Bij het schrijven van deze blog ben ik uitgegaan van alle bijkomstigheden die er komen kijken of aan het licht komen wanneer het erom gaat het verhaal te doen van de mens die ik, Clemens, ben, ben geweest of mag zijn, om niet te zeggen dat ik aan de hand van de overwegingen die de inhoud van de diverse posts uitmaken ben terecht gekomen bij waar ik nu ben geraakt: het gewone besef van mijzelf als de mens in zijn beleving van die hij is, en minder interessant zal het zijn telkens zoiets te formuleren als 'die ik ben'. Eerder is het geboden op deze plaats in de ontwikkeling van mijn denken te refereren aan de heilige Mozes, die geroepen werd in de woestijn en naar het land Egypte werd gezonden, moest terugkeren om zijn volk te bevrijden uit de slavernij, en aan wie werd gezegd dat wanneer hem gevraagd zou worden wie hem had gezonden te antwoorden dat 'Ik ben' hem had gezonden, de God die niemand daarvoor had gekend in zijn aspect van de Eeuwige, degene die altijd met ons is en zal zijn en is geweest.
Het moge dan zo zijn dat er een zekere belangstelling bestaat voordie persoon die ik voorgeef te zijn zowel voor mijzelf als voor anderen, op zichzelf gaat daarvan geen enkele betekenis van waarde uit wanneer er niet aan toegevoegd wordt een egdahcte omtrent de bron van waaruit die persoonlijkheid over zichzelf spreekt en schrijft, om niet tezeggen dat het uiterst vermoeiend is en nogal zinloos zichzelf te benoemen tot de autoriteit over woorden, die tenslotte afkomstig zijn niet van een bron buiten zichzelf maar van een autoriteit die hoger is, waarvan het bekend is dat die te omschrijven, die een naam te geven, niet behoort tot de mogelijkheden die een mens vanuit zijn eigen denken kan ontdekken, maar die zich alleen wanneer hij dat wil en geeft alsof het een geschenk ten vrede is kenbaar maakt. En het is ook niet dan in die vraag en met dat antwoord dat ik al die tijd dat ik aan dit blog werkte en erop studeerde heb geleefd en mij die vragen heb gesteld en daarop die antwoorden heb gevondne die ik vanaf nu en voor de toekomst ook kenbaar en inzichtelijk wil maken.
De eenheid van die twee aspecten van de identiteit, en dit geldt voor de vraag daarnaar die iedereen wel van zichzelf kent, het voor zichzelf zijnde en datgene dat zich naar buiten toe toonde, was er niet altijd toen ik een begin maakte met deze blog, er de naam van bedacht en er een titel aan gaf. Het feit dat ik mijzelf voor zoveel vragen zag gesteld, met zoveel vragen werd geconfronteerd betreffende die hij dan wel mocht zijn waarover ik zo nadacht, maakte, dat ik met gedrevenheid aan deze blog heb gewerkt op zoek als het ware naar een waarheid die er in de wijze waarop ik mij de inhoud van deze blog had voorgesteld natuurlijk nooit kon zijn, althans niet te beschrijven is voor gewone mensen: noch wat er over iemand wordt verteld, noch wat zijn zelfreflectie hem verteld heeft ooit een blijvende betekenis die van waarde is wanneer het erom gaat een beeld zich te vormen van de persoonlijkheid van een mens, van datgene wat hem zowel voor zichzelf als naar buiten toe laat zijn wie hij in die werkelijkheid die voor ons het terrein vormt van de wereld waarin wij leven, is. Alleen in de loop van het gewone bestaan, in de dagen die hem gegeven zijn om te leven, verschijnt telkens een beeld van wie een mens mag zijn, die hij naar zijn eigen gevoel en overeenkomstig hetgeen anderen die hem kennen over hem denken, is, ik noem dat laatste liever wie hij als mens vertegenwoordigt.
