is dan weg en waarheid in
één keer, en wat het betreft het leven, dat heeft iedereen ontvangen
die zich iets afvraagt en daarin verschillen de mensen niet van
elkaar. Het is al alsof het hem op de lippen zweeft om met een
glimlach te zeggen: 'doe het zware werk nu verder zelf maar.'

Haarlem - Huis te Zaanen

Voor de zekerheid dat het geld goed terecht komt voor het doel waartoe het is bestemd die de subsidiërende instelling verlangt is hij
gedwongen voor de controle enkele gegevens betreffende zijn nieuwe lesmethode die te werk gaat via de ontwikkelde instrumenten voor 
beeldinformatie aangereikt door de verstrekkingsbeambte, die zijn plannen kunnen toelichten, bij te voegen. 
(FF aan zinsontleding doen, hein?)

 - over Sexuele Voorlichting - gelieve deze te ontlenen aan het hierboven gegeven beeld en je keuzes te maken aan de hand van de uitleg hieronder voor die verbeelding: 
- ------ Venetië ------ -
- een hoek van de open arcadengalerij van
het Dogenpaleis het bijna op kantwerk lijkende gebouw dat  je vindt terzijde van het San Marcoplein - een uitzicht langs de straatlantaarn over het water van het largo naar het eilandje Giudecca gelegen aan de overzijde van de lagune - achter de skyline van Giudecca rijst hoog op de toren van het klooster van San Michele tegen de nachtelijke hemel - op de marmeren platen van de piazzale vóór de arcaden van het palazzo die als plaveisel daar zijn neergelegd, dus in Venezia geen trottoirtegels,  en verder op de kade zie je de
spiegeling van de arcaden en de lichten in de waterplassen die daar liggen omdat het juist geregend heeft - het wat eenzaam aandoende tafereel is in een voor jou veelzeggende en hopelijk aantrekkelijke monotint uitgevoerd en er zijn geen politieke motieven die de aanleiding vormden om dit beeldverhaal zo voor te schotelen aan het Nederlandse publiek - geen kosten voor jou/

als notitie voor jou: Venezia,
Venetië, of Venice, of ook Venedig, Venise, deze vertalingen zijn alle afgeleiden van het
latijnse werkwoord 'venire' dat vertaald 'naderbij komen' of 'ergens
geraken' betekent in het Nederlands en dezelfde stam heeft als de naam
van de godin, die bij dec Grieken Afrodite wordt genoemd en bij de Romeinen Venus, als godin van de liefde vormt zij soms een onverwachts strenge kracht in ons leven waar maar weinig mensen eraring mee hebben.
Clemens zelf heeft er weet van dat de goden der oudheid niet zomaar aan zich voorbij laten gaan wat velen denken maar dat er op een of andere onverklaarbare manier sprake kan zijn van blijvende elementen van menselijke ervaring in het gebied des levens dat veelal gerekend wordt te behoren tot het droomleven, te roepen datc de goden echt bestaan is een wat riskante aangelegenheid want wanneer je aan een personale identiteit bestaansrecht toekent gaat deze als reactie op zijn erkenning natuurlijk al snel werk van je overnemen dat je eigenlijk beter in eigen beheer had kunnen houden - maar het bestaan van engelen en wat zij doen wordt door de Clem dus weer wél erkend, hoe moet dat nu verder?
in Brussel op een muur -
zeemotieven

donderdag 17 november 2016

over een wat wereldvreemd aandoend positivisme

Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.
gezicht over de Bodensee
vanaf het bloemneeiland Mainau

Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.

Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.

In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.



Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.

donderdag 3 november 2016

[Fly-in for celt's Clef ((celtic) Cleia) shares the story of a Flickr photo with you all/frenchy accords board

Flickr®

High Lord clemedicit ivy see: the lady is greeting for everything all around come-up possible and imaginatively given - a last post sounds enter impicturively - the break-in of a sudden dying arrived last hours with glamour and comics made up so will things be for each of us - as for our part of the cake we rather doubt this flyer's fiercy will so do in Clement's future featured on before an end of life during last night 2/3 of november - the impost of reading saves up to late morning we say goodbye to Clement's awefull humor cooling though - no need to feel mediation of stream-sadness let it be's - this happened in the night just discovered his lady came into a slow voiced blue feeling grit for a Clementini donna pia - Virgine all cared for +/+ putti are given to dolly?/clef's answers a grinz/ *

celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shared a Flickr photo with you.

tumblr_o7dztc0fwx1qf8em3o2_1280

Uploaded by celt's Clem on May 26, 2016
© All rights reserved
What I mean or what I go through I don't understand in full accounting by awareness of what is the situation showing to others - people differ more than methinks so. Only the Father once said smiling to me from the Heights above when I didn't understand quite well what He was giving me to live for: 'en je moet nog dood ook''Clemens kon deze lach op dat moment niet zeer waarderen - 'and you'll still need to die too/

This way I can forgive people they developed phantasies about the death of Clement, but in a real time answer it's the Lord holy by which I defended my country's honors and this world of goods around. In de Nederlanden Koninkrijken gaan de zaken des levens nu een keer immer om het geld, take it or leave it. now, being differentiated in time, Clementini goes for the experience she gets a chance restored for an opening to her countenance in the writing reports style send-outs - a song of praise comes in the heart up to the lady's mind.Seal prints are 'she'll see for freedom's after-day accounts' - a share in Resurrection makes no change too often. Around is Jesus keeping an eye on everything that goes with us.

'So much I dye for a whiskey' is the sigh that a hub she wits in soony: 'we think Mister Mooney should win the election' - maiden family tied affections cannot feel for deep regret the mnhood left for any shed - Duffy couldn't see the stiffy of Oona's foregoing bind a name change is no need to get the role regally, see weaved Clementini Clemente Clemens Clemy Cleia, what matters? playwright lofty? Too a Bell toll sound? Can be well set in for the public stages - the chapelin aunt has called for heir&her and nothing seemed to help - she'll not feel objections either.

Juicy#Toy feels well/Till when this goes, dear Lord?

'and the little forest takes in for the silent support'

Just follow this link to see and comment on this photo:
You received this email because a Flickr member wanted to share something with you. To report abuse, click here.

Flickr is a global photosharing community. Learn more.
Map by Nokia




zondag 25 september 2016

een droom raakt tot voltooing: czar Clemens verklaart zijn droom

link voor encyclopedia / czar / czarevitch:

TSAR, or CZAR

de triomfboog van Orange - multicolor editie
Wij komen er tóch nabij ons beter en opener op te stellen met betrekking tot de innerlijke geheime droom die ik nu alweer sinds omstreeks 1980 met mij mee heb gedragen.

Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.

Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking  enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang  dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.

De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.