Posts tonen met het label verhaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verhaal. Alle posts tonen

zaterdag 24 december 2016

la rose |+| de roos + haar verhaal in onze dagen


Surprising Holland Art - an edit of impressing quality

proverb: the more words one speaks the less he is seeing

inderdaad kan het zien van Art Nouveau een thuisgevoel in gang zetten.
________________________________________________

de hiernaast gepubliceerde beeldplaat van de roos maakte ik in het webatelier op basis van een foto gemaakt door Gilbert Meyers van een witte octoberroos. Hoe ik nu zo'n omvorming van gewone foto naar een kunstwerk kan volbrengen, daar begrijp ik natuurlijk zelf weinig meer van dan dat ik in het heetst van de strijd om het scheppen van iets dat er daarvoor nog niet was precies weet welke handelingen ik op de computer moet uitvoeren om mijn fantasie de kans te geven een kunstwerk te vervaardigen op basis van een foto of fotoreproductie. Als ik zou moeten navertellen wat er dan met mij gebeurt dan zou ik niet weten wat ik daarop moest antwoorden.

Bij het zien van het resultaat van deze ambitie moest ik denken aan het typisch Europese begrip van de mystieke roos - één der namen van de heilige maagd Maria, de vierde persoon God's , die staat voor het vrouwelijk element in het godsdienstig leven, de maagd Maria, zoals zij voor het dagelijks woordgebruik in de katholieke kerken wordt genoemd.

dinsdag 22 november 2016

[Flickr] celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shares: some see in, some see out

Flickr®

Hi clemedicit!

celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shared a Flickr photo with you.

natuurlijk perspectief

Uploaded by celt's Clem on September 28, 2016
© All rights reserved
naar het geheim van dit natuurlijk perspectief was ik reeds lang op zoek.
Just follow this link to see and comment on this photo:
You received this email because a Flickr member wanted to share something with you. To report abuse, click here.

Flickr is a global photosharing community. Learn more.
Map by Nokia



vrijdag 18 november 2016

gedachten rondom het document Perspectivity gedeeld in OneDrive

Regensburg - Donau oever - skyline - avondrood


- mogelijk is dit bijgevoegde document in OneDrive in deze vorm als niet voltooid te beschouwen en vormt de weergegeven tekst slechts een fragment, of verdient het document een uitleg waarvan de schrijver zich niet heel wel bewust kan zijn, het is en blijft iets waaraan is gewerkt, dus energie in is gestoken// welaan, wanneer er dat 'iets' wordt opgemerkt dat U niet zint, weerhoude dat U niet om U uitgenodigd te voelen de inhoud die bij U werd geïnitiëerd en geïntroduceerd eens ter hand te nemen, bedenkt U zich maar niet té snel dat U zo'n actie niet zou kunnen volbrengen, want in deze luidt het Woord: 'eenvoud is je ware' /
Hoewel niet zo duidelijk bedoeld met het hierbij gevoegde document bleek er voor mij geen andere oplossing voor het geven van een opening naar een verder weg gelegen betekenisstructuur dan het bekende de stap in het onbekende die ik hierin maak met het verwoorden van een gedeeltelijk dromerige inhoud, zoals een kunstbeschouwing die ook altijd bevat.

nota bene: de overdracht van kennis door middel van of met behulp van foto's en schermreproducties is vooral leuk, en de zekerheid of de bedoeling wel overkomt ligt daar waar zo'n bedoeling die je met je keuze voor juist die beeldplaat om in een album, bericht of waar dan ook te plaatsen en te publiceren hebt voor jezelf duidelijk overkomt in jouw waarneming, want als je er zelf nu ook nog wijzer van wordt is dat mooi meegenomen, wat een ander ervan vindt dat moet hij in eerste instantie zelf weten. Bij het zintuig van het gezichtsvermogen is het zo gesteld met de mens dat niemand kan bepalen wat de ander ziet of hoe hij de dingen wil inzien, vandaar o.a. dat ik dit middel van kennisoverdracht gaarne gebruik- Beeldtaal bevat geen commando's, een beeld kun je beschouwen als de samenvatting van een heel verhaal. In het zichtbaar stellen van een gedachte of denkwijze zijn de waarden van de democratische vrijheden eerder gewaarborgd dan bij het uitbrengen van documenten in geschreven woord. 

donderdag 17 november 2016

over een wat wereldvreemd aandoend positivisme

Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.
gezicht over de Bodensee
vanaf het bloemneeiland Mainau

Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.

Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.

In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.



Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.

zondag 13 november 2016

over Jacob van Lennep en de Nederlanden, het Koninkrijk Holland in vertegenwoordiging gebracht

foto beeld: landschap aan het meer van Konstanz, een streek waarvandaan de batavieren kwamen die de Rijn zijn afgezakt, een zeer oud en respectabel cultuurgebied, waar ook de kelten zo hun vestigingen bepaalden, inderdaad heeft men daar het gevoel in het hart van Europa te zijn afgedaald, het is niet anders dan zeer humorisch op te vatten dat dit hart van Europa betreft een open waterbekken, via de delta van de Rijn in verbinding gebracht met de zee. Geologisch gezien is het gebied natuurlijk nog ouder.


in de Nederlanden zijn de mensen natuurlijk
zeer vertrouwd met alles wat met water en de beheersing
van het milieu inclusief de waterhuishouding te maken heeft.
Het project IJzeren Rijn slaagde evenwel nooit volledig.
Mogelijk betreffen de onderwerpen hier vermeld
puunten van aandacht voor de democratie.
In de foto hierboven
een gezicht over de Bodensee tot aan de wolken. 



Zowaar vond ik na lang zoeken een schrijver met wiens werken de specialisten zich kunnen vergenoegen, spijts mijn inzet ontbreekt mij daartoe de tijd. Te vinden is deze met de link dan wel de brouillon voor de schrijver Jacob van Lennep: Lennep's Werken, hopelijk niet te uitgebreid voor de eenvoudige lezer of lezeres maar daarvoor zijn deskundigen aan het werk gezet.
🌙
Het werk van Jacob van Lennep is zeker voor het belang in literair opzicht niet te onderschatten aangezien van Lennep de zegsman in de literatuur is voor Willem van Hoogendorp, met wij hij samen een voetreis maakte door de noordelijke Nederlanden in 1823 in een tijd dat het Koninkrijk der Nederlanden zich nog moest bewijzen. Het verslag van deze voettocht, van Lennep was een zeer gezien wandelaar in deNederlanden, waarvan hij in de brieven de aantekeningen opstuurde naar zijn  vrouw, heeft hij omgezet naar een dagboekvorm, in zijn opvattingen diende een shcrijver vooral naturalistisch, wij zouden zeggen realistisch, te zijn  wat het betreft zijn literair werk, zodat het in zijn dagboek is alsof de lezer bij de wandeling toeziet. De meeste mensen in zijn tijd waren niet in de gelegenheid tot veel reizen, maar het boek is wellicht ook niet bedoeld voor zijn tijdgenoten, maar eerder bedoeld om de herinnering aan die bijzondere wandeling levendig te houden en deze als vaststaand voor het nageslacht te bewaren. Een heruitgave en bewerking  van deze dagboekroman verscheen in 1941 en werd gepubliceerd met de bedoeling terug te keren tot de oude gewoonten van vroeger tijd, die door deze typische vaderlandse nostalgie werden ingegeven dan wel verondersteld. Maar wat is het beeld van ons land dat de literatuur in onze tijd ons geeft, waarin bestaat die literatuur, wat behoort niet of niet meer tot onze belevingswereld? Misschien vormen zulke vragen ook alweer een nieuw onderwerp van de democratie in Nederland. Het kan niet op lijkt het wel.

beeld van de dag: 'hoppen' (Fotor - clemens) -
de zeer geleerde Antonius van Padua hopte ook
in zijn tijd, van Thomas van Acquino is
deze vorm van levitatie niet zo bekend.