Posts tonen met het label socialiseren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label socialiseren. Alle posts tonen
maandag 2 januari 2017
maandag 26 december 2016
een bijzondere afbeelding van een muntwaarde
recyclement object en virtueel in waarde - ter vergoeding van de
gemaakte kosten en geïnvesteerde energie. Ik bied deze antieke
munteenheid als edit Cl5/2nd** aan ter overweging dat er ook
waardering bestaat voor vooralsnog niet duidelijke honoraria, mede als
belofte bevattende een boodschap over een uitzicht op een voorspoedige
toekomst voor ons land binnen niet al te lange tijd bereikbaar. In de afbeelding gaat het om de zg. Triens van Keizer Anastasius, dat betekende één derde van een eenheidswaarde; de beeldenaar toont de keizer, de munt de godin Victoria
Anastasius was een keizer van het
Oost-Romeinse Rijk, die nogal behoedzaam maar ook behendig was met zijn economische en financiele politiek, oftewel hij was een Byzantijns politiek bestuurskundig heer in zijn eertijds opereratieve,
vermaarde hoofdplaats van vestiging, de grootste en
belangrijkste stad ter wereld welke toendertijd beschouwd werd als het
middelpunt van de wereld.
n.b. We zullen tenslotte tóch wat aan moeten met alle machts- en
waardebeleving in het zo vriendelijke dorpje Heemstede tussen Spaarne
en de duinrand.
P.S. Hoe die lui aan het hof van Constantinopel aan economie deden en
af en toe een nieuwe munt het daglicht lieten zien kan inderdaad
opmerkelijk genoemd worden. Een munt krijgt pas betekenis en waarde
indien hij wordt erkend door diegenen die hem ontvangen en weten te
gebruiken.
zondag 25 december 2016
[Flickr] wants to say merry Xmas + add you to a photo
 |
| ik hoop dat je de kosten voor deze tuin...wilt... |
 |
| aa ckaayy // een gevlekte goudvink - dupport supporrh |
 |
| a study in Ca? |
 |
| aantekingen van een schrijver |
 |
| Hartenkamp - kasteeltje achterzijde met serre |
 |
| ganzentaal: op aan het luister'n valt er aan de hand van het werk, we zuhb jet dioof |
|
dinsdag 22 november 2016
[Flickr] celt's Clem ((celtic) Clem Bur) shares: some see in, some see out
|
vrijdag 18 november 2016
[Flickr] clembur (Clem B'r Eli) shared a Flickr photo with you
|
donderdag 17 november 2016
over een wat wereldvreemd aandoend positivisme
Het is nogal wat tekst en wie het liever luchtig houdt die kan deze tekst terzijde laten, of de Libelle lezen, de lijn der gedachten verloopt toch volgens wat in deze tijd behoort tot de actualiteit van het maatschappelijk proces, dus je hoort er vanzelf wel van.
 |
| gezicht over de Bodensee vanaf het bloemneeiland Mainau |
Navolgend mijn ego-getuigenis is als volgt.
Of hij wereldvreemd is als een jonge antilopehinde die bij het minste gerucht het struikgewas inschiet, dat geloof ik zelf soms wel, en in veel opzichten zal hij denken dat dit wél een voordelige reactie is in een tijd waarin getwijfeld wordt of wij er niet het beste aan zouden doen te geloven in de harde realiteit van de wereld, waarmee overigens zoals altijd in de geschiedenis hand in hand gaat dat geloof aan en die hang naar romantiek.
In andere opzichten wanneer hij denkt te spreken of te schrijven over wat voor hem tot de wereld van de realiteit behoort, en ik teken daarbij aan dat zijn woord altijd aan de werkelijkheid vooruit zal gaan, pleit het misschien ervoor teneinde zijn zaak beter te kunnen verstaan, dat hij de mensen met hun zorgen en hun vreugden heel wel kan verstaan zonder daarbij zich te verliezen in de onwerkelijkheid van het ervaringsleven dat daarbij altijd heeft gehoord. Ik spreek dan ook vanuit die ervaring met de mensen om mij heen en deel deze ervaring met wat de mensheid als kennis in haar geheel aangaat, dat is met de Clemens al zo sinds hij in 1974 geroepen werd tot zijn functie en op de weg gezet was die hij lijdzaam net als ik die ben voor nu, is gegaan. In die tijd in 1974 verkeerde de wereld, ook de politieke wereld en met name die, in een toestand van acute crisis van een omvang die slechts weiningen konden overzien en waarin niet was voorzien, zodat alle denksystemen om de belangen van de mensheid te beheersen en te vertegenwoordigen in welbegrepen verantwoordelijkheid en naar beste vermogen faalden.
