gedachten spreken tot herinneringen zo houden de mensen hun denken levendig en persoonlijk - de geest is gezond in een gezond lichaam - maar wat is gezond?
Posts tonen met het label verhaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verhaal. Alle posts tonen
zaterdag 24 december 2016
la rose |+| de roos + haar verhaal in onze dagen
Surprising Holland Art - an edit of impressing quality
proverb: the more words one speaks the less he is seeing
inderdaad kan het zien van Art Nouveau een thuisgevoel in gang zetten.
________________________________________________
de hiernaast gepubliceerde beeldplaat van de roos maakte ik in het webatelier op basis van een foto gemaakt door Gilbert Meyers van een witte octoberroos. Hoe ik nu zo'n omvorming van gewone foto naar een kunstwerk kan volbrengen, daar begrijp ik natuurlijk zelf weinig meer van dan dat ik in het heetst van de strijd om het scheppen van iets dat er daarvoor nog niet was precies weet welke handelingen ik op de computer moet uitvoeren om mijn fantasie de kans te geven een kunstwerk te vervaardigen op basis van een foto of fotoreproductie. Als ik zou moeten navertellen wat er dan met mij gebeurt dan zou ik niet weten wat ik daarop moest antwoorden.
Bij het zien van het resultaat van deze ambitie moest ik denken aan het typisch Europese begrip van de mystieke roos - één der namen van de heilige maagd Maria, de vierde persoon God's , die staat voor het vrouwelijk element in het godsdienstig leven, de maagd Maria, zoals zij voor het dagelijks woordgebruik in de katholieke kerken wordt genoemd.
Labels:
Arti et Amicitiae,
beaux arts,
buren,
color,
David,
democratie,
droomuitleg,
filosofie,
formatief,
history,
human,
individuatie,
policy,
polite,
praktijk,
vereveningsbijdrage,
verhaal
dinsdag 22 november 2016
[Flickr] celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shares: some see in, some see out
|


Labels:
buren,
existentie,
filosofie,
gay love,
groen,
kleur,
kunst,
nationaal,
openbaar leven,
socialiseren,
verhaal,
vormen,
water
Locatie:
Herenweg, Heemstede, Nederland
vrijdag 18 november 2016
gedachten rondom het document Perspectivity gedeeld in OneDrive
Labels:
droomuitleg,
Europa,
existentie,
groen,
history,
individuatie,
kleur,
kunst,
mandatory,
openbaar leven,
praktijk,
religie,
verhaal,
vormen,
water
Locatie:
virtue of Deventer, Nederland
donderdag 17 november 2016
over een wat wereldvreemd aandoend positivisme
Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.
![]() |
| gezicht over de Bodensee vanaf het bloemneeiland Mainau |
Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.
Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.
In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.
Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.
Labels:
David,
democratie,
droomuitleg,
Europa,
evaluatie,
existentie,
human,
kleur,
nationaal,
openbaar leven,
religie,
samenleving,
sociaal,
socialiseren,
verhaal,
vormen
Locatie:
virtue of Lochem, Nederland
zondag 13 november 2016
over Jacob van Lennep en de Nederlanden, het Koninkrijk Holland in vertegenwoordiging gebracht
foto beeld: landschap aan het meer van Konstanz, een streek waarvandaan de batavieren kwamen die de Rijn zijn afgezakt, een zeer oud en respectabel cultuurgebied, waar ook de kelten zo hun vestigingen bepaalden, inderdaad heeft men daar het gevoel in het hart van Europa te zijn afgedaald, het is niet anders dan zeer humorisch op te vatten dat dit hart van Europa betreft een open waterbekken, via de delta van de Rijn in verbinding gebracht met de zee. Geologisch gezien is het gebied natuurlijk nog ouder.
![]() |
| in de Nederlanden zijn de mensen natuurlijk zeer vertrouwd met alles wat met water en de beheersing van het milieu inclusief de waterhuishouding te maken heeft. Het project IJzeren Rijn slaagde evenwel nooit volledig. Mogelijk betreffen de onderwerpen hier vermeld puunten van aandacht voor de democratie. In de foto hierboven een gezicht over de Bodensee tot aan de wolken. |
Zowaar vond ik na lang zoeken een schrijver met wiens werken de specialisten zich kunnen vergenoegen, spijts mijn inzet ontbreekt mij daartoe de tijd. Te vinden is deze met de link dan wel de brouillon voor de schrijver Jacob van Lennep: Lennep's Werken, hopelijk niet te uitgebreid voor de eenvoudige lezer of lezeres maar daarvoor zijn deskundigen aan het werk gezet.