Indien het erom gaat ons land te doen herontdekken, waaraan ook menig buitenlands ingezetene behoefte heeft, de mensen willen weten waar zij wonen, dan kan men zich eenvoudigweg op grond van deze heruitgave uit 1941 een oriëntatie verschaffen. Dat de heruitgave naar het verhaal uit 1823  ook vanwege de televisie aandacht heeft gekregen doet weinig terzake, maar indien het erom gaat uit te maken wat nu het beste ons te doen zou staan dan lette men op het tijdsbeeld van de jaren '40 in de vorige eeuw gedurende welke zich net als in deze tijdsperiode van 2016/2017 misschien niet langer durende dan enkele maanden, een vorm van subjectieve vervreemding voordoet, die verschijnt alsof je in het buitenland bent in je eigen land, een fenomeen dat zich vaak als 'bekende gevoelens' onder de Nederlandse bevolking heeft voorgedaan. Het gaat dan om zich in te stellen op, af te stemmen aan de hand van de diverse relaties met wat wij als ons buitenland ervaren, hetgeen in de Nederlanden nog maar een betrekkelijk relatieve zaak geacht kan worden. Dit heroriënteren in die  jaren na 1941 gebeurde terwijl ook in die tijd vanuit het buitenland velen hun definitieve vestiging hadden gevonden in ons land.
'ontmoeting der culturen'

Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn  persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde.  Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb  ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.

het jade gordijn


De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan  het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.

maandag 7 november 2016

verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht

de Porta Romana van Orange


Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.

Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.



Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.

Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.

zondag 6 november 2016

bij een koning hoort een troon


Het is wellicht wat merkwaardig of bemerkenswaardig te heten maar reeds
sedert vele jaren hadden wij als Nederland - het Koninkrijk van de
toekomst - de troon voor die tijd van de betere toekomst allang in huis.

Ik heb hem ontdekt toen ik eens wat beter kennis nam van de ontwerpen
van Gerrit Rietveld en het model bekeek dat 'de Rietveld-stoel'
genoemd wordt. Helaas zag ik het met die kleuren en zo en de
oorlogsjaren waardoorheen Gerrit zijn stoel gesjouwd heeft, niet zo
zitten met die stoel op dat moment. Gerrit wist heel goed hoe het met
die bedoelingen gesteld zou zijn die toen hij zijn ontwerp maakte
in zijn wereld leefden, en in die toekomst welke voor een meubelmaker
en een architect nauwelijks leed aan gebek aan voorstelbaarheid - voor zulke
handvaardige ontwerpers vormt onvoorstelbaarheid een begrip dat hen
maar weeinig zegt - die toekomst dus die voor zo velen
in zijn tijd onvoorstelbaar leek was Gerrit niet onbekend, dat het allemaal wat langer zou
duren voordat de Nieuwe Tijd zou aantreden wist Gerrit eveneens heel wel.
En daarom beseft hij dat in die nieuwe tijd er een stoel van node zou zijn die
doorheen de moeilijke jaren die zouden volgen behouden zou blijven  in het geheugen. En vanuit dat denken en omdat hij geloofde in zichzelf en zijn waarden, die van de Stijl kan men gevoegelijk achten typisch voor de Nederlanden te zijn, ontwierp hij zij stoel.

vrijdag 4 november 2016

een vlinder op een blad - veelvoudig droombeleven

Dit is een tekening in sepia, die ik van een vlinder met de naam 'zwart ruitertje' en die in de originele foto is gesnapt zittende op een plantenblad, maakte op atelier Cl*.
Er zijn vele soorten vlinders maar de ruitertjes
zijn het snelst.