Vervolg: Temidden van die wereld stond ik op om vanuit hetgeen mij als beleving werd ingegeven te getuigen in de Naam van Die mij had geroepen en opnieuw gezonden had, om te getuigen en om te ordenen, om bij te staan en om te steunen, waar dat van node was. Ik hoorde het de prinses nog zeggen: 'en het is een Nederlander'. Wellicht heeft heel ons land toen begrepen wie hij was en is, maar de omstandigheden waren zo dat hij in die tijd daartoe niet gezonden was daaraan te beantwoorden, zodat het moet zijn geweest dat iedereen die dacht aan een groot feest op een gegeven moment de moed heeft opgegegeven die verwachting van dat grote feest nog langer te behouden, en niet werd ingezien dat het lot van Clemens was geworden om de wereld te verzorgen en zijn Heer te dienen door alleen maar te overleven zijnde daarin gelegen het basismotief op grond waarvan de wereld opnieuw zou worden ingericht. En wat zijn wij heden blij dat dit ons kennelijk tegen de stroom in roeiende toch is gelukt, het spijt mij zeer alles, selbstverständlich, maar voor een tot ziens dan maar acht hij het nog te vroeg. En met dat gevoel van spijt ook in het gedachtenleven zijn uitdrukking vindende, hebben wij het mogelijk met zijn allen maar te doen, dat kan de Clem nu een keer beter overzien dan de lezer van de tekst, en voor vele jaren heeft hij het met jullie moeten volbrengen onszelf niet te kunnen verstaan zoals de wereld om ons heen dat doet en deed, zo een dergelijke overeenstemming al ooit eensluidend mogelijk zal zijn.
zondag 2 oktober 2016
Madonna en kind - Vladimir icoon |** beminde gelovigen...
---------- Doorgestuurd bericht ----------
Van: Clement de Buer
Datum: 25 september 2016 19:25
Onderwerp: Madonna en kind - Vladimir icoon |** beminde gelovigen...
secundair onderwerp: soms wordt het mij ook wel eens teveel
Deze zogeheten Vladimir Madonna en kind icoon is al weer sinds jaren
in mijn bezit, ik kocht hem, toen ik op een dag rijk was, in de Abdij
van Egmond waarmee mijn familie zulke nauwe banden altijd heeft
onderhouden. Eigenlijk kun je een icoon niet kopen, je kunt het bezit
van de icoon verwerven en er een gift tegenover stellen, een kennis
die in ons land niet zeer tot bekendheid is geraakt.
Het gaat hier om een gecertificeerd duplicaat, door monniken in een
klooster vervaardigd en 50 keer opnieuw overgeschilderd, en de
ondergrond is van metaal, in Rusland wordt de icoon dan voor 'echt'
aangezien.
Uit mijn huis is de icoon één maal naar buiten gedragen, en wel op
initiatief van mijn oorspronkelijk uit Polen afkomstige vriend, Rafal
Marek Adam, en ik ervaarde dat als een grote eer en als een
belangrijke gebeurtenis voor mijn huis. Waar de icoon werd
rondgedragen is mij nooit bekend geworden maar ik heb geen moment
gedacht dat dit een poging was de icoon te ontvreemden.
In Rusland is het de gewoonte bij belangrijke feesten, of wanneer er
eens grote nood dreigt, de iconen uit de kerken naar buiten te dragen
en deze, meestal rond de kerk of op het plein vóór het kerkgebouw, ook
wel in de stad of het dorp, aan de verzamelde menigte te tonen.
Ik heb, dit voor alle duidelijkheid, bij gelegenheid van dit tonen van
de icoon in de diciturmentis blog, natuurlijk betreft het hier een
tóch voor mijn doen wel kostbare replica van het origineel, de
beroemde Vladimir icoon, de foto die ik van de voor ons nu als
oorspronkelijk geldende icoon die bij mij aan de wand hangt in de
kleine bibliothèque, zonder duidelijke redenering of reden daarvoor te
hebben dan dat ik mij bewust werd van mijn droom, gisteren maakte
geëditeerd in een voor mijn gevoel passende weergave voor nu en hier, wat cool dus, wellicht wat té
koel en zakelijk van kleurstellingen maar ik hoop dat de beeldplaat
wél zichtbaar maakt dat het hier niet gaat om een antiek schilderijtje
maar om een ook voor onze dagen belangrijk gegeven erfgoed.