🌙
Het werk van Jacob van Lennep is zeker voor het belang in literair opzicht niet te onderschatten aangezien van Lennep de zegsman in de literatuur is voor Willem van Hoogendorp, met wij hij samen een voetreis maakte door de noordelijke Nederlanden in 1823 in een tijd dat het Koninkrijk der Nederlanden zich nog moest bewijzen. Het verslag van deze voettocht, van Lennep was een zeer gezien wandelaar in deNederlanden, waarvan hij in de brieven de aantekeningen opstuurde naar zijn vrouw, heeft hij omgezet naar een dagboekvorm, in zijn opvattingen diende een shcrijver vooral naturalistisch, wij zouden zeggen realistisch, te zijn wat het betreft zijn literair werk, zodat het in zijn dagboek is alsof de lezer bij de wandeling toeziet. De meeste mensen in zijn tijd waren niet in de gelegenheid tot veel reizen, maar het boek is wellicht ook niet bedoeld voor zijn tijdgenoten, maar eerder bedoeld om de herinnering aan die bijzondere wandeling levendig te houden en deze als vaststaand voor het nageslacht te bewaren. Een heruitgave en bewerking van deze dagboekroman verscheen in 1941 en werd gepubliceerd met de bedoeling terug te keren tot de oude gewoonten van vroeger tijd, die door deze typische vaderlandse nostalgie werden ingegeven dan wel verondersteld. Maar wat is het beeld van ons land dat de literatuur in onze tijd ons geeft, waarin bestaat die literatuur, wat behoort niet of niet meer tot onze belevingswereld? Misschien vormen zulke vragen ook alweer een nieuw onderwerp van de democratie in Nederland. Het kan niet op lijkt het wel.
![]() |
| beeld van de dag: 'hoppen' (Fotor - clemens) - de zeer geleerde Antonius van Padua hopte ook in zijn tijd, van Thomas van Acquino is deze vorm van levitatie niet zo bekend. |
Indien het erom gaat ons land te doen herontdekken, waaraan ook menig buitenlands ingezetene behoefte heeft, de mensen willen weten waar zij wonen, dan kan men zich eenvoudigweg op grond van deze heruitgave uit 1941 een oriëntatie verschaffen. Dat de heruitgave naar het verhaal uit 1823 ook vanwege de televisie aandacht heeft gekregen doet weinig terzake, maar indien het erom gaat uit te maken wat nu het beste ons te doen zou staan dan lette men op het tijdsbeeld van de jaren '40 in de vorige eeuw gedurende welke zich net als in deze tijdsperiode van 2016/2017 misschien niet langer durende dan enkele maanden, een vorm van subjectieve vervreemding voordoet, die verschijnt alsof je in het buitenland bent in je eigen land, een fenomeen dat zich vaak als 'bekende gevoelens' onder de Nederlandse bevolking heeft voorgedaan. Het gaat dan om zich in te stellen op, af te stemmen aan de hand van de diverse relaties met wat wij als ons buitenland ervaren, hetgeen in de Nederlanden nog maar een betrekkelijk relatieve zaak geacht kan worden. Dit heroriënteren in die jaren na 1941 gebeurde terwijl ook in die tijd vanuit het buitenland velen hun definitieve vestiging hadden gevonden in ons land.
Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde. Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.
De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.
Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde. Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.
![]() |
| het jade gordijn |
De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.
Labels:
buren,
demand,
democratie,
filosofie,
history,
ontmoeting,
openbaar leven,
praktijk,
religie,
samenleving,
sociaal,
studio 3,
verhaal,
vormen
Locatie:
Herenweg, Heemstede, Nederland
maandag 7 november 2016
verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht
![]() |
| de Porta Romana van Orange |
Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.
Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.
Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.
Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.
