over Jacob van Lennep en de Nederlanden, het Koninkrijk Holland in vertegenwoordiging gebracht

foto beeld: landschap aan het meer van Konstanz, een streek waarvandaan de batavieren kwamen die de Rijn zijn afgezakt, een zeer oud en respectabel cultuurgebied, waar ook de kelten zo hun vestigingen bepaalden, inderdaad heeft men daar het gevoel in het hart van Europa te zijn afgedaald, het is niet anders dan zeer humorisch op te vatten dat dit hart van Europa betreft een open waterbekken, via de delta van de Rijn in verbinding gebracht met de zee. Geologisch gezien is het gebied natuurlijk nog ouder.

in de Nederlanden zijn de mensen natuurlijk
zeer vertrouwd met alles wat met water en de beheersing
van het milieu inclusief de waterhuishouding te maken heeft.
Het project IJzeren Rijn slaagde evenwel nooit volledig.
Mogelijk betreffen de onderwerpen hier vermeld
puunten van aandacht voor de democratie.
In de foto hierboven
een gezicht over de Bodensee tot aan de wolken. 

Clemente Buer has shared Google Drive files with you. To view them, click the links below. over Vergilix in Holland de politieke rede about beauty de kerkgang - Lijndiagram 2

Zowaar vond ik na lang zoeken een schrijver met wiens werken de specialisten zich kunnen vergenoegen, spijts mijn inzet ontbreekt mij daartoe de tijd. Te vinden is deze met de link dan wel de brouillon voor de schrijver Jacob van Lennep: Lennep's Werken, hopelijk niet te uitgebreid voor de eenvoudige lezer of lezeres maar daarvoor zijn deskundigen aan het werk gezet.

🌙

Het werk van Jacob van Lennep is zeker voor het belang in literair opzicht niet te onderschatten aangezien van Lennep de zegsman in de literatuur is voor Willem van Hoogendorp, met wij hij samen een voetreis maakte door de noordelijke Nederlanden in 1823 in een tijd dat het Koninkrijk der Nederlanden zich nog moest bewijzen. Het verslag van deze voettocht, van Lennep was een zeer gezien wandelaar in deNederlanden, waarvan hij in de brieven de aantekeningen opstuurde naar zijn  vrouw, heeft hij omgezet naar een dagboekvorm, in zijn opvattingen diende een shcrijver vooral naturalistisch, wij zouden zeggen realistisch, te zijn  wat het betreft zijn literair werk, zodat het in zijn dagboek is alsof de lezer bij de wandeling toeziet. De meeste mensen in zijn tijd waren niet in de gelegenheid tot veel reizen, maar het boek is wellicht ook niet bedoeld voor zijn tijdgenoten, maar eerder bedoeld om de herinnering aan die bijzondere wandeling levendig te houden en deze als vaststaand voor het nageslacht te bewaren. Een heruitgave en bewerking  van deze dagboekroman verscheen in 1941 en werd gepubliceerd met de bedoeling terug te keren tot de oude gewoonten van vroeger tijd, die door deze typische vaderlandse nostalgie werden ingegeven dan wel verondersteld. Maar wat is het beeld van ons land dat de literatuur in onze tijd ons geeft, waarin bestaat die literatuur, wat behoort niet of niet meer tot onze belevingswereld? Misschien vormen zulke vragen ook alweer een nieuw onderwerp van de democratie in Nederland. Het kan niet op lijkt het wel.

beeld van de dag: 'hoppen' (Fotor - clemens) -
de zeer geleerde Antonius van Padua hopte ook
in zijn tijd, van Thomas van Acquino is
deze vorm van levitatie niet zo bekend.

Indien het erom gaat ons land te doen herontdekken, waaraan ook menig buitenlands ingezetene behoefte heeft, de mensen willen weten waar zij wonen, dan kan men zich eenvoudigweg op grond van deze heruitgave uit 1941 een oriëntatie verschaffen. Dat de heruitgave naar het verhaal uit 1823  ook vanwege de televisie aandacht heeft gekregen doet weinig terzake, maar indien het erom gaat uit te maken wat nu het beste ons te doen zou staan dan lette men op het tijdsbeeld van de jaren '40 in de vorige eeuw gedurende welke zich net als in deze tijdsperiode van 2016/2017 misschien niet langer durende dan enkele maanden, een vorm van subjectieve vervreemding voordoet, die verschijnt alsof je in het buitenland bent in je eigen land, een fenomeen dat zich vaak als 'bekende gevoelens' onder de Nederlandse bevolking heeft voorgedaan. Het gaat dan om zich in te stellen op, af te stemmen aan de hand van de diverse relaties met wat wij als ons buitenland ervaren, hetgeen in de Nederlanden nog maar een betrekkelijk relatieve zaak geacht kan worden. Dit heroriënteren in die  jaren na 1941 gebeurde terwijl ook in die tijd vanuit het buitenland velen hun definitieve vestiging hadden gevonden in ons land.