Toen ik onlangs met Ilyah te spreken kwam over deze icoon, een
jongeman van Russische afkomst die ik in een ziekenhuis heb ontmoet,
heeft deze mij verklaard dat een icoon een gouden glans behoort te
tonen, dat 'hij leeft', zo noemde hij dat eerbiedig alsof hij geheel
vertrouwd is met iconen wat natuurlijk ook zo is. Ik persoonlijk had
daarvan nog nooit gehoord. Wél heb ik begrepen dat een icoon niet
alleen een afbeelding is zoals voor ons een olieverf schilderij of een
foto dat kan zijn, maar dat er bij een icoon vanuit gegaan wordt dat
deze de heiligen in de afbeelding vertegenwoordigt, representeert.
 |
| in de geschiedenis werd de godin Venus dikwijls in de plaats vn de H. maagd gesteld als het om menselijke aangelegenheden ging terzake van wat mensen meestal onder liefde verstaan. Hierboven is een beeld gemaakt van de Venus Pandemos gezeten op een geitebok en Cupido die het dier geleid - zie zelf maar voor wt je ervan vindt of in denkt te kunnen lezen. |
Dat treft dan, meesmuil ik nu slim genoeg, want de Clement czar is
geenszins alleen in zijn appartement zo ruim en goed als ware dat een klein paleisje - Amsterdamse uitdrukking - en nog vanmorgen in alle vroegte heeft czar aan de vader van czarewitch laten weten dat wij lekker wonen in het zo allerinteressantste Palazzino Pitti Picolo op 5/2hoog, dat reeds voor een langere periode gediend heeft als mijn kluis, mijn hermitage die mij verliet - helaas, een
kluizenaar ben ik nu niet meer te heten, noch ook beleef ik dat Dd op
bezoek zou zijn in een kluis te Heemstede village.
De uitvoering voor 5/2nd waar wij nu in werken en wonen en onze
feesten vieren - vanmorgen heeft czarewith ons naar een hervormde
kerkdienst op de radiola laten lusteren: 'God doe mij dan tenminste
recht'- heeft meer van doen met het Palast van Czarskoje Selo ergens
zoveel werst van Sint Petersburg gebouwd bij een dorp, zucht: hoe
krijg je het allemaal weer overeind?
Sint Petersburg is de stad gebouwd in de delta van de Neva rivier in het eerste kwart van de 18e eeuw in opdracht van czar Peter, die van het timmermanshuisje van Zaandam ja, en deze czar zal het timmeren niet hebben verleerd.
Ontworpen en gebouwd onder leiding en op voorstel van Hollandse
bouwmeesters en naar gezamelijk ontwerp met Italiaanse architecten en
kunstenaars, Peter vond de Italianen wat té frêle voor zijn hoofdstad
en wie moesten de financiering van dit grote project anders
rondkrijgen...precies...'
In die modderige Neva-delta aan de Baltische Zee waar veel muggen waren
en de lucht onverdragelijk was werd deze nieuwe uitleg voor het
Heilige Rusland geplaatst - 'een hoofdstad, geen nood, wij graven de
grachten wel, Peter' - de paleizen en grote patriciërswoningen werden op
palen neergepoot alsof het ging om een verlichte vorm van de steden Venetië en
Amsterdam tesamen - alle verhalen over de bouw die zoveel dooien heeft
gekost moesten we beter niet zo geloven -'Peter je bent een boef
gebleven, met de knoet zeker? - en beide steden kunnen deze smaragd van
de Baltische Zee niet evenaren in schoonheid en weldoordachtheid van ontwerp.