Labels:
Academie Francaise,
demand,
democratie,
droomuitleg,
existentie,
formatief,
history,
kermis,
kleur,
mandatory,
openbaar leven,
policy,
praktijk,
religie,
samenleving,
sociaal,
studio 3,
verhaal
Locatie:
Raadhuisplein, Heemstede, Nederland
zondag 6 november 2016
bij een koning hoort een troon
sedert vele jaren hadden wij als Nederland - het Koninkrijk van de
toekomst - de troon voor die tijd van de betere toekomst allang in huis.
Ik heb hem ontdekt toen ik eens wat beter kennis nam van de ontwerpen
van Gerrit Rietveld en het model bekeek dat 'de Rietveld-stoel'
genoemd wordt. Helaas zag ik het met die kleuren en zo en de
oorlogsjaren waardoorheen Gerrit zijn stoel gesjouwd heeft, niet zo
zitten met die stoel op dat moment. Gerrit wist heel goed hoe het met
die bedoelingen gesteld zou zijn die toen hij zijn ontwerp maakte
in zijn wereld leefden, en in die toekomst welke voor een meubelmaker
en een architect nauwelijks leed aan gebek aan voorstelbaarheid - voor zulke
handvaardige ontwerpers vormt onvoorstelbaarheid een begrip dat hen
maar weeinig zegt - die toekomst dus die voor zo velen
in zijn tijd onvoorstelbaar leek was Gerrit niet onbekend, dat het allemaal wat langer zou
duren voordat de Nieuwe Tijd zou aantreden wist Gerrit eveneens heel wel.
En daarom beseft hij dat in die nieuwe tijd er een stoel van node zou zijn die
doorheen de moeilijke jaren die zouden volgen behouden zou blijven in het geheugen. En vanuit dat denken en omdat hij geloofde in zichzelf en zijn waarden, die van de Stijl kan men gevoegelijk achten typisch voor de Nederlanden te zijn, ontwierp hij zij stoel.
Labels:
droomuitleg,
existentie,
individuatie,
kleur,
lijnen,
ontmoeting,
polite,
praktijk,
samenleving,
sociaal,
verhaal,
vormen,
vrienden
Locatie:
Herenweg, Heemstede, Nederland
vrijdag 4 november 2016
een vlinder op een blad - veelvoudig droombeleven
Dit is een tekening in sepia, die ik van een vlinder met de naam 'zwart ruitertje' en die in de originele foto is gesnapt zittende op een plantenblad, maakte op atelier Cl*.
Er zijn vele soorten vlinders maar de ruitertjes
zijn het snelst.
+ de tekst is geïnspirireerd in referentie met de gedachtenis van een secondante vorm
van mijn naam als Clem - de metternicht maakte daarvan al in 2008:
+ 'du bist also Herr Chips'
+ naar aanleiding van de eerste ontmoeting virtualiter in het gegeven wat deze er nu wel van had gevonden dat er ergens in Nederland zo'n wonderlijk beleven ophield, werd ik mij bewust van mijn 'affectionate attachment talents' aan personen die ik in mijn persoonlijk leven van waarde en betekenis voor mij taak en functie ben gaan achten in degebruikelijke geestelijke zin, er al een keer moeten komen in ons welbevingen maar 'who cares?' - eens te meer komt er een antwoord indien ik stel de vraag, van mijzelf houden? Niet altijd zozeer. Met een gewoon gesprek in geleide van Herr Klemens von Metternich, der Prinz, machen wir uns keine sorgen nach dem gegenwart oder 'have seen to future featured retreatments of threat' - also dieser geistlichen angelicon displaying himself sameway for my feelings as during his lifetime past, this man you can smell nearbye though such is not unpleasant, I seldom have thought about his foretelling silence Clement has unersood later on he couldn't escape this Wienerburg Theater grip - a fine man somehow, this Klemens, and a carrier for the post he'll not makes fear him do/
++ for any refined issue explainig this has to be considered like the superior guidance for the morning hours of good saints in the pattern fields around Vienna - soon that one redemptorist priest Clemens Maria Hofbauer to whose name I have received my baptize name, called me at first sight saying he presumes a Clemens feels moreover for the task to represent this duties, the occupations were the giving in of content preaching as a matter of fact this was out-reached from the Palace of Metternich in Vienna, which I have not refused to live in - the tiroler-blockhouse this saint priest like I have later-on concealed Hofbauer had thinks pin hiring order for of the Prinz - he hired for one day on to the receivement of this 'me-Clem' he might have thought, to meet the Metternich Clemens could each day without delay as been called on by the valet naughty but in this villain voice of the man he spoke with in reply softly 'yes me's coming over'- anyway this is true in the wonderfull rearrangement of authority following the three Clements a pathway on the Tirol slope of the Alp - the book Traumdeutung is true stuff making to sleep me well/
Er zijn vele soorten vlinders maar de ruitertjes
zijn het snelst.