+ de tekst is geïnspirireerd in referentie met de gedachtenis van een secondante vorm
van mijn naam als Clem - de metternicht maakte daarvan al in 2008:
+ 'du bist also Herr Chips'

+ naar aanleiding van de eerste ontmoeting virtualiter in het gegeven wat deze er nu wel van had gevonden dat er ergens in Nederland zo'n wonderlijk beleven ophield, werd ik mij bewust van mijn 'affectionate attachment talents' aan personen die ik in mijn persoonlijk leven van waarde en betekenis voor mij taak en functie ben gaan achten in degebruikelijke geestelijke zin, er al een keer moeten komen in ons welbevingen maar 'who cares?' - eens te meer komt er een antwoord indien ik stel de vraag, van mijzelf houden? Niet altijd zozeer. Met een gewoon gesprek in geleide van Herr  Klemens von Metternich, der Prinz, machen wir uns keine sorgen nach dem gegenwart oder 'have seen to future featured retreatments of threat' - also dieser geistlichen angelicon displaying himself sameway for my feelings as during his lifetime past, this man you can smell nearbye though such is not unpleasant, I seldom have thought about his foretelling silence Clement has unersood later on he couldn't escape this Wienerburg Theater grip - a fine man somehow, this Klemens, and a carrier for the post he'll not makes fear him do/

++ for any refined issue explainig this has to be considered like the superior guidance for the morning hours of good saints in the pattern fields around Vienna - soon that one redemptorist priest Clemens Maria Hofbauer to whose name I have received my baptize name, called me at first sight saying he presumes a Clemens feels moreover for the task to represent this duties, the occupations were the giving in of content preaching as a matter of fact this was out-reached from the Palace of Metternich in Vienna, which I have not refused to live in - the tiroler-blockhouse this saint priest like I have later-on concealed Hofbauer had thinks pin hiring order for of the Prinz - he hired for one day on to the receivement of this 'me-Clem' he might have thought, to meet the Metternich Clemens could each day without delay as been called on by the valet naughty but in this villain voice of the man he spoke with in reply softly 'yes me's coming over'- anyway this is true in the wonderfull rearrangement of authority following the three Clements a  pathway on the Tirol slope of the Alp - the book Traumdeutung is true stuff making to sleep me well/

donderdag 3 november 2016

het tuinpaviljoen van je dromen heeft een tuinhuis zich bekomen naast de poort


Er staat geschreven dat toen het eerste mensenpaar de Hof van Eden
moest verlaten na de zondeval er een engel bij de poort was neergestreken en in bevel genomen werd dat hij voor de poort was geplaatst in opdracht van het Hoge Raadsbesluit over de Hof dat de toegang afgesloten zou blijven. Deze engel was toegerust met een vlammend zwaard om ervoor te zorgen dat zij ook niet in de tuin zouden kunnen terugkeren. Evenwel, zoals alle verdragsbesluiten in de boeken opgetekend duurt een besluit immer tot gerechter tijd om een herziening van de absoluutheid ervan vraagt.

Het valt in dit betoog met het oog op de belangen van diegenen in wier belang het raadsbesluit oorpronkelijk werd genomen, het ging om een oordeel na de overtreding van een mondeling toegevoegd verbod iets niet te zijn toegestaan te doen, degelijke consumptieve regelgeving bestaat er niet veel in deze tijd, de wet is nog immer beperkend op dit terrein van het maatschappelijk wens- en behoeftenleven dat evenwel volgens onze expertise met een gedeeld belang voor wetgever en rechtvrager beiden alsook nochtans om de gerechterlijke aandacht vraagt, in stimulerende zin wordt hier door Clemens bij als voorbeeldig gegeven dat het gewone beleven om etenswaar mee te brengen in een restaurant wat het aangaat de gewoonten bij de Lage Landen in ons  geweten was daarin verleden wel een conflict gerezen voor mijn goede zin niet zeer gewenst, dikwijls ook is het in de openbare eet- en drinkhuizen alsook overige localiteiten voor openbaar leven nadrukkelijk niet toegestaan door de directie daar te nuttigen medegebrachte voedingswaren alsook dat dranken bij delocalen dienen te worden besteld. Soms mag men bij wat betere retaurants wel zijn eigen wijnen invoeren waartoe dan naar afspraak een vastgesteld kurkengeld wordt geheven à bouteille.