Voor czar Peter vormde deze stad een bewijs voor zijn status in Europa als verlicht
imperator voor zijn nieuwe Russische Staat - als zomaar een czar kan
hij zich moeilijk gezien hebben want in die dagen werd het begrip czar nog
beschouwd als zijnde de functie van een wat ondergeschikte koning temidden van de in Rusland altijd wat roerige machtigen - in het begin van de 18e eeuw speelden er wel meer dingen in Europa die op veranderingen van opvattingen
wijzen, en gingen de mensen uit de hogere standen elkaar meer waarderen als levendige creatieve leden van een internationale gemeenschap waarover niemnd een koning was boven alle anderen verheven, in de 17e eeuw zagen de mensen die meetelden elkaar alleen maar voor nuttig aan.
 |
| schildering oorspronkelijk op een antieke Griekse amphora aangetroffen waarin de nimf Europa de stier met zich voert - de nimf heeft dus haar macht hervonden, het meisje is vrouw geworden - de voorstelling lijkt te duiden als op een ritueel offer - ik heb de saaie sfeer doorbroken en het verhalende motief van een nieuwe kleur voorzien - Cl5** atelier clembur/ |
Wanneer ik overweeg op welke stad ik mij het meeste wil oriënteren als
het het grote Russia van de Federatie betreft den denk ik aan deze
stad genoemd naar de apostel Petrus, de
culturele hoofdstad van ons Rusland die mij vertelt waar Rusland precies
ligt, en hoe groot Rusland wel niet is en wat er allemaal verder van
mijn rechterarm, mijn werkbureau ziet naar het noorden, gebeurt en er aan
leed in de provincie gaande is, en ik kom niet verder dan Sint Petersburg - laat ons overeenkomen dat het meeste waar Rusland thans behoefte aan heeft is wat meer eenheid van cultuur, en het is zeker
dat er niets mis mee is de aandacht te verleggen van de politiek naar
de cultuur en de vrede tot aan de Oeral te herstellen, achter de Oeral
gaat het traditioneel om de persoonlijke zeggenschap van de czar, daar is het altijd vrede.
En wat het de Krim aangaat, dat is de tuin in virtue, in alle deugd en eer, van czar en czarewitch, en wat de boerenpummels ervan maken
moeten ze zelf maar weten, czar heeft andere dingen aan zijn hoofd en
aan leukemie lijden we niet bepaald. Met Syria zijn de verhoudingen al
vóór drie jaren overeengekomen, en in Turkije worden czar's berichten
gelezen als ging het om de geloofsbrieven van graag geziene gasten.
bericht afkomstig voor www.medici.tv van clembur 2/2nd
scriptus in scriptorium Clemediciteris Bavis Hollandiae
gedateerd: 25 september 2016 te Heemstede
nota bene 2: misschien vinden mensen later uit dat Clef een botte, domme man is geweest maar dan moeten de comes me deszelks emulgata persoonlijk te komen brengen, plus de kruidkoek alvast dan maar, het leven is al duur genoeg//
de comitis Holllandiae in linea acta pastoris
______________________________
______________________________
Er is 1 afbeelding naar u verzonden.
zondag 25 september 2016
een droom raakt tot voltooing: czar Clemens verklaart zijn droom
link voor encyclopedia / czar / czarevitch:
TSAR, or CZAR
Wij komen er tóch nabij ons beter en opener op te stellen met betrekking tot de innerlijke geheime droom die ik nu alweer sinds omstreeks 1980 met mij mee heb gedragen.
Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.
Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.
De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.
TSAR, or CZAR
 |
| de triomfboog van Orange - multicolor editie |
Nu ik deze woorden schrijf aarzel ik nog of ik en hoe ik iets meer zal vertellen over dit aspect van mijn leven, een wereld waarover ik volgens mij dan weinig spraakzaam ben en waarvan ik vermoed dat anderen er de idee aan ontlenen dat ik niet zou weten wat zij natuurlijk 'allang wisten'. Ik merk op dat 'iets weten' een geheel andere zaak is dan 'wist ik al'.
Je bewust worden van een persoonlijke identiteit met een historische betrekking enook openbare aspecten is een moeilijk en langdurig proces. Niet voor niets riep wijlen de Franse president George Pompidou het principe van de éducation permanente af, ver in de jaren '70, en niet zonder dat hij inzag hoe lang dit alles zou duren voordat de dingen op hun plaats zouden zijn geraakt. En voordat de Clement alles op een rijtje heeft gekregen kan nog erg lang duren, ik zeg dat mede als kenner van Rusland, en na 100 jaren Sovjet-Unie medegeleden te hebben. Gelukkig heb ik het vooruitzicht dat ik een jaartje eerder geïnformeerd raak dan de doorsnee burger.