+ de tekst is geïnspirireerd in referentie met de gedachtenis van een secondante vorm
van mijn naam als Clem - de metternicht maakte daarvan al in 2008:
+ 'du bist also Herr Chips'
+ naar aanleiding van de eerste ontmoeting virtualiter in het gegeven wat deze er nu wel van had gevonden dat er ergens in Nederland zo'n wonderlijk beleven ophield, werd ik mij bewust van mijn 'affectionate attachment talents' aan personen die ik in mijn persoonlijk leven van waarde en betekenis voor mij taak en functie ben gaan achten in degebruikelijke geestelijke zin, er al een keer moeten komen in ons welbevingen maar 'who cares?' - eens te meer komt er een antwoord indien ik stel de vraag, van mijzelf houden? Niet altijd zozeer. Met een gewoon gesprek in geleide van Herr Klemens von Metternich, der Prinz, machen wir uns keine sorgen nach dem gegenwart oder 'have seen to future featured retreatments of threat' - also dieser geistlichen angelicon displaying himself sameway for my feelings as during his lifetime past, this man you can smell nearbye though such is not unpleasant, I seldom have thought about his foretelling silence Clement has unersood later on he couldn't escape this Wienerburg Theater grip - a fine man somehow, this Klemens, and a carrier for the post he'll not makes fear him do/
++ for any refined issue explainig this has to be considered like the superior guidance for the morning hours of good saints in the pattern fields around Vienna - soon that one redemptorist priest Clemens Maria Hofbauer to whose name I have received my baptize name, called me at first sight saying he presumes a Clemens feels moreover for the task to represent this duties, the occupations were the giving in of content preaching as a matter of fact this was out-reached from the Palace of Metternich in Vienna, which I have not refused to live in - the tiroler-blockhouse this saint priest like I have later-on concealed Hofbauer had thinks pin hiring order for of the Prinz - he hired for one day on to the receivement of this 'me-Clem' he might have thought, to meet the Metternich Clemens could each day without delay as been called on by the valet naughty but in this villain voice of the man he spoke with in reply softly 'yes me's coming over'- anyway this is true in the wonderfull rearrangement of authority following the three Clements a pathway on the Tirol slope of the Alp - the book Traumdeutung is true stuff making to sleep me well/
Labels:
demand,
droomuitleg,
existentie,
openbaar leven,
religie,
sociaal,
uittreding,
verhaal,
vrienden
Locatie:
Wenen, Oostenrijk
donderdag 3 november 2016
het tuinpaviljoen van je dromen heeft een tuinhuis zich bekomen naast de poort
moest verlaten na de zondeval er een engel bij de poort was neergestreken en in bevel genomen werd dat hij voor de poort was geplaatst in opdracht van het Hoge Raadsbesluit over de Hof dat de toegang afgesloten zou blijven. Deze engel was toegerust met een vlammend zwaard om ervoor te zorgen dat zij ook niet in de tuin zouden kunnen terugkeren. Evenwel, zoals alle verdragsbesluiten in de boeken opgetekend duurt een besluit immer tot gerechter tijd om een herziening van de absoluutheid ervan vraagt.