[Fly-in for celt's Clef ((celtic) Cleia) shares the story of a Flickr photo with you all/frenchy accords board

Flickr®

High Lord clemedicit ivy see: the lady is greeting for everything all around come-up possible and imaginatively given - a last post sounds enter impicturively - the break-in of a sudden dying arrived last hours with glamour and comics made up so will things be for each of us - as for our part of the cake we rather doubt this flyer's fiercy will so do in Clement's future featured on before an end of life during last night 2/3 of november - the impost of reading saves up to late morning we say goodbye to Clement's awefull humor cooling though - no need to feel mediation of stream-sadness let it be's - this happened in the night just discovered his lady came into a slow voiced blue feeling grit for a Clementini donna pia - Virgine all cared for +/+ putti are given to dolly?/clef's answers a grinz/ *

celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shared a Flickr photo with you.

tumblr_o7dztc0fwx1qf8em3o2_1280

Uploaded by celt's Clem on May 26, 2016
© All rights reserved
What I mean or what I go through I don't understand in full accounting by awareness of what is the situation showing to others - people differ more than methinks so. Only the Father once said smiling to me from the Heights above when I didn't understand quite well what He was giving me to live for: 'en je moet nog dood ook''Clemens kon deze lach op dat moment niet zeer waarderen - 'and you'll still need to die too/

This way I can forgive people they developed phantasies about the death of Clement, but in a real time answer it's the Lord holy by which I defended my country's honors and this world of goods around. In de Nederlanden Koninkrijken gaan de zaken des levens nu een keer immer om het geld, take it or leave it. now, being differentiated in time, Clementini goes for the experience she gets a chance restored for an opening to her countenance in the writing reports style send-outs - a song of praise comes in the heart up to the lady's mind.Seal prints are 'she'll see for freedom's after-day accounts' - a share in Resurrection makes no change too often. Around is Jesus keeping an eye on everything that goes with us.

'So much I dye for a whiskey' is the sigh that a hub she wits in soony: 'we think Mister Mooney should win the election' - maiden family tied affections cannot feel for deep regret the mnhood left for any shed - Duffy couldn't see the stiffy of Oona's foregoing bind a name change is no need to get the role regally, see weaved Clementini Clemente Clemens Clemy Cleia, what matters? playwright lofty? Too a Bell toll sound? Can be well set in for the public stages - the chapelin aunt has called for heir&her and nothing seemed to help - she'll not feel objections either.

Juicy#Toy feels well/Till when this goes, dear Lord?

'and the little forest takes in for the silent support'

Just follow this link to see and comment on this photo:
You received this email because a Flickr member wanted to share something with you. To report abuse, click here.

Flickr is a global photosharing community. Learn more.
Map by Nokia




clembur (Clem B'r Eli) shared a photo image + text with you

Flickr®

Hi clemediciter cleia, a streetview picture from years ago the France we never see to know well enough to go / porpit

clembur (Clem B'r Eli) shared a Flickr photo with you.

Uploaded by Photos-Change-The-World on October 3, 2016
© All rights reserved
Ik weet niet wat ik hiervan denken moet maar voor onze begrippen behoort deze foto te worden teruggezet op de boekenplank van het verleden. Toen konden de mensen nog niet hun foto's zo mooi maken als ze maar wilden, en konden de foto's ook niet gedeeld worden. Dat was maar het privilege van de enkeling die was verkozen tot fotograaf voor een tijdschrift of courant. Ja, ja, fotografie heeft ook zo zijn geschiedenis.