De droom waarop ik doel heeft betrekking op mijn identiteit als czar en mijn betrokkenheid bij de bekering van Rusland. En wat ik nu een droom noem is meer de herinnering aan de unieke wijze waarop deze identiteit tot mij geraakte, een uitzonderlijke beleving welke ik plotseling kreeg op de zolderkamer van het ouderlijk huis te Heemstede. Of het morgen, middag avond of nacht was herinner ik mij niet goed, maar het zal in de middag zijn geweest dat ik deze droomtoestand heb beleefd terwijl het voor mijn gevoel reeds avond of nacht was want het was alsof ik mij bevond in het duister terwijl er allerlei licht van sterren naar mij toe kwam. En in mijn gedachten hoor ik nog die woorden, of eigenlijk dat ene woord van aanbidding dat herhaaldelijk werd uitgesproken: 'czar, czar', gevat als in parelsnoeren van licht.
vrijdag 12 augustus 2016
a 'what-about' for a stranger in paradise
 |
| 'multifocussian' |
'No relation between people will ever last but if there are some other people involved.'
(quote of uncle Ronald)
donderdag 4 augustus 2016
medici-tv = Update: fois/geloof voor 'het nieuwe vaderland' - "in antwoord op Uw schrijven"
ontvangen het volgende bericht door
Clement King musician - [ deze kenden jullie niet in Holland - "Papa Americano" - nl.rue]
##- Please type your reply above this line -##
Inhoud van het bericht:
Clement King musician - [ deze kenden jullie niet in Holland - "Papa Americano" - nl.rue]
##- Please type your reply above this line -##
Inhoud van het bericht:
You are registered as a CC on this support request. Reply to this email to add a comment to the request.
 |
| tuin de Essenhof - 'buddha bronx' |
 |
| les moulins au canal |
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Vous êtes en copie d'une réponse du support client. Vous pouvez répondre directement à cet email.
|
|
bepaaldelijke overwegingen niet voor kinderen bedoeld
 |
| 'pro nomen' |
Dat betekent dat de trouw die je je voorgenomen had te hechten aan principes die andere mensen niet zo één, twee, drie van je te weten zijn gekomen, dat die trouw die feitelijk overeenkomstig is met wat de Kerk noemt de gelovige zin, de pistis in het Grieks, en niet alleen de psyche, dat die trouw aan het gegeven innerlijk besluit aan het licht moet komen dat geen mens ter wereld bij vol bewustzijn van zichzelf kent in het hoe en waarom hij daarvoor kiest waartoe hij is verkozen. Hij kan zijn zaak daarmee namelijk alleen maar gelovig tegemoet treden, zoals aan de zaak van zijn gegeven woord alleen maar het krediet gegeven worden kan indien in duidelijke
maandag 1 augustus 2016
de butte de Montmartre in zwaar weer/ Vincent &**
'gezicht op de Butte de Montmartre met de Moulin' - Vincent van Gogh -
beeld editie van atelier 5
'je begint met zacht rose en langzamerhand krijg je meer gevoel voor
rode tinten, terwijl het blauw van de marineklanten er garant voor
staat dat je nooit al te lang je zult vervelen. En voordat je het weet
hang je naast onze wijnkaart in het Pushkinmuseum te Moscow aan de
Moskwa.'
Ik kon even van verbazing geen woord uitbrengen. Zou Lily's Rembrandt
van Rijn dan tóch een goed gelijkend portret blijken te zijn geworden?
Zin in een feestje is er ff niet zo bij naar ik begreep, uit Vincent's woorden is op te
maken dat er meer te doen valt voor een kunststudent dan
allleen de kassa te bezetten van de museumjaarkaartenafdeling aan de
straat. Misschien zou hij dan ook wel eens af en toe een kanttekening
bij het kantelend tijdperk mogen maken, het was al zo vaak hem
gebleken dat zijn treffende zinsbouw de fijne snaartjes raakt, zo overwoog ik mij.
Er was natuurlijk wel eens de gedachte ingekomen dat er sprake zou zijn
geweest van een niet te zware taak, de aanstelling in deze zaak van
aandacht daartoe binnen te halen moest hij wellicht alleen maar ff
opvragen bij het faculteitsecretariaat.