Het valt in dit betoog met het oog op de belangen van diegenen in wier belang het raadsbesluit oorpronkelijk werd genomen, het ging om een oordeel na de overtreding van een mondeling toegevoegd verbod iets niet te zijn toegestaan te doen, degelijke consumptieve regelgeving bestaat er niet veel in deze tijd, de wet is nog immer beperkend op dit terrein van het maatschappelijk wens- en behoeftenleven dat evenwel volgens onze expertise met een gedeeld belang voor wetgever en rechtvrager beiden alsook nochtans om de gerechterlijke aandacht vraagt, in stimulerende zin wordt hier door Clemens bij als voorbeeldig gegeven dat het gewone beleven om etenswaar mee te brengen in een restaurant wat het aangaat de gewoonten bij de Lage Landen in ons geweten was daarin verleden wel een conflict gerezen voor mijn goede zin niet zeer gewenst, dikwijls ook is het in de openbare eet- en drinkhuizen alsook overige localiteiten voor openbaar leven nadrukkelijk niet toegestaan door de directie daar te nuttigen medegebrachte voedingswaren alsook dat dranken bij delocalen dienen te worden besteld. Soms mag men bij wat betere retaurants wel zijn eigen wijnen invoeren waartoe dan naar afspraak een vastgesteld kurkengeld wordt geheven à bouteille.
Locatie:
Ede, Nederland
[Fly-in for celt's Clef ((celtic) Cleia) shares the story of a Flickr photo with you all/frenchy accords board
|



Locatie:
Bloemfontein deugd, Zuid-Afrika
clembur (Clem B'r Eli) shared a photo image + text with you
|
Labels:
Academie Francaise,
Arti et Amicitiae,
beaux arts,
democratie,
droomuitleg,
Europa,
filosofie,
human,
leger,
religie,
sociaal,
verhaal,
vrienden
Locatie:
60400 Noyon, Frankrijk
zondag 25 september 2016
een droom raakt tot voltooing: czar Clemens verklaart zijn droom
link voor encyclopedia / czar / czarevitch:
TSAR, or CZAR
Wij komen er tóch nabij ons beter en opener op te stellen met betrekking tot de innerlijke geheime droom die ik nu alweer sinds omstreeks 1980 met mij mee heb gedragen.
Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.
Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.
De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.
TSAR, or CZAR
![]() |
| de triomfboog van Orange - multicolor editie |
Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.
Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.
De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.
Labels:
Arti et Amicitiae,
David,
democratie,
droomuitleg,
Europa,
evaluatie,
existentie,
filosofie,
history,
Kelly Family,
love,
Rusland,
socialiseren,
vereveningsbijdrage,
verhaal
Locatie:
virtueel Izmir, İzmir, Turkije
dinsdag 2 augustus 2016
terra indoor genita: routekaart voor een van Gogh leerling
de velden rondom het gastvrije Arles in de Rhônevallei, persoonlijk
heb ik daar heel goed kunnen boeren', zo vervolgde Vincent op bedaarde
toon de conversatie, 'om het je af te leren je blind te staren op
wilde bossages die nog resteren uit de Middeleeuwen van vóór onze tijd
heb ik deze aardewerken bloempot met wat opschietend bieslook voor je
mee genomen, je kijkt maar of de potcultuur je ook wat lijkt. En kijk
niet telkens zo zuur als ik het woord tot je rechterduim richt, die
duim is juist voor het overdrachtelijk brushmotief het hoogste
lucratief, in mijn werk merk je dat natuurlijk niet op in
rechtstreekse aandacht voor de gehanteerde streek. De duim dan is naast
de wijsvinger het meest geschikt om mee de bewegingen van het penseel te
volgen want anders ga je zwaaien, en die duim van jou
zien er goed gezond en lenig uit, en er valt behoorlijk stevig en
betrouwbaar materiaal mee uit te halen en de markt van tegenwoordig
is wat ruimer dan in de Bel'Époque wel mogelijk werd geacht.
Labels:
Arti et Amicitiae,
beaux arts,
color,
cyclisch,
Europa,
evaluatie,
formatief,
kleur,
love,
ontmoeting,
sociaal,
uittreding,
verhaal,
vormen
maandag 1 augustus 2016
de butte de Montmartre in zwaar weer/ Vincent &**
'gezicht op de Butte de Montmartre met de Moulin' - Vincent van Gogh -
beeld editie van atelier 5
'je begint met zacht rose en langzamerhand krijg je meer gevoel voor
rode tinten, terwijl het blauw van de marineklanten er garant voor
staat dat je nooit al te lang je zult vervelen. En voordat je het weet
hang je naast onze wijnkaart in het Pushkinmuseum te Moscow aan de
Moskwa.'
Ik kon even van verbazing geen woord uitbrengen. Zou Lily's Rembrandt
van Rijn dan tóch een goed gelijkend portret blijken te zijn geworden?