En ik hoop dat het Vaticaan zich niet ertegen gaat verzetten, dat ik vast wil stellen, dat in die aparte vorm van beeldkunst die fotografie is genoemd, waarmee de hele kunstwereld in één moeite door werd gedemocratiseerd, de geschiedenis liet de meeste mensen niet veel meer zien dan een beeld van hun natuurlijke omgeving tot die tijd, het licht der wereld op wonderlijke en onnaspeurlijke wijze in de geschienis van ons bewuste leven verschijnt. En dit Licht der wereld, dan wel licht voor de wereld, zo stelt de Christus over zichzelf vast in woorden tegenover de leerlingen uitgesproken in het evangelie, dat is zijn eigen representatieve reflectie.

En uiteindelijk heeft het deze ontwikkeling van het beeldend kunnen en de verspreiding van deze mogelijkheden ertoe geleid dat dit licht dat aan allen die er bekend mee zijn in het beeldscherm als eveneens onszelf verschijnt, tot een nieuw verlicht wereldbeeld der aarde en van hun plaats in die wereld daarmee zijn verlicht geworden, de aarde is een planetair voortbrengsel der schepping in het heelal van natuurlijke oorsprong, de wereld vormt een gegeven van die wonderlijke cultuur waarvan de mensen niet goed beseffen dat zij daarin niet alleen dfe dragers maar ook de medevormgevers zijn. Deze beide zienswijzen, hoe te benoemen de aarde, hoe deze wereld daarop, waren in elkaar verward en voor ons gezonde denkvermogen zoek geraakt.

Deze nieuwe wereld heeft de Heer in eenheid met Zijn Zoon ons nu toekomend en naar recht gebracht, dit is voor ons allen tóch naar mijn raad een mooie overweging waard.

zondag 25 september 2016

een droom raakt tot voltooing: czar Clemens verklaart zijn droom

link voor encyclopedia / czar / czarevitch:

TSAR, or CZAR

de triomfboog van Orange - multicolor editie
Wij komen er tóch nabij ons beter en opener op te stellen met betrekking tot de innerlijke geheime droom die ik nu alweer sinds omstreeks 1980 met mij mee heb gedragen.

Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.

Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking  enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang  dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.

De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.

dinsdag 2 augustus 2016

terra indoor genita: routekaart voor een van Gogh leerling


'Je moest eens nader ingaan op mijn uitnodiging kennis te nemen van
de velden rondom het gastvrije Arles in de Rhônevallei, persoonlijk
heb ik daar heel goed kunnen boeren', zo vervolgde Vincent op bedaarde
toon de conversatie, 'om het je af te leren je blind te staren op
wilde bossages die nog resteren uit de Middeleeuwen van vóór onze tijd
heb ik deze aardewerken bloempot met wat opschietend bieslook voor je
mee genomen, je kijkt maar of de potcultuur je ook wat lijkt. En kijk
niet telkens zo zuur als ik het woord tot je rechterduim richt, die
duim is juist voor het overdrachtelijk brushmotief het hoogste
lucratief, in mijn werk merk je dat natuurlijk niet op in
rechtstreekse aandacht voor de gehanteerde streek. De duim dan is naast
de wijsvinger het meest geschikt om mee de bewegingen van het penseel te
volgen want anders ga je zwaaien, en die duim van jou
zien er goed gezond en lenig uit, en er valt behoorlijk stevig en
betrouwbaar materiaal mee uit te halen en de markt van tegenwoordig
is wat ruimer dan in de Bel'Époque wel mogelijk werd geacht.

maandag 1 augustus 2016

de butte de Montmartre in zwaar weer/ Vincent &**

'gezicht op de Butte de Montmartre met de Moulin' - Vincent van Gogh - 
beeld editie van atelier 5

'Ach', zei Vincent geduldig luisterend en aan zijn pijpje trekkend,
'je begint met zacht rose en langzamerhand krijg je meer gevoel voor
rode tinten, terwijl het blauw van de marineklanten er garant voor
staat dat je nooit al te lang je zult vervelen. En voordat je het weet
hang je naast onze wijnkaart in het Pushkinmuseum te Moscow aan de
Moskwa.'