'ontmoeting der culturen'

Hoe dit proces van zich een vreemdeling te voelen en toch vertrouwd te zijn psychologisch is te benoemen vroeg ik mij wel af maar vond daarop geen antwoord, ik kon het bewegen van mijn gedachten in een vorm van mij snel te willen inleven in de ander slechts soms mij indenken, verklaren kan ik dit niet. Ik weet wel dat het een vorm van toeëigening van een zicht op de werkelijkheid is, maar ook dat de mij gegeven methode om te leren en te studeren, en te schrijven daarover, theetijd bij moeder's 15.39 straight, mij tot nu toe heeft verhinderd een objectief beeld aangaande dit proces mij te vormen, wellicht zal dat ook een onvervulbare wens blijken te zijn en zal een verklaring geenszins leiden tot het vervullen van de verwachting dat een bevrijding van mijzelf en mijn  persoonlijke geschiedenis als de oplossing zou gelden voor het betrekkelijke isolement waarin ik leef en heb geleefd, edoch daartoe stonden mij zekere theatrale talenten terzijde.  Uiteraard heb ik het komen tot de waarheid van mijzelf en mijn omgeving nooit anders dan zo kunnen volbrengen, maar ik heb  ook nooit anders gewild evenzeer, en uit inzicht heb ik geconcludeerd dat het ook zo behoorde toe te gaan, derhalve moest, omdat dat het beste was voor de opdracht die ik ten aanzien van mijn land bij mij droeg. Wie vraagt waar het geld van de miljonair dan wel zou zijn krijgt steevast ten antwoord, dat ik de miljoenen niet bij me op zak heb, wat me wel eens moeilijk afgaat en voor de anderen een hard gelag betekent.

het jade gordijn

De schrijver Jacob van Lennep leefde in de 18e eeuw toen het voor even rustig was wat het aangaat de instroom vanuit het buitenland, in een tijd ook dat ons nationaal bewustzijn tot stand kwam en met name door de elite waarvan van Lennep deel uitmaakte, druk onderling werd gedebatteerd hoe het nu verder moest gaan met de Nederlanden waaromtrent geen zekerheden bestondne dan  het bedrijfsbelang en de tgradities van het bankwezen. Aan de hand van berichtgeving in de krant, die natuurlijk ook niet voor iedereen toegankelijk was, in een tijd ook dat tussen politiek optreden en openbaar leven nog weinig onderscheid werd gemaakt, vormde ook Jacob van Lennep zich een mening, maar als een der weinigen had hij toegang tot de interne bronnen die de Staat der Nedrlanden ter beschikking staan vanwege zijn functie van Rijkssecretaris.

for office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com | proces verbaal | beeldbank

office block and workers | Free backgrounds and textures | Cr103.com met tekst hopelijk bijgegeven/

Het Stadspaleis van
Johan Maurits van Nassau Siegen
thans Museum het Mauritshuis

the Queen Elisabeth Hall in Sidney - in edition

three tulips - John Constable

Voor sommige mensen geld het woord:
'Nederland is een klein land',
maar ik verklaar:

waar wij te klein voor zijn
dat geven wij aan het buitenland,
als een daad van goodwill en vanuit ons nationaal vakmanschap dat is bewezen voor de principes van het welbegrepen eigenbelang, het particulier initiatief en het vrije ondernemerschap, alle deel uitmakende van het denken over de werkelijkheid waar onze wereld om zit te springen zodat dit moderne praktische inzicht gezuiverd wordt van misverstand tussen de volkeren en verkeerde interpretaties van de zijde van onze leiders en de onmacht tot een bestemd evenwicht in deze dingen te geraken voor de kiezer tot het verleden zal gaan behoren voordat de stembus een antwoord geeft waarmee wij op de reeds bekende paden terecht zouden komen. Want de realiteit van de aanloop tot de verkiezingen heeft bij alle partijen bewezen dat wij het er feitelijk wel over eens zijn geworden en begrepen hebben dat uiteindelijk de bekende weg waarnaar wij vragen in een onbewustheid van de toekomst zal eindigen. Op te gaan in de algemeenheid van de beschouwingen ten behoeve van een keuze voor de middelen heeft de partijen voor ons belang in onwetendheid gelaten over hoe wij wel met recht en reden erin kunnen slagen om dat plan om ons te wijden aan die nieuwe wereld en die nieuwe aarde die ons allen zijn beloofd, ten uitvoer te brengen zodanig dat daar iedereen achter staat en zich erin vinden kan. - q.e.d.

over romantiek in de morgen

Opvallend in de romantiek is dat er vaak, vrijwel altijd, sprake dient
te zijn van een bouwwerk van eerdere datum dan de tijd waarin het
beeld van het bestaan ontstond. In de afbeelding een stadsgezicht, en
de herkomst daarvan ken ik niet. Dat je de herkomst van het beeld niet
(her-)kent vormt ook zo'n kenmerk van de romantiek, en dat je niet
weet waar de scene heeft plaatsgevonden schenkt aan de voorstelling de
dynamiek van de droom. Meestal wordt het ontwerp of de ontwerpen
worden met fototoestel of een tekening gemaakt en vervolgens mee naar
het atelier genomen om daar verder te worden uitgewerkt. Met de
verfkast is het gemakkelijk af en toe een object in de voorstelling op
te nemen dat in werkelijkheid zich niet op de oorspronkelijke plaats
van handeling bevindt. Dat nieuwee element wordt dan in de voorstelling ter relativering  opgenomen en wordt geïntegreerd naar lichtval, grootte, vorm en kleur naar gelang daarin tevens de vaardigheid en de bekwaamheid, het vakmanschap derhalve, van de kunstenaar in bestaat.

een beeld voor de toekomst, als voorbeeld te verstaan

Thans houdt het beroemde Recyclement House aan de Dreef expositie van
een nieuwe zienswijze op antieke wereldbollen, welke voldoet aan de
eisen van onze moderne tijd, waarin de kinderen meer aandacht voor de
waarden tijd en ruimte in een biologistiek verband opgevat zullen
vragen.
Het kan niet anders dan dat het omzien in de wereld van tijd en plaats en handeling met zekerheid tot in de puntjes werd voorbereid.
De wereld van artlassen en globes zit, indien men de moeite neemt zich daarin te verdiepen, bijzonder vernuftig in elkaar. Zelfs of het zeker is dat de aarde om de zon draait en of de maan wel om de aarde wentelt is geschikt om kritisch te bespreken. Het gaat dan ook niet om onbetwijfelbare zogenaamde objectieve waarheden, het gaat er eerder om de subjectieve bron als de belangrijkste identiteit van elke vorm van kennis te erkennen, een zekerheid die tot nu toe impliciet was in de wetenschap, maar die nu eerder als betere kennistheorie tot het wetenschappelijk denken kan worden toegelaten, een proces waar we de komende eeuw nog wel mee bezig zullen zijn.
Kom nu, niet denken dat het naar boven halen van wat je altijd al vermoedde erg moeilijk is.

Michael Clemens

n.b,. deze globes bevinden zich in het Globemuseum te Wenen.
_____________________________________________

extraatje: de Sint Adelbertus Abdij te Egmond-binnen
het voorplein van de kapel

___________________________________________
colophon vermelding:

Er is 1 afbeelding naar u verzonden.


IMG_7405-globmuseumwien.JPG

Deze afbeeldingen zijn verzonden met Picasa, van Google.
Probeer het hier uit: http://picasa.google.com/

verklaring van de macht der wijsheid en wat deze vermag aan kracht

de Porta Romana van Orange

Verklaring van regeerkracht in conceptuele en artistieke zin opgesteld.

Ik, Clemens Michael Willem Frederick, acht het niet onmogelijk ons land weer op te richten en in haar oude luister te herstellen. Heden doe ik er verslag van hoe hij zich dat had voorgesteld in betrekkelijke zin van aandacht voor the Mall.