URL oorspronkelijke afbeelding:
13735131_1068289786586203_3192270921773797150_o.jpg
Deze post is verzonden met Picasa, van Google.
tijd van de uittreding als beschreven: omstreeks 19.00 tot 20.00 uur 29 juli 16/
plaats van de gebeurtenis: thuis in de studeerkamer annex de salon
virtueel: Breda Mastbos en Tilburg Chateau Bouvigne
toegift - titel: 'de solitair' -
een editie van atelier 5
op basis van een originele foto door Andrea Catelli via Google+ opgemerkt
lijn en vorm: object voor meditaties
 |
| 'zo maar dan' |
Het moge zo zijn geworden dat de mensen van de ene dag op de andere die dingen vergeten die er toen zij gebeurden in het gisteren van vandaag beschikbaar waren om op in te gaan, een vandaag is altijd weer een nieuwe dag en wat de mensen doorgaans zich wel zouden wensen is dat zij op zo een dag niet dezelfde domme dingen doen als zij gewend waren toen zij er niet op letten dat er altijd iemand is die van binnen uit of van boven hen uit gedurig en geduldig op hen let, en daarom geloof ik dat het wonderlijk mysterie over hoe de schepping wordt geleid vanzelf ontraadseld worden kan in de woorden van menig theoloog onder ons, maar degene die de theologie zo in zijn algemeenheid evenwel de grondstof voor haar denken aan kan reiken en kan maken dat de mensen ook daadwerkelijk zichzelf iets nieuws kunnen aanleren, dat is natuurlijk altijd weer de artisan die hen verschaft een vorm om over na te denken zonder voor te schrijven hoe je dat moet doen.
spreekwoord: 'en de boer hij ploegde voort'
zaterdag 30 juli 2016
13 afbeeldingen voor u: 'het verscholen theehuisje'
 |
| Atheas |
 |
| Ambassade Canada |
 |
| de kast van de schutterij |
vrijdag 29 juli 2016
het smalle riviertje: een vertelling
en de deur gesloten had achter zijn korte jasje dat hij aan de kapstok
had gehangen, 'je moet goed begrijpen dat wat jij bent geworden mag
heten van een hoger plan te zijn geraakt tot dat van een nationaal
formaat, en dat jij er daarom zoveel moeilijkheden over hebt gemaakt
moet je toch wijzen op de onvolkomenheid van die goede zaak waartoe
jij je hebt verbonden met die hoge taak. Die zaak waarom het altijd
gaat, is die van mij en jouw gebleken, die taak die tot ons beiden
naar het jou bekend is eensluidend is geraakt is van een aard waarin
je nooit zo hebt verzaakt, en ook nu nog niet gebleken bent te zijn
gekraakt. Bewandel daarom niet de brede weg en laat ook die smalle
gangen maar voor wat ze zijn, datgene dat jij wilt bewerkstelligen
vertoont zich toch slechts voor die ogenblikken waardoor jij zo
gemakkelijk wordt bewogen deze te aanschouwen mogen als in een
droomgezicht van hoge staat. dat niet geheel en al ten goede
voorkomt aan de jongens van de straat waarin jij gaat.
Het riviergezicht dat ik nu voor je in blauwe tonen heb gemaakt is
eigenlijk van een pure symboliek waardoor eenieder die het ziet het
snelste wordt geraakt als hij van het werk reeds wat vewijderd is
geraakt. Het stroompje loopt niet uit op open water noch ziet de
toeschouwer snel het zeegezicht dat altijd hoorde bij het landelijk
beleven westwaards te willen streven van de Nederlandse Staat. Het
gaat erom dat mijn bescheiden bijdrage de bedoeling heeft het oog naar
binnen toe af te leiden van het uiterlijk vertoon der wereld waarin
niet meer te vinden is de goede raad die nodig is bij het besturen van
een dienst of formele zaak. En een begripsbepaling voor het antwoord dat
elk onderwerp in een schilderij altijd wil geven op die eeuwige vraag,
die in de ogen van de mensen altijd staart naar meer en vraagt om waar
het nu dan heen moet gaan met alle rijp beraad, dat antwoord behoort
te zijn van dien aard die in de schilderkunst altijd tot uitdrukking
wordt gebracht met een beweging in de behandeling van het onderwerp
landinwaarts.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Good continuation in your passion and better greetings!
Univ. v. Amsterdam
- foto: p.kers -
- 'le monde de Jacques Cousteau' -