Bij het schrijven van deze blog ben ik uitgegaan van alle bijkomstigheden die er komen kijken of aan het licht komen wanneer het erom gaat het verhaal te doen van de mens die ik, Clemens, ben, ben geweest of mag zijn, om niet te zeggen dat ik aan de hand van de overwegingen die de inhoud van de diverse posts uitmaken ben terecht gekomen bij waar ik nu ben geraakt: het gewone besef van mijzelf als de mens in zijn beleving van die hij is, en minder interessant zal het zijn telkens zoiets te formuleren als 'die ik ben'. Eerder is het geboden op deze plaats in de ontwikkeling van mijn denken te refereren aan de heilige Mozes, die geroepen werd in de woestijn en naar het land Egypte werd gezonden, moest terugkeren om zijn volk te bevrijden uit de slavernij, en aan wie werd gezegd dat wanneer hem gevraagd zou worden wie hem had gezonden te antwoorden dat 'Ik ben' hem had gezonden, de God die niemand daarvoor had gekend in zijn aspect van de Eeuwige, degene die altijd met ons is en zal zijn en is geweest.
Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.
De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.
Posts tonen met het label schepping. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schepping. Alle posts tonen
maandag 2 januari 2017
woensdag 23 november 2016
Dankgeversdag - verklaring - Skipton's Randon
 |
| straatgezicht met gothisch gebouw |
Dat ik voor een tijd zo druk bezig ben geweest, nee, zo hard heb gewerkt in het kader van mijn deelname in spirituele zin aan
de leergangen sociale werkvoorziening afd. beeld en geluid dat ik nog nooit de kans mij heb genomen eens om te zien naar het werk dat al verzet is, naar het werk dat reeds als voltooid kan worden beschouwd, in de redenering dat wat ik zelf heb gemaakt natuurlijk al 'voor gezien' als label kan krijgen opgeplakt en dat ik dat werk zelf niet opnieuw zo intensief hoef te bekijken als ik die eer betoon aan het werk van anderen of de foto's die ik als bij toeval tegenkom. Mij eens afvragen met welk doel ik dan zo druk bezig was aan deze studies is er ook al niet bij tot nu toe, natuurlijk besef ik wel dat ik veel heb moeten leren en studeren maar in de wetenschap dat niks doen ook weer niet je dát is had ik feitelijk voor lange tijd mijn motief daarin geformuleerd dat ik dacht: dit is toch beter dan niks doen.
 |
| titel: 'Vrouw en kind met boek' - clem5 |
Dat ik de hemel dank voor de arbeid die mij is verschaft, en voor het lesprogramma dat ik heb gevolgd waarvan ik mij wel bewust was, hoe dat laat zich moeilijk beschrijven op de wijze zoals dit leren mijn directe ervaringsleven betrof, het is zo gegaan zoals het was gegaan altijd, ik zelf liet nauwelijks een woord horen over het wat en hoe of de inhoud van de kennisbestanden waarover ik wel eens zijdelings dan sprak en die ik heb geraadpleegd. Het is inmiddels maar goed geweest dat de vrienden- en bekendensfeer tamelijk beperkt gebleven is, dus daarover geen klachten, en wat het de consumpties betreft, ook in die sector van het studieuze leven was het beessie zich behoorlijk en in verhouding tot het belang gaan matigen.
donderdag 3 november 2016
[Fly-in for celt's Clef ((celtic) Cleia) shares the story of a Flickr photo with you all/frenchy accords board
|
donderdag 4 augustus 2016
bepaaldelijke overwegingen niet voor kinderen bedoeld
 |
| 'pro nomen' |
Dat betekent dat de trouw die je je voorgenomen had te hechten aan principes die andere mensen niet zo één, twee, drie van je te weten zijn gekomen, dat die trouw die feitelijk overeenkomstig is met wat de Kerk noemt de gelovige zin, de pistis in het Grieks, en niet alleen de psyche, dat die trouw aan het gegeven innerlijk besluit aan het licht moet komen dat geen mens ter wereld bij vol bewustzijn van zichzelf kent in het hoe en waarom hij daarvoor kiest waartoe hij is verkozen. Hij kan zijn zaak daarmee namelijk alleen maar gelovig tegemoet treden, zoals aan de zaak van zijn gegeven woord alleen maar het krediet gegeven worden kan indien in duidelijke
Abonneren op:
Posts (Atom)