Daartoe te zijn vekozen dient men een behendig spel van woord en beeld te beheersen en te kunnen uitvoeren, en daardoorheen vervlochten enkele ontmoetingen in real-time te krijgen als genietingen van overleg om de sociabiliteit van het regeerakkoord te handhaven, en eveneens daartoe dient men zich te kunnen beheersen wat het aangaat het aangaan van al té wereldse betrekkingen van aanzienlijk karakter, een wereld van zakelijke beleving waaraan ons land een tic heeft overgehouden wordt in kaart gebracht in clementer vredes naam.

Was ons land niet eens gekenmerkt als een principaliteit van vrede en voorspoed?
Le Principauté des Pays Bas. De grondwettige basis is opgesteld in 1815.

* the albast ceiling of Im'o'tep

Imotep, zo wordt vermeld, was de architect, de secretaris en de arts van het Oude Rijk van Egypte, en vermoedelijk vervulde deze man wiens naam betekent 'hij die in vrede komt' een belangrijke functie aan het hof van Egypte alvorens hij de plaats bekleedde van de machtigste man naast Pharao in het koninkrijk van de Nijl in de tijd dat het nog een onverdeelde eenheid vormde. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de pyramidecultuur voor het begraven der doden waarvoor in het oude Egypte een hele ambtenarij waarvan hij dus eveneens het hoofd was bestond welke nauw verbonden was met de cultusdienst der prieters van de vele tempels voor de goden. Hij was en is zeer geliefd bij zijn naam in het Egypte van toen en nu. In later tijd werd hij verheven tot de status van een god en vereerd in een aparte tempel waarvan de naam en plaats onbekend gebleven zijn.

In de tijd van Imotep die natuurlijk een hele dynastie van hofbeambten vertegenwoordigde en daavoor de basis had gelegd gebeurde er niets in het koninkrijk buiten zijn voorkennis en instemming. Wij danken aan Imotep de notatiekunst van de tempelhieroglyphen en het systeem van het tekenschrift ervan. In Egypte waren de hieoglyphennotatie, de geneeskunst en de tempelbouw, alsmede de staatsinrichting nauw met elkaar verbonden door middel van de magie van de priesters, die meer met de Pharao zelf te maken hadden en wier kaste  door deze werd bestuurd. Het regeren van het verloop van de realiteit van de staat liet Pharao over aan de ambtenaren die de functie 'Imotep' bekleedden en in feite hield dat in dat voor het realiseren van diens gezag en de uitvoering van de machtsuitdrukking van Pharao in beslissingen over de kwesties welke hem werden voorgelegd, alsmede het beheer van de geldelijke sytemen en de staatsmiddelen deze Pharao Imotep zeer van node had.

bij een koning hoort een troon

Het is wellicht wat merkwaardig of bemerkenswaardig te heten maar reeds
sedert vele jaren hadden wij als Nederland - het Koninkrijk van de
toekomst - de troon voor die tijd van de betere toekomst allang in huis.

Ik heb hem ontdekt toen ik eens wat beter kennis nam van de ontwerpen
van Gerrit Rietveld en het model bekeek dat 'de Rietveld-stoel'
genoemd wordt. Helaas zag ik het met die kleuren en zo en de
oorlogsjaren waardoorheen Gerrit zijn stoel gesjouwd heeft, niet zo
zitten met die stoel op dat moment. Gerrit wist heel goed hoe het met
die bedoelingen gesteld zou zijn die toen hij zijn ontwerp maakte
in zijn wereld leefden, en in die toekomst welke voor een meubelmaker
en een architect nauwelijks leed aan gebek aan voorstelbaarheid - voor zulke
handvaardige ontwerpers vormt onvoorstelbaarheid een begrip dat hen
maar weeinig zegt - die toekomst dus die voor zo velen
in zijn tijd onvoorstelbaar leek was Gerrit niet onbekend, dat het allemaal wat langer zou
duren voordat de Nieuwe Tijd zou aantreden wist Gerrit eveneens heel wel.
En daarom beseft hij dat in die nieuwe tijd er een stoel van node zou zijn die
doorheen de moeilijke jaren die zouden volgen behouden zou blijven  in het geheugen. En vanuit dat denken en omdat hij geloofde in zichzelf en zijn waarden, die van de Stijl kan men gevoegelijk achten typisch voor de Nederlanden te zijn, ontwierp hij zij stoel.