Ik kon even van verbazing geen woord uitbrengen. Zou Lily's Rembrandt
van Rijn dan tóch een goed gelijkend portret blijken te zijn geworden?
Zin in een feestje is er ff niet zo bij naar ik begreep, uit Vincent's woorden is op te
maken dat er meer te doen valt voor een kunststudent dan
allleen de kassa te bezetten van de museumjaarkaartenafdeling aan de
straat. Misschien zou hij dan ook wel eens af en toe een kanttekening
bij het kantelend tijdperk mogen maken, het was al zo vaak hem
gebleken dat zijn treffende zinsbouw de fijne snaartjes raakt, zo overwoog ik mij.
Er was natuurlijk wel eens de gedachte ingekomen dat er sprake zou zijn
geweest van een niet te zware taak, de aanstelling in deze zaak van
aandacht daartoe binnen te halen moest hij wellicht alleen maar ff
opvragen bij het faculteitsecretariaat.

URL oorspronkelijke afbeelding:
13735131_1068289786586203_3192270921773797150_o.jpg

Deze post is verzonden met Picasa, van Google.

tijd van de uittreding als beschreven: omstreeks 19.00 tot 20.00 uur 29 juli 16/
plaats van de gebeurtenis: thuis in de studeerkamer annex de salon
virtueel: Breda Mastbos en Tilburg Chateau Bouvigne

toegift - titel:  'de solitair' -    
een editie van atelier 5
op basis van een originele foto door Andrea Catelli via Google+ opgemerkt



vrijdag 29 juli 2016

het smalle riviertje: een vertelling


'Kijk, Clemens,' verklaarde Vincent kordaat toen hij weer binnentrad
en de deur gesloten had achter zijn korte jasje dat hij aan de kapstok
had gehangen, 'je moet goed begrijpen dat wat jij bent geworden mag
heten van een hoger plan te zijn geraakt tot dat van een nationaal
formaat, en dat jij er daarom zoveel moeilijkheden over hebt gemaakt
moet je toch wijzen op de onvolkomenheid van die goede zaak waartoe
jij je hebt verbonden met die hoge taak. Die zaak waarom het altijd
gaat, is die van mij en jouw gebleken, die taak die tot ons beiden
naar het jou bekend is eensluidend is geraakt is van een aard waarin
je nooit zo hebt verzaakt, en ook nu nog niet gebleken bent te zijn
gekraakt. Bewandel daarom niet de brede weg en laat ook die smalle
gangen maar voor wat ze zijn, datgene dat jij wilt bewerkstelligen
vertoont zich toch slechts voor die ogenblikken waardoor jij zo
gemakkelijk wordt bewogen deze te aanschouwen mogen als in een
droomgezicht van hoge staat. dat niet geheel en al ten goede
voorkomt aan de jongens van de straat waarin jij gaat.

Het riviergezicht dat ik nu voor je in blauwe tonen heb gemaakt is
eigenlijk van een pure symboliek waardoor eenieder die het ziet het
snelste wordt geraakt als hij van het werk reeds wat vewijderd is
geraakt. Het stroompje loopt niet uit op open water noch ziet de
toeschouwer snel het zeegezicht dat altijd hoorde bij het landelijk
beleven westwaards te willen streven van de Nederlandse Staat. Het
gaat erom dat mijn bescheiden bijdrage de bedoeling heeft het oog naar
binnen toe af te leiden van het uiterlijk vertoon der wereld waarin
niet meer te vinden is de goede raad die nodig is bij het besturen van
een dienst of formele zaak. En een begripsbepaling voor het antwoord dat
elk onderwerp in een schilderij altijd wil geven op die eeuwige vraag,
die in de ogen van de mensen altijd staart naar meer en vraagt om waar
het nu dan heen moet gaan met alle rijp beraad, dat antwoord behoort
te zijn van dien aard die in de schilderkunst altijd tot uitdrukking
wordt gebracht met een beweging in de behandeling van het onderwerp
landinwaarts.