Zin in een feestje is er ff niet zo bij naar ik begreep, uit Vincent's woorden is op te
maken dat er meer te doen valt voor een kunststudent dan
allleen de kassa te bezetten van de museumjaarkaartenafdeling aan de
straat. Misschien zou hij dan ook wel eens af en toe een kanttekening
bij het kantelend tijdperk mogen maken, het was al zo vaak hem
gebleken dat zijn treffende zinsbouw de fijne snaartjes raakt, zo overwoog ik mij.
Er was natuurlijk wel eens de gedachte ingekomen dat er sprake zou zijn
geweest van een niet te zware taak, de aanstelling in deze zaak van
aandacht daartoe binnen te halen moest hij wellicht alleen maar ff
opvragen bij het faculteitsecretariaat.
URL oorspronkelijke afbeelding:
13735131_1068289786586203_3192270921773797150_o.jpg
Deze post is verzonden met Picasa, van Google.
tijd van de uittreding als beschreven: omstreeks 19.00 tot 20.00 uur 29 juli 16/
plaats van de gebeurtenis: thuis in de studeerkamer annex de salon
virtueel: Breda Mastbos en Tilburg Chateau Bouvigne
toegift - titel: 'de solitair' -
een editie van atelier 5
op basis van een originele foto door Andrea Catelli via Google+ opgemerkt
Labels:
Arti et Amicitiae,
beaux arts,
color,
cyclisch,
Europa,
formatief,
kleur,
lijnen,
love,
ontmoeting,
Parisien,
sociaal,
socialiseren,
uittreding,
verhaal
vrijdag 29 juli 2016
het smalle riviertje: een vertelling
en de deur gesloten had achter zijn korte jasje dat hij aan de kapstok
had gehangen, 'je moet goed begrijpen dat wat jij bent geworden mag
heten van een hoger plan te zijn geraakt tot dat van een nationaal
formaat, en dat jij er daarom zoveel moeilijkheden over hebt gemaakt
moet je toch wijzen op de onvolkomenheid van die goede zaak waartoe
jij je hebt verbonden met die hoge taak. Die zaak waarom het altijd
gaat, is die van mij en jouw gebleken, die taak die tot ons beiden
naar het jou bekend is eensluidend is geraakt is van een aard waarin
je nooit zo hebt verzaakt, en ook nu nog niet gebleken bent te zijn
gekraakt. Bewandel daarom niet de brede weg en laat ook die smalle
gangen maar voor wat ze zijn, datgene dat jij wilt bewerkstelligen
vertoont zich toch slechts voor die ogenblikken waardoor jij zo
gemakkelijk wordt bewogen deze te aanschouwen mogen als in een
droomgezicht van hoge staat. dat niet geheel en al ten goede
voorkomt aan de jongens van de straat waarin jij gaat.
Het riviergezicht dat ik nu voor je in blauwe tonen heb gemaakt is
eigenlijk van een pure symboliek waardoor eenieder die het ziet het
snelste wordt geraakt als hij van het werk reeds wat vewijderd is
geraakt. Het stroompje loopt niet uit op open water noch ziet de
toeschouwer snel het zeegezicht dat altijd hoorde bij het landelijk
beleven westwaards te willen streven van de Nederlandse Staat. Het
gaat erom dat mijn bescheiden bijdrage de bedoeling heeft het oog naar
binnen toe af te leiden van het uiterlijk vertoon der wereld waarin
niet meer te vinden is de goede raad die nodig is bij het besturen van
een dienst of formele zaak. En een begripsbepaling voor het antwoord dat
elk onderwerp in een schilderij altijd wil geven op die eeuwige vraag,
die in de ogen van de mensen altijd staart naar meer en vraagt om waar
het nu dan heen moet gaan met alle rijp beraad, dat antwoord behoort
te zijn van dien aard die in de schilderkunst altijd tot uitdrukking
wordt gebracht met een beweging in de behandeling van het onderwerp
landinwaarts.
Labels:
beaux arts,
color,
cyclisch,
Europa,
kleur,
lijnen,
love,
ontmoeting,
sociaal,
socialiseren,
uittreding,
verhaal
Abonneren op:
Posts (Atom)





















